João 11
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI
1 Otu nwerukna rẹwhna bụ Lazarọsi, nye wu nụ Bẹtani, dnarnụ ẹhni igbugbu. Bẹtani bụ hne Meri nụ nwene a rinya Mata wu.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Ka bụ Meri wam ke wụsiri Jizọsi mọno otute, gweru rukeri-ize a kwnosnama ọchi a, bụ nye nwene a rukna Lazarọsi dnarnụ ẹhni igbugbu.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Rụmu nne a rinya ziznenu Jizọsi izi kaa, “Nyenwe aị, enyi i ke ị whnụrnu n'anya naarịa arịa.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Nga Jizọsi nụrnu a, ọ kaa, “Ẹhni igbugbu ka jọ́obu ẹnwu Lazarọsi, kọvu o jeenye Chiokike igwugwu ma be hite nụ a nyee Nnwọ Chiokike igwugwu.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jizọsi whnụrnu Mata nụ nwene a rinya nụ Lazarọsi n'anya.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Kọvu nga ọ nụrnu nụ Lazarọsi naarịa ẹhni igbugbu, ọ dazịri nụ hne ọ zị ọbochi lawụru berere.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Omekwo, ọ kanụ ele sno apna a, “Anụ va ma a lahna Judiya.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ele sno apna a kanụ a, “Nye-zni-nhne, o gbúle ọkwnu ele Ju pioru ọ tụ akaworugwu, ị naalahna kọriri pịi?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jizọsi sarụ be, “Otu ọbochi nwernu nri nụ awa lawụru, nye ọbula ke znernu izne n'iwhnehnie jọ́okpobi ọchi, kwnornu nụ ọ nọowhnu iwhne k'ọwa.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Kọvu ọ bụru nụ o zne izne n'abalị, ọ jọokpobi ọchi, kwnornu nụ ọ zị́ iwhne zị nụ rime a.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Nga Jizọsi kwukworu kpa, ọ kaa, “Lazarọsi enyi aị neezni anyarna, kọvu m jeezne ma m kpatne a.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ele sno apna a kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ o neezni anyarna, ẹhni jọoburu a ọma.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Kọvu nhne Jizọsi nookwu bụ nụ Lazarọsi nwụnam. Kọvu be neeche nụ ọ bụ ozni anyarna etekne.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Jizọsi kawhnomenu be, “Lazarọsi nwụnam.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Mkpọma nọoso m n'ọnu kwnornu anụ, nụ m zị́la m hne ọ nwụrnu, ma anụ kweru. Anụ lizọ ma a znekwnusi a.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tọmosi, nye be kwu Didimọsi (ke bụ ejima) kanụ ele sno apna a ibne a, “Anụ lizọ ma a snornu a zne, ma a snornu a nwụ ẹnwu.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Nga Jizọsi vaduru, ọ whnụrnu nụ be lilem Lazarọsi ọbochi ẹno wheru ewhe.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Bẹtani dụ́la maịli lawụru hite nụ Jerusẹlem.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Agịda ele Ju varụ ọ kasi Mata nụ Meri mkpọma kwnornu ẹnwu nwene be rukna.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Nga Mata nụrnu nụ Jizọsi vawa, ọ whọga znekwnusi a, kọvu Meri dazịri n'ọro.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mata kanụ Jizọsi, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwụna.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Kọvu m maam nụ nhne ọbula ị rịoru n'aka Chiokike, o jeenye i ya.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Jizọsi kanụ a, “Nwene i rukna jeelizọ berere.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Mata sa a, “M maam nụ o jeelizọ berere n'ọbochi ipne-aznụ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jizọsi kanụ a, “Mawa bụ olizọ n'ẹnwu nụ bụdnu. Nye ọbula ke kweru nụ me, ọ bụrubedi nụ ọ nwụrnu ọnwu, ọ jaazị bụdnu.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Berere kwno, nye ọbula ke zị bụdnu kweru nụ me jọ́onwu ẹnwu tim tọm. Mata, i kweru nhne me nookwu?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mata sarụ, “Owe! Nyenwe aị, m kweru m nụ jị bụ Karaịsi, Nnwọ Chiokike ke varụ n'ọwa.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Nga Mata kwukworu ka, ọ lahna, sukwu Meri nwene a rinya ichne kanụ a, “Nye-zni-nhne zị hna, o noosukwu i.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Nga Meri nụrnu ka, o lizọ wara wara ma o kwnusi Jizọsi.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Jizọsi yáavaduge nụ rime ẹli-ọhna, ọ zị kọriri nụ hne Mata kwnusiri a.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ele Ju be nụ Meri zị n'ọro naakasi a mkpọma, snornu a nga be whnụrnu nụ o lizọru wara wara whọga. Be neeche nụ o neezne akwna ẹkwna n'ilili.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Nga Meri dụru hne Jizọsi zị, whnụ a, ọ dna n'ẹli n'ọchi a, kaa, “Nyenwe aị, ọ bụru nụ ị zị hna, nwene m rukna bọ́ ọ nwuna.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 O metụru Jizọsi nụ mkpọma nga ọ whnụrnu Meri nụ ele Ju sno a naakwna ẹkwna, o gbu a igbugbu nụ mkpọma.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ọ sịkwa be, “Ndaa hne anụ vubiri a?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jizọsi kwnarnụ ẹkwna.
35 Jesus chorou.
36 Ele Ju kaa, “Le, ọ whnụrnu a n'anya k'agịda.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Kọvu agwna be kaa, “O kpumernu anya nwerukna kpuru isni, ọ bụ nụ o jéenwe rikne mee Lazarọsi gharụ ọ nwụ ẹnwu?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 O gbu kwno Jizọsi igbugbu nụ mkpọma, o zne n'ilili be gwuru nụ rime rugwu, be jiri rugwu kpusni ọnu a.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jizọsi kaa, “Anụ gweme rugwu ka.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Jizọsi kaa, “Me kannụ ị nụ i jọowhnu igwugwu Chiokike ọ bụru nụ i jeekweru kpọi?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Be vume rugwu wam. Jizọsi lelizọ anya n'olu, kaa, “Nda m, meka, kwnornu nụ i bnonem me nsnị.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 M magwụ m nụ i noobnonu m nsnị ige ọbula, kọvu kwnornu nụ ele ka zị hna m nookwu a ma be kweru nụ jị ziyaru m.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Nga o kwukworu ka, o gweru okne nkọli siwama, “Lazarọsi, whụya.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Nwerukna wam nwụrnu ọnwu whụya, nye be ji ikpe iznu whụ a aka lawụru nụ ọchi lawụru, nụ ikpe be jiri whụ ruwhnu a. Jizọsi kanụ be, “Anụ tọma a, ma ọ la.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Agịda ele Ju ele varụ elekwa Meri whnụrnu nhne Jizọsi mernu, kweru nụ ya.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Kọvu agwna be lahna kanụ ele Farisi nhne Jizọsi mernu.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ele Farisi nụ ele risi arịohna kwu ikwu kaa, “Ndaa nhne a neeme? Nwerukna ka nọornu agịda ẹrnu ndu-ẹhni.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ọ bụru nụ a gharụ a, o neezne nụ ruwhnu, kpakara ele badnụ jeekweru nụ ya. Ele Rom jaava lulu ẹli aị ma Ọro Nsọ aị.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Otu nyenum n'esilawụru be, rẹwhna a bụ Kayafasị, nye bụ nye risi arịohna n'awha wam, kaa, “Anụ máa nhne rịa rịa.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ọ bụru ọma nụ otu badnụ nwụhianu kpakara badnụ ẹnwu, ma kpakara mba gharụ o whu etekne.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 N'ezi ọka, o kwúge nhne ka hite nụ mkpọma a, kọvu lele nye risi arịohna n'awha wam, ọ whnụrnu ọwhnurninya nụ Jizọsi jọonwuhianu ele Ju ẹnwu.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ọ bụ́o ele Ju kpọi, kọvu kwnornu kpakara rụmu Chiokike be chịsaru nụ kpakara ọwa, chịkota be ma be bụru otu.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Hite n'ọbochi wam ele risi ele Ju bete ọ gba iznuznu kpa be joogbu Jizọsi.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kam kpayarụ, Jizọsi zị́ma neezne izne nụ ruwhnu ọhna n'esilawụru ele Ju, kọvu ọ whọga zne hne zị ndụndu n'ẹli-ịkpa, bna n'otu ẹli be kwu Ifirem, ya nụ ele sno apna a dazịri pịi.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Ige Iriri Ọgawhe ele Ju zị ndụndu, agịda ele Ju zne Jerusẹlem, zne ọ bịta ẹhni be nsọ sụ ọ dụ Iriri Ọgawhe be.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Be noopio Jizọsi, be gbakọ n'Ọro Nsọ Chiokike, be nẹesikwa ibne be, “Ndaa nhne bụ echiche anụ? Ọ bụ nụ ọ jáava Iriri ka sa?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ele risi arịohna nụ ele Farisi nyernu iwu, kaa, nye ọbula ke magwụ hne Jizọsi zị kanụ be ma be nwudne a.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.