João 11

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Otu nwerukna rẹwhna bụ Lazarọsi, nye wu nụ Bẹtani, dnarnụ ẹhni igbugbu. Bẹtani bụ hne Meri nụ nwene a rinya Mata wu.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ka bụ Meri wam ke wụsiri Jizọsi mọno otute, gweru rukeri-ize a kwnosnama ọchi a, bụ nye nwene a rukna Lazarọsi dnarnụ ẹhni igbugbu.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Rụmu nne a rinya ziznenu Jizọsi izi kaa, “Nyenwe aị, enyi i ke ị whnụrnu n'anya naarịa arịa.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kaa, “Ẹhni igbugbu ka jọ́obu ẹnwu Lazarọsi, kọvu o jeenye Chiokike igwugwu ma be hite nụ a nyee Nnwọ Chiokike igwugwu.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jizọsi whnụrnu Mata nụ nwene a rinya nụ Lazarọsi n'anya.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Kọvu nga ọ nụrnu nụ Lazarọsi naarịa ẹhni igbugbu, ọ dazịri nụ hne ọ zị ọbochi lawụru berere.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Omekwo, ọ kanụ ele sno apna a, “Anụ va ma a lahna Judiya.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ele sno apna a kanụ a, “Nye-zni-nhne, o gbúle ọkwnu ele Ju pioru ọ tụ akaworugwu, ị naalahna kọriri pịi?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jizọsi sarụ be, “Otu ọbochi nwernu nri nụ awa lawụru, nye ọbula ke znernu izne n'iwhnehnie jọ́okpobi ọchi, kwnornu nụ ọ nọowhnu iwhne k'ọwa.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Kọvu ọ bụru nụ o zne izne n'abalị, ọ jọokpobi ọchi, kwnornu nụ ọ zị́ iwhne zị nụ rime a.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nga Jizọsi kwukworu kpa, ọ kaa, “Lazarọsi enyi aị neezni anyarna, kọvu m jeezne ma m kpatne a.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ele sno apna a kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ o neezni anyarna, ẹhni jọoburu a ọma.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kọvu nhne Jizọsi nookwu bụ nụ Lazarọsi nwụnam. Kọvu be neeche nụ ọ bụ ozni anyarna etekne.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Jizọsi kawhnomenu be, “Lazarọsi nwụnam.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Mkpọma nọoso m n'ọnu kwnornu anụ, nụ m zị́la m hne ọ nwụrnu, ma anụ kweru. Anụ lizọ ma a znekwnusi a.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Tọmosi, nye be kwu Didimọsi (ke bụ ejima) kanụ ele sno apna a ibne a, “Anụ lizọ ma a snornu a zne, ma a snornu a nwụ ẹnwu.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nga Jizọsi vaduru, ọ whnụrnu nụ be lilem Lazarọsi ọbochi ẹno wheru ewhe.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bẹtani dụ́la maịli lawụru hite nụ Jerusẹlem.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Agịda ele Ju varụ ọ kasi Mata nụ Meri mkpọma kwnornu ẹnwu nwene be rukna.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Nga Mata nụrnu nụ Jizọsi vawa, ọ whọga znekwnusi a, kọvu Meri dazịri n'ọro.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mata kanụ Jizọsi, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwụna.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Kọvu m maam nụ nhne ọbula ị rịoru n'aka Chiokike, o jeenye i ya.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jizọsi kanụ a, “Nwene i rukna jeelizọ berere.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Mata sa a, “M maam nụ o jeelizọ berere n'ọbochi ipne-aznụ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Jizọsi kanụ a, “Mawa bụ olizọ n'ẹnwu nụ bụdnu. Nye ọbula ke kweru nụ me, ọ bụrubedi nụ ọ nwụrnu ọnwu, ọ jaazị bụdnu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Berere kwno, nye ọbula ke zị bụdnu kweru nụ me jọ́onwu ẹnwu tim tọm. Mata, i kweru nhne me nookwu?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Mata sarụ, “Owe! Nyenwe aị, m kweru m nụ jị bụ Karaịsi, Nnwọ Chiokike ke varụ n'ọwa.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Nga Mata kwukworu ka, ọ lahna, sukwu Meri nwene a rinya ichne kanụ a, “Nye-zni-nhne zị hna, o noosukwu i.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Nga Meri nụrnu ka, o lizọ wara wara ma o kwnusi Jizọsi.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Jizọsi yáavaduge nụ rime ẹli-ọhna, ọ zị kọriri nụ hne Mata kwnusiri a.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ele Ju be nụ Meri zị n'ọro naakasi a mkpọma, snornu a nga be whnụrnu nụ o lizọru wara wara whọga. Be neeche nụ o neezne akwna ẹkwna n'ilili.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Nga Meri dụru hne Jizọsi zị, whnụ a, ọ dna n'ẹli n'ọchi a, kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwuna.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 O metụru Jizọsi nụ mkpọma nga ọ whnụrnu Meri nụ ele Ju sno a naakwna ẹkwna, o gbu a igbugbu nụ mkpọma.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Ọ sịkwa be, “Ndaa hne anụ vubiri a?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jizọsi kwnarnụ ẹkwna.
35 Jesus chorou.
36 Ele Ju kaa, “Le, ọ whnụrnu a n'anya k'agịda.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Kọvu agwna be kaa, “O kpumernu anya nwerukna kpuru isni, ọ bụ nụ o jéenwe rikne mee Lazarọsi gharụ ọ nwụ ẹnwu?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 O gbu kwno Jizọsi igbugbu nụ mkpọma, o zne n'ilili be gwuru nụ rime rugwu, be jiri rugwu kpusni ọnu a.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jizọsi kaa, “Anụ gweme rugwu ka.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Jizọsi kaa, “Me kannụ ị nụ i jọowhnu igwugwu Chiokike ọ bụru nụ i jeekweru kpọi?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Be vume rugwu wam. Jizọsi lelizọ anya n'olu, kaa, “Nda m, meka, kwnornu nụ i bnonem me nsnị.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 M magwụ m nụ i noobnonu m nsnị ige ọbula, kọvu kwnornu nụ ele ka zị hna m nookwu a ma be kweru nụ jị ziyaru m.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Nga o kwukworu ka, o gweru okne nkọli siwama, “Lazarọsi, whụya.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Nwerukna wam nwụrnu ọnwu whụya, nye be ji ikpe iznu whụ a aka lawụru nụ ọchi lawụru, nụ ikpe be jiri whụ ruwhnu a. Jizọsi kanụ be, “Anụ tọma a, ma ọ la.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Agịda ele Ju ele varụ elekwa Meri whnụrnu nhne Jizọsi mernu, kweru nụ ya.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Kọvu agwna be lahna kanụ ele Farisi nhne Jizọsi mernu.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ele Farisi nụ ele risi arịohna kwu ikwu kaa, “Ndaa nhne a neeme? Nwerukna ka nọornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ọ bụru nụ a gharụ a, o neezne nụ ruwhnu, kpakara ele badnụ jeekweru nụ ya. Ele Rom jaava lulu ẹli aị ma Ọro Nsọ aị.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Otu nyenum n'esilawụru be, rẹwhna a bụ Kayafasị, nye bụ nye risi arịohna n'awha wam, kaa, “Anụ máa nhne rịa rịa.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Ọ bụru ọma nụ otu badnụ nwụhianu kpakara badnụ ẹnwu, ma kpakara mba gharụ o whu etekne.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 N'ezi ọka, o kwúge nhne ka hite nụ mkpọma a, kọvu lele nye risi arịohna n'awha wam, ọ whnụrnu ọwhnurninya nụ Jizọsi jọonwuhianu ele Ju ẹnwu.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ọ bụ́o ele Ju kpọi, kọvu kwnornu kpakara rụmu Chiokike be chịsaru nụ kpakara ọwa, chịkota be ma be bụru otu.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Hite n'ọbochi wam ele risi ele Ju bete ọ gba iznuznu kpa be joogbu Jizọsi.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kam kpayarụ, Jizọsi zị́ma neezne izne nụ ruwhnu ọhna n'esilawụru ele Ju, kọvu ọ whọga zne hne zị ndụndu n'ẹli-ịkpa, bna n'otu ẹli be kwu Ifirem, ya nụ ele sno apna a dazịri pịi.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Ige Iriri Ọgawhe ele Ju zị ndụndu, agịda ele Ju zne Jerusẹlem, zne ọ bịta ẹhni be nsọ sụ ọ dụ Iriri Ọgawhe be.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Be noopio Jizọsi, be gbakọ n'Ọro Nsọ Chiokike, be nẹesikwa ibne be, “Ndaa nhne bụ echiche anụ? Ọ bụ nụ ọ jáava Iriri ka sa?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ele risi arịohna nụ ele Farisi nyernu iwu, kaa, nye ọbula ke magwụ hne Jizọsi zị kanụ be ma be nwudne a.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.