Atos 25
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC
1 Kpa Fesitọsi varụ, ke ọbochi ẹto whemernu, o hi nụ Sizaria zne Jerusẹlem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ele risi arịohna nụ ele risi ele Ju bno Pọlu nhne nụ ruwhnu Fesitọsi. Be rịasno a
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 o menu be nhne ọma, o mee ma Pọlu va Jerusẹlem. Be kwuru kpa kwnornu nụ be gbalam iznuznu o gbu a n'apna.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Fesitọsi kaa, “Pọlu zị n'ikelu nụ Sizaria, m jaalahna pịi ige matị.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ele risi anụ snornu m zne Sizaria bno nwerukna ka nhne ọ bụru nụ o mernu nhne ọjo.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Fesitọsi dazị ọbochi ẹsato mọbu nri berere, lahna Sizaria. N'ọbochi ke sno a, ọ dazịri nụ ngadna ikpe, kaa be kwuya Pọlu.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nga Pọlu varụ, ele Ju hi nụ Jerusẹlem varụ gwuzoru a ndụndu, bete noobno a agịda nhne tụ ogwnu be nwée rikne gwuzote nkarị.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Pọlu gọru ọnu a, “Ọ zá nhne ọjo me mernu megidne iwu ele Ju, mọbu Ọro Nsọ Chiokike mọbu Siza.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Fesitọsi ma o mee nhne jọoso ele Ju n'ọnu, ọ sịkwa Pọlu, “Ọ jaamasị ị o zne Jerusẹlem ma m kpe jị ikpe nụ nhne be noobno i nụ ruwhnu m pịi?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Pọlu kaa, “M gwuzo m nụ ruwhnu ọro ikpe Siza, hne be kwesiri o kpe m ikpe. Ọ zá nhne ọjo me mernu ele Ju ke jị n'iwhuru i magwụ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ọ bụru nụ m luluru m iwu, mọbu mee nhne me kwesiri ẹnwu, m kwerulem ọ nwụ ẹnwu. Kọvu nụ nhne be noobno m bụ́o ezi ọka, ọ zá nye jeenwe rikne kwuru m nyee be, m jeezne nụ ruwhnu Siza.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Fesitọsi nụ ele neezni a ezni gba iznuznu, ọ kaa, “Ị karụ nụ i jeezne nụ ruwhnu Siza, i jeezne nụ ruwhnu Siza.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Kpa ọbochi ele nụ ele wheru, Eze Agịripa nụ nwene a rinya Bẹnisi varụ Sizaria va o bekwu Fesitọsi.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Kpa be dazịri agịda ọbochi, Fesitọsi kanụ eze nhne gbasịri Pọlu, “Ọ zị otu nwerukna Felikisi sịgbasiri n'ikelu hna.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Nga me znernu Jerusẹlem, ele risi arịohna ele Ju nụ ele okno badnụ bnornu Pọlu nhne, kaa, me kpe a ikpe ẹnwu.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Kọvu m kannụ m be nụ ele Rom zá neekpe nye ọbula ikpe ẹnwu hna be béle ọsno mee ya nụ ele noobno a nhne whnụta ruwhnu nụ ruwhnu, ma o nwernu oghere gọru ọnu a.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Nga be varụ hna, m gbúgele m ọkwnu, ke chi bọru m dazịri nụ ọro ikpe, kaa be kwuya nwerukna wam.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Ele noobno a nhne nwée rikne bno a nhne ọjo ọbula me neeche be joobno a.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kọvu be nụ Pọlu nọodogbuta nhne gbasịri ọkwa Chiokike be, nụ otu nwerukna rẹwhna a bụ Jizọsi, nye nwụrnu ọnwu, kọvu Pọlu naakaa nụ ọ zị bụdnu.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 M máam nhne me jeeme dna ndịdna gbasịri ọka ka, m sịkwa Pọlu ma ọ jaamasị a o zne Jerusẹlem, ma m kpe m a ikpe kwnornu nhne be noobno a.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Kọvu Pọlu karụ be bịta a n'ikelu ma Siza kpe a ikpe. M nyee iwu be bịta a n'ikelu tem m zizne a ke Siza.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Agịripa kanụ Fesitọsi, “M jeeji nsnị m nụrnu nwerukna ka.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 N'ekile a, Agịripa nụ Bẹnisi jiri okne tne eri nụ dudugna bnanya ọro ọgbako, ma ele risi ele ọgwnu nụ ele risi ẹli. Fesitọsi kaa be kwuya Pọlu, be kwuya Pọlu.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Fesitọsi kaa, “Eze Agịripa, nụ kpakara ele aị nụ be zị hna, anụ whnụrnu nwerukna ka nye kpakara ele Ju zị hna nụ Jerusẹlem dnarnụ ikpo gbasịri a nụ ruwhnu m. Be siwama okokoba nụ o kwésile ọ zị bụdnu neezne nụ ruwhnu.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Kọvu nụ m píohịala m nhne o mernu ke kwesiri be ji kpe a ikpe ẹnwu. Ọ kaa nụ o jeezne nụ ruwhnu Siza, m kaa nụ m jeezizne a.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Kọvu m nwée m risi nhne me jaagbaznenu Siza ọkwukwo gbasịri a. Ọ bụ nhne mernu me kwuhịaru a nụ ruwhnu anụ, ke kakwo nụ ruwhnu i, Eze Agịripa, ma a dna ndịdna ọka ka, m jeenwe risi nhne me jaagba n'ọkwukwo.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Kwnornu nụ m kwésile m o zizne nye ikelu hne me nwée rikne kahịa risi nhne be noobno a.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.