Atos 4

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kpa Pita nụ Jọni zị nookwunu ele badnụ ọka n'Ọro Nsọ Chiokike, ele arịohna nụ nye risi ele neese Ọro Nsọ Chiokike nụ ele Sadusi vakwnusiri be.
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ovu weru be ẹhni nụ ele izi lawụru wam neezni ele badnụ nụ Jizọsi hiri n'ẹnwu lizọ, ke neegesi nụ ele nwụrnu ọnwu jeehi n'ẹnwu lizọ berere.
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Be nwudne be, yisi be ikelu tem chi bọ, kwnornu nụ ọbochi zneminem.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Kọvu agịda ele nụrnu izi ọma be kweruru, ọnu ọgwnugwnu be bụ pokwu badnụ isne.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 N'ekile a, ele risi ele Ju nụ ele okno badnụ nụ ele zni iwu ele Ju gbakọru nụ Jerusẹlem,
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 be nụ nye risi arịohna Anasị, nụ Kayafasị, nụ Jọni nụ Alẹkizanda, nụ ele ọro nye risi arịohna.
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Be kwuya Pita nụ Jọni gwuzote be nụ ruwhnu be, be sịkwa be, “Ndaa rikne mọbu rẹwhna nyele hne anụ jiri neeme nhne ka?”
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Enine Nsọ jipihịaru nụ rime Pita, ọ kaa, “Ele risi nụ ele okno badnụ Izirẹli,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 anụ nẹesikwa aị ajịji tna kwnornu nụ nhne ọma ke be mennu nye mgwọro ka nụ kpa be jiri gwọ a.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Kpakara anụ ma kpakara ele Izirẹli mahịa, nụ nyerukna ka gwuzo hna nụ ruwhnu anụ n'ẹhni zuru ozu, bụ nye be gwọru hite nụ rikne ke zị nụ rẹwhna Jizọsi Karaịsi nye Nazarẹti. Anụ kpọgidnernu a n'ọgba, kọvu Chiokike mernu o hi n'ẹnwu lizọ.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Ya bụ
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 “Ọznohia zị nụ rẹwhna a kpọi. Kwnornu nụ ọ zá rẹwhna berere nụ mkpururu oligwe be nyernu ke badnụ jeenwe ọznohia.”
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Ọnu rikne Pita nụ Jọni duru ele risi ikpe ẹhni. Be mahịaru nụ be bụ ele ọ zá nhne be bụ, ele mụ́ge ọkwukwo. Be mahịaru kwno nụ be nụ Jizọsi zịri.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Ọ zá nhne be nwernu rikne kwu kwnornu nụ be whnụrnu nyerukna wam be gwọru gwuzo nụ ngeri Pita nụ Jọni.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 Be kanụ be whọga n'ọro ikpe, be gba iznuznu n'esilawụru be.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Be kaa, “Ndaa nhne a jeeme ele rukna ka. Kpakara ele wu nụ Jerusẹlem magwụ nụ be rnụrnu okne ẹrnu ndu-ẹhni ka, a nwée rikne gọnahoru a.
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Kọvu a jéekwe be gbasa ọtnutnu ka n'esilawụru ele badnụ, a dọ be aka nụ nsnị be kwú ọka berere nụ rẹwhna Jizọsi.”
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Be sukwu ele rukna wam, kanụ be, be kwúma ọka rịa rịa mọbu zni nhne nụ rẹwhna Jizọsi.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Kọvu Pita nụ Jọni sarụ be, “Anụ tule a ma ọ bụru ọma nụ anya Chiokike, a bnonu anụ nsnị sọbu a bnonu Chiokike nsnị.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 Kwnornu nụ a nwée rikne gharụ o kwu nhne a whnụrnu nụ nhne a nụrnu.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Ele ikpe wam dọsi be aka nụ nsnị rikne, sịgbasi be la. Be nwée nhne be jeeji ta be awhnụwhnu kwnornu nụ ele badnụ naaznarnị Chiokike nụ nhne mernu.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Nyerukna be gwọru ẹrnu ndu-ẹhni ka wheru nri awha ẹno.
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Nga be sịgbasiri be, Pita nụ Jọni lakwnusi ele ke be, kanụ be nhne ele risi arịohna nụ ele okno badnụ kwuru.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Nga be nụrnu a, be yisi ọnu n'otu kwnakwu Chiokike n'okpukpe, kaa, “Nyenwe aị Chiokike, nye keru oligwe nụ ọwa, nụ okne osimini, nụ kpakara nhne zị nụ rime be.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 I jiri Enine Nsọ kwu ọka hite n'ọnu ọhi ị Devidi, nda aị ọknani, kaa,
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ele eze k'ọwa ka gwuzoru
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 N'ezi ọka, Erọdu nụ Pọntiosi Paịleti gbakọru n'otu n'ẹli ka, be nụ ele bụ́o ele Ju nụ ele Izirẹli, megidne Nnwọ nsọ ị Jizọsi, nye i teru mọno.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Be gbakọru ma be mee nhne i jiri rikne i nụ echiche i kaa nụ ọ bụ nhne be jeeme.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Nyenwe aị, bikno, le be naakpasị aị ogwnu, nyega aị ele izi ị, ọnu rikne a jeeji zni izi ọma ị.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Dọsnihala aka ị nụ ọgwo ẹhni igbugbu nụ ọrnu elekema nụ ẹrnu ndu-ẹhni hite nụ rẹwhna ọhi i zị nsọ Jizọsi.”
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Nga be kperu okpukpe, hne be zị neekpe okpukpe znụrnu biri biri. Enine Nsọ dnakwasị kpakara be, be bete nookwu ikwu-ọnu Chiokike n'ọnu rikne.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Kpakara ele kweru ekwe bụ otu nụ echiche be ma nụ mkpọma be. Ọ zá nye kanụ nhne o nwernu bụ ke a, kọvu be neekeri kpakara nhne be nwernu.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Ele izi wam ji ọnu rikne naagba akebne olizọ n'ẹnwu Nyenwe aị Jizọsi. Chiokike tụkwasinu be agịda oru.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ọ zá nye ọbula n'esilawụru be nhne kọgwu. Ele nwernu ẹli mọbu ọro re be, gweya ịwai be reru a,
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 be nyee a ele izi, ele izi keme ịwai wam lele kpa mkpa kparụ nye ọbula.
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 Josefu, nye Livaị be mụrnu nụ Saịporosi, nye ele izi jịri Banabasị, ke bụ “Nnwọ ọsnuta mkpọma,”
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 o re ẹli o nwernu, gweya ịwai a bịta a n'ọchi ele izi.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.