Atos 9

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sọlu zị kọriri neemegidne ele noosno apna Nyenwe aị, naakpasị be ogwnu o gbu be. O znekwnusi nye risi arịohna,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 nahọru a ọkwukwo o jeenye kpakara ọro ọgbako ele Ju zị nụ Damasịkosi, ọ bụru nụ ọ jọowhnu nye ọbula ke noosno apna Nyenwe aị pịi, ma ọ nwudne be, rukna nụ rinya, ma ọ pnụrnu be va Jerusẹlem.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Kpa o neezne, ọ gwnarnụ matị ọ dụ Damasịkosi, ngangam, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi a gburugburu.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ọ dna n'ẹli, ọ nụrnu otu akpịri naakanụ a, “Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni.”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ọ sịkwa, “Ị bụ nyele, Nyenwe aị?”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Kọvu lizọ, bna nụ rime ẹli-ọhna, hne be jaakanụ nhne i jeemerịri.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ele rukna be nụ Sọlu sno nwée rikne kwu ọka, be nụrnu akpịri wam, kọvu ọ zá nye be whnụrnu.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Sọlu lizọ n'ẹli, kpume anya a, kọvu o nwée rikne whnụ nhne ọbula. Be duru a n'aka bna nụ rime Damasịkosi.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Ọ whnụ́na ọsno ọbochi ẹto, o ríle wiri, ọ nwọ́na mini.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Otu nye sno apna Nyenwe aị zị nụ Damasịkosi, nye rẹwhna a bụ Ananayasị, ọ whnụrnu ọwhnurninya, hne Nyenwe aị sukwuru a, “Ananayasị.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Nyenwe aị kanụ a, “Jiknernu, zne n'apna be kwu Zịrikwem, nụ ọro Judasị, sịkwa otu nye be kwu Sọlu, nye Tasọsi. O neekpe okpukpe.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Ọ whnụrnu ọwhnurninya otu nwerukna rẹwhna a bụ Ananayasị, varụ tụkwasi a aka a lawụru nụ risi ma ọ whnụrnu ọsno berere.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananayasị kaa, “Nyenwe aị, agịda ele badnụ kannụ m nhne gbasịri nwerukna ka, nụ kpakara nhne ọjo o mernu ele ke i nụ Jerusẹlem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 O jiri rikne ele risi arịohna va Damasịkosi ma ọ nwudne kpakara ele naakwnakwu rẹwhna ị.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Nyenwe aị kanụ a, “Zne, kwnornu nụ m họhiaru m a ma o znenu m izi, o jeeme ele bụ́o ele Ju nụ ele eze mahịa rẹwhna m ma ele Izirẹli.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 M jeegesi a kpakara awhnụwhnu ọ jaata kwnornu rẹwhna m.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Ananayasị zne, bna n'ọro wam, tụkwasi aka a lawụru nụ risi Sọlu, kaa, “Nwene rukna Sọlu, Nyenwe aị Jizọsi, nye mernu ma ị whnụ a anya n'apna nga ị naava, ziyaru m ma ị whnụrnu ọsno berere, ma Enine Nsọ jihịa nụ rime i.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ngangam, nhne nụ lele rụkporo aznụ dnahnala n'anya a, o bete ọ whnụ ọsno, o lizọ, be wụ a mini.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Nga o riri wiri, rikne bna a n'ẹhni.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ọ bna kpakara ọro ọgbako ele Ju bete neezni izi ọma gbasịri Jizọsi, nụ ọ bụ Nnwọ Chiokike.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 O jiri kpakara ele nụrnu a anya, be nẹesikwa, “Ka ọ bụ́o nwerukna wam noogbu kpakara ele naakwnakwu rẹwhna ka nụ Jerusẹlem? Ọ bụ́o ma ọ pnụrnu be zne nyee ele risi arịohna bụ nhne o kwnornu va hna?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Kọvu Sọlu gwuzosiri rikne neezni izi ọma, neegesi nụ Jizọsi bụ Karaịsi n'ezi ọka, ke gbagwojiri ele Ju zị nụ Damasịkosi anya.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Nga agịda ọbochi whemernu, ele Ju gba iznuznu o gbu a.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Kọvu Sọlu mahịaru mmụma be. Ele Ju zị neese ọnu-mgbo iwhnehnie nụ abalị ma be gbu a.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Kọvu ele noosno a jiri abalị znuhala a nụ rime nkịta n'iketa mkpọ.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Sọlu zne Jerusẹlem, ọ gbalị ma o snornu ele sno apna Jizọsi, kọvu ogwnu tụru be, kwnornu nụ be kwéhịala nụ ọ bụ nye sno apna Jizọsi.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Banabasị varụ kwuru a kwuznenu ele sno apna Jizọsi, ọ kọwanu be kpa Sọlu whnụrnu Nyenwe aị n'apna, nụ Nyenwe aị kwunnu a ọka. Ọ kanụ be kpa Sọlu znirni izi ọma n'anya rikne nụ Damasịkosi.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Be nụ Sọlu dazịri, o zne nụ rime kpakara Jerusẹlem, gweru anya rikne nọokpo okwo izi ọma nụ rẹwhna Nyenwe aị.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ya nụ ele Ju nookwu Giriki nọodogbuta, be pio o gbu a.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Nga rụmu nda nụrnu nhne gbasịri a, be kwuru Sọlu zne Sizaria, zizne a Tasọsi.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Kpakara ọgbako Chiokike ke zị nụ Judiya nụ Galili nụ Sameria zukwaru inwe n'udno. Enine Nsọ mernu be gwuzosi rikne, ba aba, kpa be noowu bụdnu nọotu ogwnu Nyenwe aị.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Kpa Pita neeznegharị kpakara ọhna neelekasi rụmu Chiokike, o zne lekasi ele zị nụ Lida.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Ọ whnụ otu nwerukna rẹwhna a bụ Enịasi, nye ngeri ẹhni a dọnwurnu ọdonwu, nye zị n'olu ọkpata awha ẹsato.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Pita kanụ a, “Enịasi, Jizọsi Karaịsi mernu i ẹhni si rikne, lizọ, gbakwata ọkpata ị.” Ngangam, o lizọ.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Kpakara ele wu nụ Lida nụ Sarọni whnụrnu a, tụhnasna hne Nyenwe aị zị.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Otu nwerinya rẹwhna a bụ Tabita (ke bụ Dọkasi), nye sno apna Jizọsi, zị nụ Jọpa. Ọ bụ nye neeme nhne ọma ige ọbula, neeyinu ele mboni aka.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 N'ige wam ọ rịa ẹhni igbugbu, nwụma. Be hnịa ẹhni a dọbita n'ọro olu.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Nga ele sno apna Jizọsi nụrnu nụ Pita zị nụ Lida, Jọpa zị́la ikere nụ Lida, be zizne ele rukna lawụru, rịasno a, kaa, “Bikno, va wara wara.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Pita jiknernu, snornu be zne. Nga ọ vaduru be kwuzne a n'ọro olu. Kpakara ele rinya nzi be nwụrnu zị naakwna ẹkwna, neegesi a kpakara iwo Dọkasi dụnnu be nga ya nụ be zị.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Pita chịhala kpakara be ederezi, gwu mkpnerne-ọchi n'ẹli, kpe okpukpe, ọ tụhnasna hne iznu wam zị, kaa, “Tabita, lizọ.” O sama anya a, nga ọ whnụrnu Pita, ọ dazịri ẹli.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Pita yisinu a aka, o gwuzoru. O sukwu ele kweru ekwe nụ ele rinya nzi be nwụrnu, gesi be ya nụ bụdnu.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Ọtnutnu gbasịri nhne ka gbasa nụ kpakara Jọpa, agịda ele badnụ kweru nụ Nyenwe aị.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita dazịri agịda ọbochi nụ rime Jọpa n'ọro otu nye nọornu ẹrnu akpụkpo anọ be kwu Saịmoni.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.