Atos 28

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nga a dụru n'ẹli n'udno, a nụrnu nụ ẹli ọhia esilawụru wam be kwu a Malịta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ele nwe ẹli wam gesiri aị ovu ọma k'agịda, kpa mini noozo, iyi nọotu, be kpawhụsi bẹkwnu kwnornu aị.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pọlu chịkota nkala isisi nọotubna be nụ rime bẹkwnu, otu okpu-ẹli bẹkwnu chịhiaru gbakwnusi Pọlu n'aka.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Ele nwe ẹli whnụrnu hne agwọ wam gbakwnusiri Pọlu n'aka, be kwu n'ẹhni be, “Nwerukna ka bụ nye noogbu badnụ, ọ bụ n'ezi nụ ọ whụyaru nụ rime ọgbo, nhne ọjo a noosno a.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Kọvu Pọlu kpabna agwọ wam nụ rime bẹkwnu. Ọ zá nhne mernu a.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Be neese, neele anya nụ ọ jaaza, mọbu dna n'ẹli nwụma. Be se gbu ọkwnu, ọ zá nhne bụ́o ọma be whnụrnu, be gbanwo mkpọma be kaa, “Ọ bụ chi.”
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Hne zị́la ikere bụ agịda ẹli nye risi ẹli wam be kwu Pubiliọsi. O kwubnanyarnụ aị nkarị, ọbochi ẹto a zị n'ọro lele ele izne.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Nda Pubiliọsi dnanyị ẹli naarịa ẹhni igbugbu ogori nụ rụwho ọwuwu. Pọlu zne nụ rime ọro hne ọ zị, kpenu a okpukpe, tụkwasi a aka a lawụru, gwọ a.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Nga ka mernu, kpakara ele berere n'ẹli wam naarịa ẹhni igbugbu varụ, Pọlu gwọ kpakara be.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Be nyee aị agịda nkesi, nga a bnarnụ ọgbo panịzo izne mini aị, be nyee aị agịda nhne zị aị mkpa.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ke ẹnwa ẹto wheru, a kwọru ọgbo hi nụ Alẹkizandaria be kwu “Rụmu Ejima.” Ọgbo ka dazịri hna n'okirika.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 A vadu ẹli Sịrakosi dazịri pịi ọbochi ẹto.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Hite nụ pịi, a kwọru ọgbo zne ẹli Regium, ke chi a bọru, ruwhere bete neewhe hite nụ ẹli ẹli, n'ọbochi lawụru a vadu ẹli Puteọli.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 A whnụrnu agwna rụmu nda, be rịasno aị dazịri otu ikwezu pịi. Ka bụ kpa a jiri vadu Rom.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Rụmu nda ele zị nụ Rom nụrnu nhne gbasịri aị, be va hne zị ikere lele Ahịa Apịusi nụ Ọro Ẹto Ele Izne, kwnusi aị. Nga Pọlu whnụrnu be, ọ tụnu Chiokike mmamma, mesi mkpọma rikne.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Nga a vaduru Rom, be kweru Pọlu wuru ke a ichne ya nụ nye ọgwnu neese a.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Kpa ọbochi ẹto wheru, Pọlu sukwukọta ele risi Ju ikwu. Nga be gbakọru, ọ kanụ be, “Rụmu nda m, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne ọjo me mernu megidne ele ke aị mọbu omen'ẹli a nahịaru n'aka ele nda aị, be mernu m nye ikelu nụ rime Jerusẹlem, gweru m nyewhete n'aka ele Rom.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Be sịkwaru m ajịji, be pioru ọ sịgbasi m kwnornu nụ be whnụrnu nụ ọ zá nhne ọjo me mernu ke kwesiri ẹnwu.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Nga ele Ju kwéle, be mernu m, m kaa nụ m jeezne nụ ruwhnu Siza, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne me noobno ele ke m.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Ọ bụ nhne me kwno pio ma me nụ anụ kwurita ọka, kwnornu be tụru m ijigba ka kwnornu nụ nhne wam kpakara ele Izirẹli neele anya a.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Be sarụ Pọlu, “Ọ zá ọkwukwo izi ọbula a whnụrnu hite nụ Judiya gbasịri ị, ọ zá rụmu nda aị vuyarụ ọtnutnu mọbu ọka ọjo ọbula gbasịri ị.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kọvu a jọonu nhne i jookwu, kwnornu nụ kpakara ele badnụ nookwu ọka megidne otu wam i noosno.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Be nụ Pọlu yi ịgba, agịda be varụ n'ọbochi wam hne Pọlu zị. Hite n'ọsisi dụ abalị o znirni be izi ọma ẹli-eze Chiokike. Ọ gbalị ma be jeekweru nhne gbasịri Jizọsi. Pọlu kanụ be kpakara nhne be gbarụ n'Iwu Mozizi nụ nhne ele ọwhnurninya gbarụ n'ọkwukwo nsọ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Agwna be kweru ikwu-ọnu a, kọvu ele berere kwéle.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Kpa be naala, okewa zịri n'esilawụru be, Pọlu kwuru otu nhne ka, “Enine Nsọ kwuru nkarị hite n'ọnu Azaya nye ọwhnurninya nyee ele nda anụ,
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Zne kanụ ele ka,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Kwnornu ovu ele ka zị rịnya,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Pọlu kwukwo ọka a, kaa, “Anụ mahịa nụ ọznohia Chiokike bụ nhne be gweznenu ele bụ́o ele Ju. Be joobno nsnị.” [
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Kpa Pọlu kwukworu ọka, ele Ju la, nọodogbuta n'anya rikne n'esilawụru ẹhni be.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Awha lawụru Pọlu wuru n'ọro ke a, nọokwu ọgwo ọro, nanabnanya kpakara ele naavakwnusi a.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Ọ kpọ okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike, zni nhne gbasịri Nyenwe aị Jizọsi Karaịsi hite n'ọnu rikne, ọ zá nye noobnosni a.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.