Atos 28

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nga a dụru n'ẹli n'udno, a nụrnu nụ ẹli ọhia esilawụru wam be kwu a Malịta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ele nwe ẹli wam gesiri aị ovu ọma k'agịda, kpa mini noozo, iyi nọotu, be kpawhụsi bẹkwnu kwnornu aị.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Pọlu chịkota nkala isisi nọotubna be nụ rime bẹkwnu, otu okpu-ẹli bẹkwnu chịhiaru gbakwnusi Pọlu n'aka.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Ele nwe ẹli whnụrnu hne agwọ wam gbakwnusiri Pọlu n'aka, be kwu n'ẹhni be, “Nwerukna ka bụ nye noogbu badnụ, ọ bụ n'ezi nụ ọ whụyaru nụ rime ọgbo, nhne ọjo a noosno a.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Kọvu Pọlu kpabna agwọ wam nụ rime bẹkwnu. Ọ zá nhne mernu a.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Be neese, neele anya nụ ọ jaaza, mọbu dna n'ẹli nwụma. Be se gbu ọkwnu, ọ zá nhne bụ́o ọma be whnụrnu, be gbanwo mkpọma be kaa, “Ọ bụ chi.”
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Hne zị́la ikere bụ agịda ẹli nye risi ẹli wam be kwu Pubiliọsi. O kwubnanyarnụ aị nkarị, ọbochi ẹto a zị n'ọro lele ele izne.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Nda Pubiliọsi dnanyị ẹli naarịa ẹhni igbugbu ogori nụ rụwho ọwuwu. Pọlu zne nụ rime ọro hne ọ zị, kpenu a okpukpe, tụkwasi a aka a lawụru, gwọ a.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Nga ka mernu, kpakara ele berere n'ẹli wam naarịa ẹhni igbugbu varụ, Pọlu gwọ kpakara be.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Be nyee aị agịda nkesi, nga a bnarnụ ọgbo panịzo izne mini aị, be nyee aị agịda nhne zị aị mkpa.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Ke ẹnwa ẹto wheru, a kwọru ọgbo hi nụ Alẹkizandaria be kwu “Rụmu Ejima.” Ọgbo ka dazịri hna n'okirika.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 A vadu ẹli Sịrakosi dazịri pịi ọbochi ẹto.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Hite nụ pịi, a kwọru ọgbo zne ẹli Regium, ke chi a bọru, ruwhere bete neewhe hite nụ ẹli ẹli, n'ọbochi lawụru a vadu ẹli Puteọli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 A whnụrnu agwna rụmu nda, be rịasno aị dazịri otu ikwezu pịi. Ka bụ kpa a jiri vadu Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Rụmu nda ele zị nụ Rom nụrnu nhne gbasịri aị, be va hne zị ikere lele Ahịa Apịusi nụ Ọro Ẹto Ele Izne, kwnusi aị. Nga Pọlu whnụrnu be, ọ tụnu Chiokike mmamma, mesi mkpọma rikne.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Nga a vaduru Rom, be kweru Pọlu wuru ke a ichne ya nụ nye ọgwnu neese a.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Kpa ọbochi ẹto wheru, Pọlu sukwukọta ele risi Ju ikwu. Nga be gbakọru, ọ kanụ be, “Rụmu nda m, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne ọjo me mernu megidne ele ke aị mọbu omen'ẹli a nahịaru n'aka ele nda aị, be mernu m nye ikelu nụ rime Jerusẹlem, gweru m nyewhete n'aka ele Rom.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Be sịkwaru m ajịji, be pioru ọ sịgbasi m kwnornu nụ be whnụrnu nụ ọ zá nhne ọjo me mernu ke kwesiri ẹnwu.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Nga ele Ju kwéle, be mernu m, m kaa nụ m jeezne nụ ruwhnu Siza, ọ bụ n'ezi nụ ọ zá nhne me noobno ele ke m.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Ọ bụ nhne me kwno pio ma me nụ anụ kwurita ọka, kwnornu be tụru m ijigba ka kwnornu nụ nhne wam kpakara ele Izirẹli neele anya a.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Be sarụ Pọlu, “Ọ zá ọkwukwo izi ọbula a whnụrnu hite nụ Judiya gbasịri ị, ọ zá rụmu nda aị vuyarụ ọtnutnu mọbu ọka ọjo ọbula gbasịri ị.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Kọvu a jọonu nhne i jookwu, kwnornu nụ kpakara ele badnụ nookwu ọka megidne otu wam i noosno.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Be nụ Pọlu yi ịgba, agịda be varụ n'ọbochi wam hne Pọlu zị. Hite n'ọsisi dụ abalị o znirni be izi ọma ẹli-eze Chiokike. Ọ gbalị ma be jeekweru nhne gbasịri Jizọsi. Pọlu kanụ be kpakara nhne be gbarụ n'Iwu Mozizi nụ nhne ele ọwhnurninya gbarụ n'ọkwukwo nsọ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Agwna be kweru ikwu-ọnu a, kọvu ele berere kwéle.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kpa be naala, okewa zịri n'esilawụru be, Pọlu kwuru otu nhne ka, “Enine Nsọ kwuru nkarị hite n'ọnu Azaya nye ọwhnurninya nyee ele nda anụ,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Zne kanụ ele ka,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Kwnornu ovu ele ka zị rịnya,
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Pọlu kwukwo ọka a, kaa, “Anụ mahịa nụ ọznohia Chiokike bụ nhne be gweznenu ele bụ́o ele Ju. Be joobno nsnị.” [
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Kpa Pọlu kwukworu ọka, ele Ju la, nọodogbuta n'anya rikne n'esilawụru ẹhni be.]
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Awha lawụru Pọlu wuru n'ọro ke a, nọokwu ọgwo ọro, nanabnanya kpakara ele naavakwnusi a.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Ọ kpọ okwo izi ọma ẹli-eze Chiokike, zni nhne gbasịri Nyenwe aị Jizọsi Karaịsi hite n'ọnu rikne, ọ zá nye noobnosni a.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.