Atos 8
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Sọlu bnịasiri aka n'ẹnwu Sitivini.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Agwna ele nọotu ogwnu Chiokike zne vuru iznu Sitivini lite, be kwnanụ a ẹkwna k'agịda.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Kọvu Sọlu gbalị o lulu ọgbako Chiokike, o neezne hite n'ọro dụ n'ọro, pnụhia ele rukna nụ ele rinya bụ ele kweru ekwe tụbna be n'ọro ikelu.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Kpa kpakara ele kweru nụ Nyenwe aị gbasarụ, be zne neezni izi ọma kpa be neezne.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Filipu zne n'ẹli Sameria kpọ okwo izi ọma Karaịsi pịi.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Nga ele badnụ nụrnu nhne Filipu nookwu ya nụ ẹrnu ndu-ẹhni ọ nọornu, be bnotenu a nsnị.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Rẹnwu ọjo hiri nụ rime agịda ele badnụ neesi okokoba, be gwọru agịda ele ngeri ẹhni be dọnwurnu ọdonwu nụ ele mgwọro.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Okne snarnịma dnarnụ nụ rime Sameria.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni wu nụ ẹli wam, nye mernu anya ji ele Sameria hite n'ẹrnu aghịgho. Ọ karụ nụ ọ bụ nye siri rikne.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Kpakara ele wu n'ẹli wam nọosobisinu a, hite nụ nye matị dụ nụ nye zị n'olu. Be naakaa, “Nwerukna ka bụ okne iknernema Chiokike.”
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Ẹrnu aghịgho a bụ nhne o jiri mee anya ji be gbu ọkwnu.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Kọvu nga be kweru izi ọma Filipu znirni gbasịri ẹli-eze Chiokike nụ rẹwhna Jizọsi Karaịsi, be wụ be mini, ma ele rukna ma ele rinya.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Saịmoni masị kweruru, nga be wụru a mini, ọ dazịtasi Filipu ndụndu, ẹrnu elekema nụ ẹrnu ndu-ẹhni ọ whnụrnu jiri a anya.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Ele izi ele zị nụ Jerusẹlem nụrnu nụ ele Sameria kweruru ikwu-ọnu Chiokike, be zizne Pita nụ Jọni pịi.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Nga be vaduru, be kpenu be okpukpe ma be nahọru Enine Nsọ.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Kwnornu nụ Enine Nsọ yáadnakwasịla nye ọbula n'esilawụru be. Be wụru be mini nụ rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi kpọi.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Pita nụ Jọni tụkwasi be aka nụ risi, be nahịa Enine Nsọ.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Nga Saịmoni whnụrnu nụ be nyernu be Enine Nsọ hite n'ọtukwasi be aka, o nyee Pita nụ Jọni ịwai,
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 kaa, “Anụ nyee m rikne ka masị ma nye ọbula ke me tụkwasiri aka m lawụru, ọ nahịa Enine Nsọ.”
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Pita kanụ a, “Jị nụ ịwai ị whu n'ọhia, kwnornu nụ i cheru nụ ị jọozuhiali nkesi Chiokike n'ịwai.
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 I nwée igwe nụ ẹrnu aị, kwnornu nụ mkpọma ị zị́la snam n'anya Chiokike.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Tụhnasna hite nụ mmụma ọjo ị, kpe okpukpe, ma Nyenwe aị gbarụnu ị.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Kwnornu nụ m whnụrnu m nụ agịda okwno-awụwa jiri nụ rime mkpọma ị, ị bụ nye ikelu ke mmehie.”
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Saịmoni kanụ Pita nụ Jọni, “Anụ kpenu m okpukpe nụ ruwhnu Nyenwe aị ma nhne anụ kwuru gharụ a dnakwasị m.”
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Nga be gbarụ ama, kpọ okwo izi ọma Nyenwe aị, Pita nụ Jọni lahna Jerusẹlem. Nụ apna kpa be naala be zni izi ọma nụ ẹli-ọhna zị nụ Sameria.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Enine izi Nyenwe aị kanụ Filipu, “Lizọ, zne apna ke zị nụ ẹli ẹli ke larụ Jerusẹlem zne Gaza apna ẹli chna chna chna.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Filipu lizọ, zne. Otu nwerukna Itiopịa bụ okiri badnụ lazne ẹli a. Nwerukna ka bụ nye zị mkpa n'ẹli Itiopịa, ọ bụ ọchi-ịwai eze nyerinya Itiopịa nye rẹwhna bụ Kandasi. O znernu o kpenu Chiokike nụ Jerusẹlem.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Ọ dazị nụ rime ọgbo-ẹli a, nọogwnu ọkwukwo Azaya nye ọwhnurninya.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Enine Nsọ kanụ Filipu, “Zne ndụndu dazịri n'ẹhni ọgbo-ẹli wam.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Filipu gba ẹso zne, nụ kpa ọ nọogwnu hite n'ọkwukwo Azaya nye ọwhnurninya, ọ sịkwa a, “Ị nọoghohia nhne ị nọogwnu?”
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Ọ kaa, “Ndaa kpa me jeeji nọoghohia, okwolem ma o nwernu nye jọokowanu m?” O sukwu Filipu, o pnekwnusi a, dazịri ẹli nụ rime ọgbo-ẹli a.
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ ọ nọogwnu bụ ka,
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Be gwednarnụ a n'ẹli, be gọnahoru a n'ikpe zị snam,
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Nwerukna wam sịkwa Filipu, “Bikno, kanụ m, ndaa nye nye ọwhnurninya ka nookwu nhne gbasịri a? Ọ bụ ẹhni a sọbu nye berere?”
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Filipu bete nookwu ọka, hite nụ nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ ka, zni izi ọma gbasịri Jizọsi.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Kpa be neezne, be vadu hne mini zị, okiri badnụ wam kaa, “Le mini, kịni jeeme be gharụ ọ wụ m mini?”
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Filipu kaa, “Be nwernu rikne wụ ị mini, ọ bụru nụ i jiri kpakara mkpọma ị kweru.” Ọ kaa, “M kweru m nụ Jizọsi Karaịsi bụ Nnwọ Chiokike.”]
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Nwerukna wam kanụ ọgbo-ẹli a kwnusi, Filipu nụ okiri badnụ wam bna nụ rime mini, ọ wụ a mini.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Nga be hiri nụ mini whụya, Enine Nyenwe aị vuhala Filipu. Okiri badnụ wam whnụ́na a berere, kọvu, ọ la n'ẹli a nụ ovu ọso n'ọnu.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Filipu whnụ ẹhni a nụ Azọtosi. O zne nụ kpakara ẹli nọokpo okwo izi ọma tem ọ vadu Sizaria.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.