Atos 4

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kpa Pita nụ Jọni zị nookwunu ele badnụ ọka n'Ọro Nsọ Chiokike, ele arịohna nụ nye risi ele neese Ọro Nsọ Chiokike nụ ele Sadusi vakwnusiri be.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Ovu weru be ẹhni nụ ele izi lawụru wam neezni ele badnụ nụ Jizọsi hiri n'ẹnwu lizọ, ke neegesi nụ ele nwụrnu ọnwu jeehi n'ẹnwu lizọ berere.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Be nwudne be, yisi be ikelu tem chi bọ, kwnornu nụ ọbochi zneminem.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Kọvu agịda ele nụrnu izi ọma be kweruru, ọnu ọgwnugwnu be bụ pokwu badnụ isne.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 N'ekile a, ele risi ele Ju nụ ele okno badnụ nụ ele zni iwu ele Ju gbakọru nụ Jerusẹlem,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 be nụ nye risi arịohna Anasị, nụ Kayafasị, nụ Jọni nụ Alẹkizanda, nụ ele ọro nye risi arịohna.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Be kwuya Pita nụ Jọni gwuzote be nụ ruwhnu be, be sịkwa be, “Ndaa rikne mọbu rẹwhna nyele hne anụ jiri neeme nhne ka?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Enine Nsọ jipihịaru nụ rime Pita, ọ kaa, “Ele risi nụ ele okno badnụ Izirẹli,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 anụ nẹesikwa aị ajịji tna kwnornu nụ nhne ọma ke be mennu nye mgwọro ka nụ kpa be jiri gwọ a.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Kpakara anụ ma kpakara ele Izirẹli mahịa, nụ nyerukna ka gwuzo hna nụ ruwhnu anụ n'ẹhni zuru ozu, bụ nye be gwọru hite nụ rikne ke zị nụ rẹwhna Jizọsi Karaịsi nye Nazarẹti. Anụ kpọgidnernu a n'ọgba, kọvu Chiokike mernu o hi n'ẹnwu lizọ.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Ya bụ
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 “Ọznohia zị nụ rẹwhna a kpọi. Kwnornu nụ ọ zá rẹwhna berere nụ mkpururu oligwe be nyernu ke badnụ jeenwe ọznohia.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Ọnu rikne Pita nụ Jọni duru ele risi ikpe ẹhni. Be mahịaru nụ be bụ ele ọ zá nhne be bụ, ele mụ́ge ọkwukwo. Be mahịaru kwno nụ be nụ Jizọsi zịri.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Ọ zá nhne be nwernu rikne kwu kwnornu nụ be whnụrnu nyerukna wam be gwọru gwuzo nụ ngeri Pita nụ Jọni.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Be kanụ be whọga n'ọro ikpe, be gba iznuznu n'esilawụru be.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Be kaa, “Ndaa nhne a jeeme ele rukna ka. Kpakara ele wu nụ Jerusẹlem magwụ nụ be rnụrnu okne ẹrnu ndu-ẹhni ka, a nwée rikne gọnahoru a.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Kọvu a jéekwe be gbasa ọtnutnu ka n'esilawụru ele badnụ, a dọ be aka nụ nsnị be kwú ọka berere nụ rẹwhna Jizọsi.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Be sukwu ele rukna wam, kanụ be, be kwúma ọka rịa rịa mọbu zni nhne nụ rẹwhna Jizọsi.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Kọvu Pita nụ Jọni sarụ be, “Anụ tule a ma ọ bụru ọma nụ anya Chiokike, a bnonu anụ nsnị sọbu a bnonu Chiokike nsnị.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Kwnornu nụ a nwée rikne gharụ o kwu nhne a whnụrnu nụ nhne a nụrnu.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Ele ikpe wam dọsi be aka nụ nsnị rikne, sịgbasi be la. Be nwée nhne be jeeji ta be awhnụwhnu kwnornu nụ ele badnụ naaznarnị Chiokike nụ nhne mernu.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Nyerukna be gwọru ẹrnu ndu-ẹhni ka wheru nri awha ẹno.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Nga be sịgbasiri be, Pita nụ Jọni lakwnusi ele ke be, kanụ be nhne ele risi arịohna nụ ele okno badnụ kwuru.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Nga be nụrnu a, be yisi ọnu n'otu kwnakwu Chiokike n'okpukpe, kaa, “Nyenwe aị Chiokike, nye keru oligwe nụ ọwa, nụ okne osimini, nụ kpakara nhne zị nụ rime be.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 I jiri Enine Nsọ kwu ọka hite n'ọnu ọhi ị Devidi, nda aị ọknani, kaa,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ele eze k'ọwa ka gwuzoru
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 N'ezi ọka, Erọdu nụ Pọntiosi Paịleti gbakọru n'otu n'ẹli ka, be nụ ele bụ́o ele Ju nụ ele Izirẹli, megidne Nnwọ nsọ ị Jizọsi, nye i teru mọno.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Be gbakọru ma be mee nhne i jiri rikne i nụ echiche i kaa nụ ọ bụ nhne be jeeme.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Nyenwe aị, bikno, le be naakpasị aị ogwnu, nyega aị ele izi ị, ọnu rikne a jeeji zni izi ọma ị.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Dọsnihala aka ị nụ ọgwo ẹhni igbugbu nụ ọrnu elekema nụ ẹrnu ndu-ẹhni hite nụ rẹwhna ọhi i zị nsọ Jizọsi.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Nga be kperu okpukpe, hne be zị neekpe okpukpe znụrnu biri biri. Enine Nsọ dnakwasị kpakara be, be bete nookwu ikwu-ọnu Chiokike n'ọnu rikne.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Kpakara ele kweru ekwe bụ otu nụ echiche be ma nụ mkpọma be. Ọ zá nye kanụ nhne o nwernu bụ ke a, kọvu be neekeri kpakara nhne be nwernu.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Ele izi wam ji ọnu rikne naagba akebne olizọ n'ẹnwu Nyenwe aị Jizọsi. Chiokike tụkwasinu be agịda oru.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ọ zá nye ọbula n'esilawụru be nhne kọgwu. Ele nwernu ẹli mọbu ọro re be, gweya ịwai be reru a,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 be nyee a ele izi, ele izi keme ịwai wam lele kpa mkpa kparụ nye ọbula.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Josefu, nye Livaị be mụrnu nụ Saịporosi, nye ele izi jịri Banabasị, ke bụ “Nnwọ ọsnuta mkpọma,”
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 o re ẹli o nwernu, gweya ịwai a bịta a n'ọchi ele izi.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.