Atos 9
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Sọlu zị kọriri neemegidne ele noosno apna Nyenwe aị, naakpasị be ogwnu o gbu be. O znekwnusi nye risi arịohna,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 nahọru a ọkwukwo o jeenye kpakara ọro ọgbako ele Ju zị nụ Damasịkosi, ọ bụru nụ ọ jọowhnu nye ọbula ke noosno apna Nyenwe aị pịi, ma ọ nwudne be, rukna nụ rinya, ma ọ pnụrnu be va Jerusẹlem.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Kpa o neezne, ọ gwnarnụ matị ọ dụ Damasịkosi, ngangam, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi a gburugburu.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ọ dna n'ẹli, ọ nụrnu otu akpịri naakanụ a, “Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni.”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ọ sịkwa, “Ị bụ nyele, Nyenwe aị?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Kọvu lizọ, bna nụ rime ẹli-ọhna, hne be jaakanụ nhne i jeemerịri.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ele rukna be nụ Sọlu sno nwée rikne kwu ọka, be nụrnu akpịri wam, kọvu ọ zá nye be whnụrnu.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sọlu lizọ n'ẹli, kpume anya a, kọvu o nwée rikne whnụ nhne ọbula. Be duru a n'aka bna nụ rime Damasịkosi.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ọ whnụ́na ọsno ọbochi ẹto, o ríle wiri, ọ nwọ́na mini.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Otu nye sno apna Nyenwe aị zị nụ Damasịkosi, nye rẹwhna a bụ Ananayasị, ọ whnụrnu ọwhnurninya, hne Nyenwe aị sukwuru a, “Ananayasị.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Nyenwe aị kanụ a, “Jiknernu, zne n'apna be kwu Zịrikwem, nụ ọro Judasị, sịkwa otu nye be kwu Sọlu, nye Tasọsi. O neekpe okpukpe.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Ọ whnụrnu ọwhnurninya otu nwerukna rẹwhna a bụ Ananayasị, varụ tụkwasi a aka a lawụru nụ risi ma ọ whnụrnu ọsno berere.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananayasị kaa, “Nyenwe aị, agịda ele badnụ kannụ m nhne gbasịri nwerukna ka, nụ kpakara nhne ọjo o mernu ele ke i nụ Jerusẹlem.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 O jiri rikne ele risi arịohna va Damasịkosi ma ọ nwudne kpakara ele naakwnakwu rẹwhna ị.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Nyenwe aị kanụ a, “Zne, kwnornu nụ m họhiaru m a ma o znenu m izi, o jeeme ele bụ́o ele Ju nụ ele eze mahịa rẹwhna m ma ele Izirẹli.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 M jeegesi a kpakara awhnụwhnu ọ jaata kwnornu rẹwhna m.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ananayasị zne, bna n'ọro wam, tụkwasi aka a lawụru nụ risi Sọlu, kaa, “Nwene rukna Sọlu, Nyenwe aị Jizọsi, nye mernu ma ị whnụ a anya n'apna nga ị naava, ziyaru m ma ị whnụrnu ọsno berere, ma Enine Nsọ jihịa nụ rime i.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ngangam, nhne nụ lele rụkporo aznụ dnahnala n'anya a, o bete ọ whnụ ọsno, o lizọ, be wụ a mini.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Nga o riri wiri, rikne bna a n'ẹhni.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ọ bna kpakara ọro ọgbako ele Ju bete neezni izi ọma gbasịri Jizọsi, nụ ọ bụ Nnwọ Chiokike.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 O jiri kpakara ele nụrnu a anya, be nẹesikwa, “Ka ọ bụ́o nwerukna wam noogbu kpakara ele naakwnakwu rẹwhna ka nụ Jerusẹlem? Ọ bụ́o ma ọ pnụrnu be zne nyee ele risi arịohna bụ nhne o kwnornu va hna?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Kọvu Sọlu gwuzosiri rikne neezni izi ọma, neegesi nụ Jizọsi bụ Karaịsi n'ezi ọka, ke gbagwojiri ele Ju zị nụ Damasịkosi anya.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nga agịda ọbochi whemernu, ele Ju gba iznuznu o gbu a.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Kọvu Sọlu mahịaru mmụma be. Ele Ju zị neese ọnu-mgbo iwhnehnie nụ abalị ma be gbu a.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Kọvu ele noosno a jiri abalị znuhala a nụ rime nkịta n'iketa mkpọ.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sọlu zne Jerusẹlem, ọ gbalị ma o snornu ele sno apna Jizọsi, kọvu ogwnu tụru be, kwnornu nụ be kwéhịala nụ ọ bụ nye sno apna Jizọsi.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Banabasị varụ kwuru a kwuznenu ele sno apna Jizọsi, ọ kọwanu be kpa Sọlu whnụrnu Nyenwe aị n'apna, nụ Nyenwe aị kwunnu a ọka. Ọ kanụ be kpa Sọlu znirni izi ọma n'anya rikne nụ Damasịkosi.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Be nụ Sọlu dazịri, o zne nụ rime kpakara Jerusẹlem, gweru anya rikne nọokpo okwo izi ọma nụ rẹwhna Nyenwe aị.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ya nụ ele Ju nookwu Giriki nọodogbuta, be pio o gbu a.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Nga rụmu nda nụrnu nhne gbasịri a, be kwuru Sọlu zne Sizaria, zizne a Tasọsi.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Kpakara ọgbako Chiokike ke zị nụ Judiya nụ Galili nụ Sameria zukwaru inwe n'udno. Enine Nsọ mernu be gwuzosi rikne, ba aba, kpa be noowu bụdnu nọotu ogwnu Nyenwe aị.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Kpa Pita neeznegharị kpakara ọhna neelekasi rụmu Chiokike, o zne lekasi ele zị nụ Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ọ whnụ otu nwerukna rẹwhna a bụ Enịasi, nye ngeri ẹhni a dọnwurnu ọdonwu, nye zị n'olu ọkpata awha ẹsato.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita kanụ a, “Enịasi, Jizọsi Karaịsi mernu i ẹhni si rikne, lizọ, gbakwata ọkpata ị.” Ngangam, o lizọ.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Kpakara ele wu nụ Lida nụ Sarọni whnụrnu a, tụhnasna hne Nyenwe aị zị.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Otu nwerinya rẹwhna a bụ Tabita (ke bụ Dọkasi), nye sno apna Jizọsi, zị nụ Jọpa. Ọ bụ nye neeme nhne ọma ige ọbula, neeyinu ele mboni aka.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 N'ige wam ọ rịa ẹhni igbugbu, nwụma. Be hnịa ẹhni a dọbita n'ọro olu.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Nga ele sno apna Jizọsi nụrnu nụ Pita zị nụ Lida, Jọpa zị́la ikere nụ Lida, be zizne ele rukna lawụru, rịasno a, kaa, “Bikno, va wara wara.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Pita jiknernu, snornu be zne. Nga ọ vaduru be kwuzne a n'ọro olu. Kpakara ele rinya nzi be nwụrnu zị naakwna ẹkwna, neegesi a kpakara iwo Dọkasi dụnnu be nga ya nụ be zị.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pita chịhala kpakara be ederezi, gwu mkpnerne-ọchi n'ẹli, kpe okpukpe, ọ tụhnasna hne iznu wam zị, kaa, “Tabita, lizọ.” O sama anya a, nga ọ whnụrnu Pita, ọ dazịri ẹli.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Pita yisinu a aka, o gwuzoru. O sukwu ele kweru ekwe nụ ele rinya nzi be nwụrnu, gesi be ya nụ bụdnu.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ọtnutnu gbasịri nhne ka gbasa nụ kpakara Jọpa, agịda ele badnụ kweru nụ Nyenwe aị.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita dazịri agịda ọbochi nụ rime Jọpa n'ọro otu nye nọornu ẹrnu akpụkpo anọ be kwu Saịmoni.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.