Atos 8

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sọlu bnịasiri aka n'ẹnwu Sitivini.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Agwna ele nọotu ogwnu Chiokike zne vuru iznu Sitivini lite, be kwnanụ a ẹkwna k'agịda.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Kọvu Sọlu gbalị o lulu ọgbako Chiokike, o neezne hite n'ọro dụ n'ọro, pnụhia ele rukna nụ ele rinya bụ ele kweru ekwe tụbna be n'ọro ikelu.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Kpa kpakara ele kweru nụ Nyenwe aị gbasarụ, be zne neezni izi ọma kpa be neezne.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Filipu zne n'ẹli Sameria kpọ okwo izi ọma Karaịsi pịi.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Nga ele badnụ nụrnu nhne Filipu nookwu ya nụ ẹrnu ndu-ẹhni ọ nọornu, be bnotenu a nsnị.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Rẹnwu ọjo hiri nụ rime agịda ele badnụ neesi okokoba, be gwọru agịda ele ngeri ẹhni be dọnwurnu ọdonwu nụ ele mgwọro.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Okne snarnịma dnarnụ nụ rime Sameria.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni wu nụ ẹli wam, nye mernu anya ji ele Sameria hite n'ẹrnu aghịgho. Ọ karụ nụ ọ bụ nye siri rikne.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Kpakara ele wu n'ẹli wam nọosobisinu a, hite nụ nye matị dụ nụ nye zị n'olu. Be naakaa, “Nwerukna ka bụ okne iknernema Chiokike.”
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Ẹrnu aghịgho a bụ nhne o jiri mee anya ji be gbu ọkwnu.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Kọvu nga be kweru izi ọma Filipu znirni gbasịri ẹli-eze Chiokike nụ rẹwhna Jizọsi Karaịsi, be wụ be mini, ma ele rukna ma ele rinya.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Saịmoni masị kweruru, nga be wụru a mini, ọ dazịtasi Filipu ndụndu, ẹrnu elekema nụ ẹrnu ndu-ẹhni ọ whnụrnu jiri a anya.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Ele izi ele zị nụ Jerusẹlem nụrnu nụ ele Sameria kweruru ikwu-ọnu Chiokike, be zizne Pita nụ Jọni pịi.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Nga be vaduru, be kpenu be okpukpe ma be nahọru Enine Nsọ.
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 Kwnornu nụ Enine Nsọ yáadnakwasịla nye ọbula n'esilawụru be. Be wụru be mini nụ rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi kpọi.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Pita nụ Jọni tụkwasi be aka nụ risi, be nahịa Enine Nsọ.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Nga Saịmoni whnụrnu nụ be nyernu be Enine Nsọ hite n'ọtukwasi be aka, o nyee Pita nụ Jọni ịwai,
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 kaa, “Anụ nyee m rikne ka masị ma nye ọbula ke me tụkwasiri aka m lawụru, ọ nahịa Enine Nsọ.”
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Pita kanụ a, “Jị nụ ịwai ị whu n'ọhia, kwnornu nụ i cheru nụ ị jọozuhiali nkesi Chiokike n'ịwai.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 I nwée igwe nụ ẹrnu aị, kwnornu nụ mkpọma ị zị́la snam n'anya Chiokike.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Tụhnasna hite nụ mmụma ọjo ị, kpe okpukpe, ma Nyenwe aị gbarụnu ị.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Kwnornu nụ m whnụrnu m nụ agịda okwno-awụwa jiri nụ rime mkpọma ị, ị bụ nye ikelu ke mmehie.”
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Saịmoni kanụ Pita nụ Jọni, “Anụ kpenu m okpukpe nụ ruwhnu Nyenwe aị ma nhne anụ kwuru gharụ a dnakwasị m.”
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Nga be gbarụ ama, kpọ okwo izi ọma Nyenwe aị, Pita nụ Jọni lahna Jerusẹlem. Nụ apna kpa be naala be zni izi ọma nụ ẹli-ọhna zị nụ Sameria.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Enine izi Nyenwe aị kanụ Filipu, “Lizọ, zne apna ke zị nụ ẹli ẹli ke larụ Jerusẹlem zne Gaza apna ẹli chna chna chna.”
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Filipu lizọ, zne. Otu nwerukna Itiopịa bụ okiri badnụ lazne ẹli a. Nwerukna ka bụ nye zị mkpa n'ẹli Itiopịa, ọ bụ ọchi-ịwai eze nyerinya Itiopịa nye rẹwhna bụ Kandasi. O znernu o kpenu Chiokike nụ Jerusẹlem.
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Ọ dazị nụ rime ọgbo-ẹli a, nọogwnu ọkwukwo Azaya nye ọwhnurninya.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Enine Nsọ kanụ Filipu, “Zne ndụndu dazịri n'ẹhni ọgbo-ẹli wam.”
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Filipu gba ẹso zne, nụ kpa ọ nọogwnu hite n'ọkwukwo Azaya nye ọwhnurninya, ọ sịkwa a, “Ị nọoghohia nhne ị nọogwnu?”
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Ọ kaa, “Ndaa kpa me jeeji nọoghohia, okwolem ma o nwernu nye jọokowanu m?” O sukwu Filipu, o pnekwnusi a, dazịri ẹli nụ rime ọgbo-ẹli a.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ ọ nọogwnu bụ ka,
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Be gwednarnụ a n'ẹli, be gọnahoru a n'ikpe zị snam,
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Nwerukna wam sịkwa Filipu, “Bikno, kanụ m, ndaa nye nye ọwhnurninya ka nookwu nhne gbasịri a? Ọ bụ ẹhni a sọbu nye berere?”
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Filipu bete nookwu ọka, hite nụ nhne be gbarụ n'ọkwukwo nsọ ka, zni izi ọma gbasịri Jizọsi.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Kpa be neezne, be vadu hne mini zị, okiri badnụ wam kaa, “Le mini, kịni jeeme be gharụ ọ wụ m mini?”
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Filipu kaa, “Be nwernu rikne wụ ị mini, ọ bụru nụ i jiri kpakara mkpọma ị kweru.” Ọ kaa, “M kweru m nụ Jizọsi Karaịsi bụ Nnwọ Chiokike.”]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Nwerukna wam kanụ ọgbo-ẹli a kwnusi, Filipu nụ okiri badnụ wam bna nụ rime mini, ọ wụ a mini.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Nga be hiri nụ mini whụya, Enine Nyenwe aị vuhala Filipu. Okiri badnụ wam whnụ́na a berere, kọvu, ọ la n'ẹli a nụ ovu ọso n'ọnu.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Filipu whnụ ẹhni a nụ Azọtosi. O zne nụ kpakara ẹli nọokpo okwo izi ọma tem ọ vadu Sizaria.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.