Atos 28

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nga a dụru n'ẹli n'udno, a nụrnu nụ ẹli ọhia esilawụru wam be kwu a Malịta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Ele nwe ẹli wam gesiri aị ovu ọma k'agịda, kpa mini noozo, iyi nọotu, be kpawhụsi bẹkwnu kwnornu aị.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pọlu chịkota nkala isisi nọotubna be nụ rime bẹkwnu, otu okpu-ẹli bẹkwnu chịhiaru gbakwnusi Pọlu n'aka.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Ele nwe ẹli whnụrnu hne agwọ wam gbakwnusiri Pọlu n'aka, be kwu n'ẹhni be, “Nwerukna ka bụ nye noogbu badnụ, ọ bụ n'ezi nụ ọ whụyaru nụ rime ọgbo, nhne ọjo a noosno a.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Kọvu Pọlu kpabna agwọ wam nụ rime bẹkwnu. Ọ zá nhne mernu a.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Be neese, neele anya nụ ọ jaaza, mọbu dna n'ẹli nwụma. Be se gbu ọkwnu, ọ zá nhne bụ́o ọma be whnụrnu, be gbanwo mkpọma be kaa, “Ọ bụ chi.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Hne zị́la ikere bụ agịda ẹli nye risi ẹli wam be kwu Pubiliọsi. O kwubnanyarnụ aị nkarị, ọbochi ẹto a zị n'ọro lele ele izne.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Nda Pubiliọsi dnanyị ẹli naarịa ẹhni igbugbu ogori nụ rụwho ọwuwu. Pọlu zne nụ rime ọro hne ọ zị, kpenu a okpukpe, tụkwasi a aka a lawụru, gwọ a.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Nga ka mernu, kpakara ele berere n'ẹli wam naarịa ẹhni igbugbu varụ, Pọlu gwọ kpakara be.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Be nyee aị agịda nkesi, nga a bnarnụ ọgbo panịzo izne mini aị, be nyee aị agịda nhne zị aị mkpa.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Ke ẹnwa ẹto wheru, a kwọru ọgbo hi nụ Alẹkizandaria be kwu “Rụmu Ejima.” Ọgbo ka dazịri hna n'okirika.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 A vadu ẹli Sịrakosi dazịri pịi ọbochi ẹto.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Hite nụ pịi, a kwọru ọgbo zne ẹli Regium, ke chi a bọru, ruwhere bete neewhe hite nụ ẹli ẹli, n'ọbochi lawụru a vadu ẹli Puteọli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 A whnụrnu agwna rụmu nda, be rịasno aị dazịri otu ikwezu pịi. Ka bụ kpa a jiri vadu Rom.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Rụmu nda ele zị nụ Rom nụrnu nhne gbasịri aị, be va hne zị ikere lele Ahịa Apịusi nụ Ọro Ẹto Ele Izne, kwnusi aị. Nga Pọlu whnụrnu be, ọ tụnu Chiokike mmamma, mesi mkpọma rikne.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Nga a vaduru Rom, be kweru Pọlu wuru ke a ichne ya nụ nye ọgwnu neese a.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Kpa ọbochi ẹto wheru, Pọlu sukwukọta ele risi Ju ikwu. Nga be gbakọru, ọ kanụ be, “Rụmu nda m, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne ọjo me mernu megidne ele ke aị mọbu omen'ẹli a nahịaru n'aka ele nda aị, be mernu m nye ikelu nụ rime Jerusẹlem, gweru m nyewhete n'aka ele Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Be sịkwaru m ajịji, be pioru ọ sịgbasi m kwnornu nụ be whnụrnu nụ ọ zá nhne ọjo me mernu ke kwesiri ẹnwu.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Nga ele Ju kwéle, be mernu m, m kaa nụ m jeezne nụ ruwhnu Siza, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne me noobno ele ke m.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Ọ bụ nhne me kwno pio ma me nụ anụ kwurita ọka, kwnornu be tụru m ijigba ka kwnornu nụ nhne wam kpakara ele Izirẹli neele anya a.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Be sarụ Pọlu, “Ọ zá ọkwukwo izi ọbula a whnụrnu hite nụ Judiya gbasịri ị, ọ zá rụmu nda aị vuyarụ ọtnutnu mọbu ọka ọjo ọbula gbasịri ị.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Kọvu a jọonu nhne i jookwu, kwnornu nụ kpakara ele badnụ nookwu ọka megidne otu wam i noosno.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Be nụ Pọlu yi ịgba, agịda be varụ n'ọbochi wam hne Pọlu zị. Hite n'ọsisi dụ abalị o znirni be izi ọma ẹli-eze Chiokike. Ọ gbalị ma be jeekweru nhne gbasịri Jizọsi. Pọlu kanụ be kpakara nhne be gbarụ n'Iwu Mozizi nụ nhne ele ọwhnurninya gbarụ n'ọkwukwo nsọ.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Agwna be kweru ikwu-ọnu a, kọvu ele berere kwéle.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Kpa be naala, okewa zịri n'esilawụru be, Pọlu kwuru otu nhne ka, “Enine Nsọ kwuru nkarị hite n'ọnu Azaya nye ọwhnurninya nyee ele nda anụ,
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Zne kanụ ele ka,
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kwnornu ovu ele ka zị rịnya,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Pọlu kwukwo ọka a, kaa, “Anụ mahịa nụ ọznohia Chiokike bụ nhne be gweznenu ele bụ́o ele Ju. Be joobno nsnị.” [
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Kpa Pọlu kwukworu ọka, ele Ju la, nọodogbuta n'anya rikne n'esilawụru ẹhni be.]
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Awha lawụru Pọlu wuru n'ọro ke a, nọokwu ọgwo ọro, nanabnanya kpakara ele naavakwnusi a.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Ọ kpọ okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike, zni nhne gbasịri Nyenwe aị Jizọsi Karaịsi hite n'ọnu rikne, ọ zá nye noobnosni a.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.