Atos 7

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nye risi arịohna sịkwa Sitivini, “Nhne ka be nookwu megidne i, ọ bụ n'ezi?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Sitivini sarụ be, “Rụmu nda m, nụ ele nda, anụ bnote nsnị. Chiokike ke zị igwugwu mernu Ebereham, nda aị ọknani, whnụ a anya nga ọ zị n'ẹli Mesopotemia, sụ o znernu wuru nụ Haranị.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ọ kanụ a, ‘Sịgbasi ezi-nụ-ọro i nụ ẹli i, zne n'ẹli ke me jeegesi i.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Ọ sịgbasi ẹli Kalidia zne wuru nụ Haranị. Nga nda Ebereham nwụrnu, Chiokike mernu o bnanya n'ẹli ka, hne anụ wu kịtna.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 N'ige wam Chiokike nyéne Ebereham agwna ẹli ka ma ọ bụru ke a, ọ bụbedi otu rẹnu ọchi, kọvu Chiokike kweru a mkwna nụ o jeenye a ẹli ka, ma ọ bụru ke a nụ ẹbnurnu ele joosno a n'aznụ. Nga Chiokike kweru mkwna ka, Ebereham nwée rụmu.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ka bụ nhne Chiokike kannụ a, ‘Rụmu ị joowu n'ẹli berere, hne be jọoburu ele ọhi, be jeeme be nhne ọjo riwhu awha ẹno.’
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Kọvu Chiokike karụ, ‘M jeekpe ele wam be jọobunu ọhi ikpe, omekwo, be jeehi n'ẹli wam whụya, be jọokponu m risi ẹli nụ hna.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Chiokike mernu ọgba-njọ-ẹhni ọkpa nka zịri n'esilawụru ya nụ Ebereham. Ebereham kparụ Aziki nnwọ a nka nga ọ gbarụ ọbochi ẹsato kpa be mụrnu a, Aziki kpa Jekọpu nka, Jekọpu kpa nri nụ rụmu a lawụru ele nda aị ọknani nka.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Ele nda aị ọknani kwnosiri nwene be Josefu awụwa, be rezne a Ijipiti lele ọhi, kọvu Chiokike dagwụnu a,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 dọhia a nụ kpakara mkpa a. Nga Josefu gwuzo nụ ruwhnu Fero, eze Ijipiti, Chiokike nyernu a ruwhnu ọma nụ akọniche. Fero mernu a nye risi ọchichi kpakara Ijipiti nụ kpakara ọro eze.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “N'ige wam ọknunyo dnarnụ nụ kpakara ẹli Ijipiti nụ Kenanị, ke vuyarụ agịda awhnụwhnu. Ele nda aị ọknani nwée wiri.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Nga Jekọpu nụrnu nụ wiri zị nụ Ijipiti, o zizne ele nda aị ọknani pịi nụ mbọm.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Nga be znernu ke mgba lawụru, Josefu mernu rụmu nne a mahịa a, Fero mahịa masị ezi-nụ-ọro Josefu.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Nga ka mekworu, Josefu ziznenu Jekọpu nda a izi, kanụ a, o kwuru kpakara ezi-nụ-ọro a va Ijipiti, be bụ nri badnụ ẹsau nụ isne.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Jekọpu zne Ijipiti hne ya nụ ele nda aị ọknani zị nwụ.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Be vuru iznu be zne Sẹkem hne be liri be n'ilili ke Ebereham zụnahoru avnụrnu Hamọ n'ịwai.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Nga ige Chiokike jeemezu mkwna o kweru Ebereham dụru, ọnu ọgwnugwnu ele ke aị zị nụ Ijipiti zịlam agịda.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 N'ipne-aznụ, eze berere ke máa Josefu bete nẹechi Ijipiti.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ọ mernu ele nda aị ọknani nhne rikne, ghọ be aghịgho, mee be tuwhu rụmu be, ma be nwụma.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Ọ bụ n'ige ke nụ kpa bụ nga be mụrnu Mozizi, nnwọ marnụ mma nụ ole anya, be legidne anya n'ọro nda a ẹnwa ẹto.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Nga be ghasarụ a n'ederezi, adna Fero kwuru a, znụlizo a lele nnwọ a rukna.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 Be znirni a kpakara nhne ọmumu nụ akọ ele Ijipiti, Mozizi bụru dikne n'ikwu-ọnu nụ dimkpa nụ rikne.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Nga Mozizi gbarụ nri awha ẹno, o kpebi o zne lekasi rụmu nda a, ele Izirẹli.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 O whnụ hne otu nye Ijipiti neemegbu nye Izirẹli, o zne megwnahịanu nye Izirẹli, gbu nye Ijipiti.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 O che nụ ele ke a jọoghohia nụ Chiokike jeehi n'aka a dọhia be, kọvu be ghọ́hiage.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ke chi a bọru, ọ whnụrnu rụmu Izirẹli lawụru nọolu ọgwnu, o zne bno be, ọ kaa, ‘Le, anụ bụ rụmu nwene, kịni mernu anụ nọolu ọgwnu?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Kọvu nye ke mejọru nwene a kwnahala Mozizi, sịkwa a, ‘Nyele mernu i nye risi nụ nye ikpe aị?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ị noopio o gbu m lele kpa i gburu nye Ijipiti n'ekile sa?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Nga Mozizi nụrnu ka, ọ gbawhu, zne wuru nụ Midia lele nye izne, hne ọ mụrnu rụmu rukna lawụru.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Nga nri awha ẹno whemernu, enine izi Chiokike mernu ọ whnụ a anya nụ riro bẹkwnu isisi matị n'ẹli-ịkpa zị Rugwu Saịna ndụndu.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Nhne Mozizi whnụrnu a jiri anya, o znedu isisi matị wam ndụndu, ọ nụrnu nkọli Nyenwe aị,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Mawa bụ Chiokike ele nda ị ọknani, Chiokike ke Ebereham, nụ Aziki nụ Jekọpu.’ Mozizi tụru ogwnu k'agịda, o nwée rikne legidne anya.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Nyenwe aị kanụ a, ‘Tụma okoro-ọchi ị, kwnornu nụ hne i gwuzo bụ ẹli nsọ.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 M leru m anya, whnụ awhnụwhnu ele ke m n'Ijipiti. M nụrnu m ọsnu-idne be, m hiednana m ma m znọhia m be. Kịtna, va, m jeezizne i Ijipiti.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Ka bụ Mozizi wam be jụru kaa, ‘Nyele mernu i nye risi nụ nye ikpe aị?’ Ya bụ nye Chiokike ziznernu lele nye risi nụ nye ọznohia, hite nụ oyi aka enine izi wam ke mernu ọ whnụ a anya n'isisi matị wam neerne bẹkwnu.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 O duhịa be hite nụ Ijipiti hne ọ rnụrnu ẹrnu ndu-ẹhni nụ nhne elekema, ma n'Okne Osimini Ihie, ma nụ ẹli-ịkpa nri awha ẹno.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 “Ọ bụ Mozizi kannụ ele Izirẹli, ‘Chiokike jeeziyanu anụ nye ọwhnurninya lele me, hite nụ ele ke anụ.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ọ bụ Mozizi ka bụ nye zị n'esilawụru agịda ele wam n'ẹli-ịkpa, ya nụ ele nda aị ọknani, ma enine izi wam nye kwunnu a ọka nụ Rugwu Saịna. Ọ nahịaru ikwu-ọnu ke zị bụdnu ke Chiokike, ma o nyewhete aị ya n'aka.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Kọvu ele nda aị ọknani bnógele a nsnị, be kwnahala a n'otu nkọ, nụ be jaalahna Ijipiti.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Be kanụ Erọni, ‘Menu aị rụmu chi berere ke joodu aị. A máa nhne mernu Mozizi wam nye kwuhịaru aị n'Ijipiti.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Nga wam be mee chi lele nnwọ ehni, kwanụ a arịohna, kwu ikwu iriri, kwnornu nụ nhne be jiri aka be kpụ.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Kọvu Chiokike dasịnnu be aznụ, nyewhete be ma be kpenu mbọ ke oligwe, lele kpa be gbarụ a n'ọkwukwo ele ọwhnurninya,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Anụ vulizọru ọro Mọloku
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 “Ele nda aị ọknani vu Ọro-Ẹka ruwhnu Chiokike n'ẹli-ịkpa. Be wuru a lele kpa Chiokike kannụ Mozizi wu a, lele ọdi ke be gesiri Mozizi.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Omekwo, ele nda aị ọknani ele nahọru Ọro-Ẹka wam n'aka ele nda be, vuru a zne be nụ Josụa, nahọru ele mba wam ẹli be, bụ ele Chiokike chịhalaru nụ ruwhnu be. Ọro-Ẹka wam zị tem du ige Devidi.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Devidi nahịaru ruwhnu ọma n'aka Chiokike, ọ rịo Chiokike ọ gharụ a ma o wutenu Chiokike Jekọpu ọro.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Kọvu Solomọni bụ nye wunnu a ọro wam.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Kọvu Nye Kakwo Nhne Dum Olu zá noowu n'ọro badnụ wuru, lele kpa nye ọwhnurninya kwuru,
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Ka bụ nhne Nyenwe aị kwuru,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ọ bụ́o me keru kpakara nhne ka?’
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Anụ ele risi rikne nụ ele ke be kpáge nka nụ mkpọma, anụ mesirni nsnị anụ. Anụ noogwuzigidne Enine Nsọ, lele kpa ele nda anụ ọknani mernu.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Ndaa nyenum n'esilawụru ele ọwhnurninya ke ele nda anụ kpáknana ẹhni? Be gburu ele izi Chiokike ele kwuru n'ige wheru ewhe nụ nye mee mma jaava, kọvu anụ reru a, gbu a.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Anụ nahọru iwu Chiokike hite n'aka ele enine izi, kọvu anụ bị́tagele a.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Kpa ele eze-ikpe bnornu nsnị nhne Sitivini nookwu, ọnuma jihịaru be mkpọma, be ta rụkwnurnu-ize megidne a n'ovu owe ẹhni.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Enine Nsọ jipịyaru Sitivini, o lelizọ anya n'oligwe whnụ igwugwu Chiokike, nụ Jizọsi hne o gwuzo n'akarikwnunga Chiokike.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 Ọ kaa, “Anụ le, m whnụrnu m hne oligwe kpumernu, nụ Nnwọ ke Badnụ hne o gwuzo n'akarikwnunga Chiokike.”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Be siwama lụlo, gweru aka kpusnime nsnị be, kpakara be gbagidne a.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Be tọhala a n'aznụ ẹli-ọhna, gweru akaworugwu lọgbu a. Ele akebne chịbita iwo be n'ọchi otu nnwọ ikoro rẹwhna bụ Sọlu.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Be lọgbu Sitivini, ọ kwnakwu Nyenwe aị, kaa, “Nyenwe aị Jizọsi, narnụ enine m.”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 O gwute mpnerne ọchi, gweru okne nkọli siwama lụlo, “Nyenwe aị, bikno, ị gwnụ́ mmehie ka nụ risi be.” Nga o kwuru kpa, ọ nwụma.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.