Atos 9
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI
1 Sọlu zị kọriri neemegidne ele noosno apna Nyenwe aị, naakpasị be ogwnu o gbu be. O znekwnusi nye risi arịohna,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 nahọru a ọkwukwo o jeenye kpakara ọro ọgbako ele Ju zị nụ Damasịkosi, ọ bụru nụ ọ jọowhnu nye ọbula ke noosno apna Nyenwe aị pịi, ma ọ nwudne be, rukna nụ rinya, ma ọ pnụrnu be va Jerusẹlem.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Kpa o neezne, ọ gwnarnụ matị ọ dụ Damasịkosi, ngangam, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi a gburugburu.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Ọ dna n'ẹli, ọ nụrnu otu akpịri naakanụ a, “Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni.”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Ọ sịkwa, “Ị bụ nyele, Nyenwe aị?”
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Kọvu lizọ, bna nụ rime ẹli-ọhna, hne be jaakanụ nhne i jeemerịri.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Ele rukna be nụ Sọlu sno nwée rikne kwu ọka, be nụrnu akpịri wam, kọvu ọ zá nye be whnụrnu.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Sọlu lizọ n'ẹli, kpume anya a, kọvu o nwée rikne whnụ nhne ọbula. Be duru a n'aka bna nụ rime Damasịkosi.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Ọ whnụ́na ọsno ọbochi ẹto, o ríle wiri, ọ nwọ́na mini.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Otu nye sno apna Nyenwe aị zị nụ Damasịkosi, nye rẹwhna a bụ Ananayasị, ọ whnụrnu ọwhnurninya, hne Nyenwe aị sukwuru a, “Ananayasị.”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Nyenwe aị kanụ a, “Jiknernu, zne n'apna be kwu Zịrikwem, nụ ọro Judasị, sịkwa otu nye be kwu Sọlu, nye Tasọsi. O neekpe okpukpe.
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 Ọ whnụrnu ọwhnurninya otu nwerukna rẹwhna a bụ Ananayasị, varụ tụkwasi a aka a lawụru nụ risi ma ọ whnụrnu ọsno berere.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Ananayasị kaa, “Nyenwe aị, agịda ele badnụ kannụ m nhne gbasịri nwerukna ka, nụ kpakara nhne ọjo o mernu ele ke i nụ Jerusẹlem.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 O jiri rikne ele risi arịohna va Damasịkosi ma ọ nwudne kpakara ele naakwnakwu rẹwhna ị.”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Nyenwe aị kanụ a, “Zne, kwnornu nụ m họhiaru m a ma o znenu m izi, o jeeme ele bụ́o ele Ju nụ ele eze mahịa rẹwhna m ma ele Izirẹli.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 M jeegesi a kpakara awhnụwhnu ọ jaata kwnornu rẹwhna m.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Ananayasị zne, bna n'ọro wam, tụkwasi aka a lawụru nụ risi Sọlu, kaa, “Nwene rukna Sọlu, Nyenwe aị Jizọsi, nye mernu ma ị whnụ a anya n'apna nga ị naava, ziyaru m ma ị whnụrnu ọsno berere, ma Enine Nsọ jihịa nụ rime i.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Ngangam, nhne nụ lele rụkporo aznụ dnahnala n'anya a, o bete ọ whnụ ọsno, o lizọ, be wụ a mini.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Nga o riri wiri, rikne bna a n'ẹhni.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 Ọ bna kpakara ọro ọgbako ele Ju bete neezni izi ọma gbasịri Jizọsi, nụ ọ bụ Nnwọ Chiokike.
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 O jiri kpakara ele nụrnu a anya, be nẹesikwa, “Ka ọ bụ́o nwerukna wam noogbu kpakara ele naakwnakwu rẹwhna ka nụ Jerusẹlem? Ọ bụ́o ma ọ pnụrnu be zne nyee ele risi arịohna bụ nhne o kwnornu va hna?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Kọvu Sọlu gwuzosiri rikne neezni izi ọma, neegesi nụ Jizọsi bụ Karaịsi n'ezi ọka, ke gbagwojiri ele Ju zị nụ Damasịkosi anya.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nga agịda ọbochi whemernu, ele Ju gba iznuznu o gbu a.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Kọvu Sọlu mahịaru mmụma be. Ele Ju zị neese ọnu-mgbo iwhnehnie nụ abalị ma be gbu a.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Kọvu ele noosno a jiri abalị znuhala a nụ rime nkịta n'iketa mkpọ.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Sọlu zne Jerusẹlem, ọ gbalị ma o snornu ele sno apna Jizọsi, kọvu ogwnu tụru be, kwnornu nụ be kwéhịala nụ ọ bụ nye sno apna Jizọsi.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Banabasị varụ kwuru a kwuznenu ele sno apna Jizọsi, ọ kọwanu be kpa Sọlu whnụrnu Nyenwe aị n'apna, nụ Nyenwe aị kwunnu a ọka. Ọ kanụ be kpa Sọlu znirni izi ọma n'anya rikne nụ Damasịkosi.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Be nụ Sọlu dazịri, o zne nụ rime kpakara Jerusẹlem, gweru anya rikne nọokpo okwo izi ọma nụ rẹwhna Nyenwe aị.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ya nụ ele Ju nookwu Giriki nọodogbuta, be pio o gbu a.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Nga rụmu nda nụrnu nhne gbasịri a, be kwuru Sọlu zne Sizaria, zizne a Tasọsi.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Kpakara ọgbako Chiokike ke zị nụ Judiya nụ Galili nụ Sameria zukwaru inwe n'udno. Enine Nsọ mernu be gwuzosi rikne, ba aba, kpa be noowu bụdnu nọotu ogwnu Nyenwe aị.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Kpa Pita neeznegharị kpakara ọhna neelekasi rụmu Chiokike, o zne lekasi ele zị nụ Lida.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 Ọ whnụ otu nwerukna rẹwhna a bụ Enịasi, nye ngeri ẹhni a dọnwurnu ọdonwu, nye zị n'olu ọkpata awha ẹsato.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 Pita kanụ a, “Enịasi, Jizọsi Karaịsi mernu i ẹhni si rikne, lizọ, gbakwata ọkpata ị.” Ngangam, o lizọ.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Kpakara ele wu nụ Lida nụ Sarọni whnụrnu a, tụhnasna hne Nyenwe aị zị.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Otu nwerinya rẹwhna a bụ Tabita (ke bụ Dọkasi), nye sno apna Jizọsi, zị nụ Jọpa. Ọ bụ nye neeme nhne ọma ige ọbula, neeyinu ele mboni aka.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 N'ige wam ọ rịa ẹhni igbugbu, nwụma. Be hnịa ẹhni a dọbita n'ọro olu.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 Nga ele sno apna Jizọsi nụrnu nụ Pita zị nụ Lida, Jọpa zị́la ikere nụ Lida, be zizne ele rukna lawụru, rịasno a, kaa, “Bikno, va wara wara.”
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Pita jiknernu, snornu be zne. Nga ọ vaduru be kwuzne a n'ọro olu. Kpakara ele rinya nzi be nwụrnu zị naakwna ẹkwna, neegesi a kpakara iwo Dọkasi dụnnu be nga ya nụ be zị.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Pita chịhala kpakara be ederezi, gwu mkpnerne-ọchi n'ẹli, kpe okpukpe, ọ tụhnasna hne iznu wam zị, kaa, “Tabita, lizọ.” O sama anya a, nga ọ whnụrnu Pita, ọ dazịri ẹli.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Pita yisinu a aka, o gwuzoru. O sukwu ele kweru ekwe nụ ele rinya nzi be nwụrnu, gesi be ya nụ bụdnu.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ọtnutnu gbasịri nhne ka gbasa nụ kpakara Jọpa, agịda ele badnụ kweru nụ Nyenwe aị.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita dazịri agịda ọbochi nụ rime Jọpa n'ọro otu nye nọornu ẹrnu akpụkpo anọ be kwu Saịmoni.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.