Atos 25
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Kpa Fesitọsi varụ, ke ọbochi ẹto whemernu, o hi nụ Sizaria zne Jerusẹlem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ele risi arịohna nụ ele risi ele Ju bno Pọlu nhne nụ ruwhnu Fesitọsi. Be rịasno a
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 o menu be nhne ọma, o mee ma Pọlu va Jerusẹlem. Be kwuru kpa kwnornu nụ be gbalam iznuznu o gbu a n'apna.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Fesitọsi kaa, “Pọlu zị n'ikelu nụ Sizaria, m jaalahna pịi ige matị.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ele risi anụ snornu m zne Sizaria bno nwerukna ka nhne ọ bụru nụ o mernu nhne ọjo.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Fesitọsi dazị ọbochi ẹsato mọbu nri berere, lahna Sizaria. N'ọbochi ke sno a, ọ dazịri nụ ngadna ikpe, kaa be kwuya Pọlu.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Nga Pọlu varụ, ele Ju hi nụ Jerusẹlem varụ gwuzoru a ndụndu, bete noobno a agịda nhne tụ ogwnu be nwée rikne gwuzote nkarị.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Pọlu gọru ọnu a, “Ọ zá nhne ọjo me mernu megidne iwu ele Ju, mọbu Ọro Nsọ Chiokike mọbu Siza.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Fesitọsi ma o mee nhne jọoso ele Ju n'ọnu, ọ sịkwa Pọlu, “Ọ jaamasị ị o zne Jerusẹlem ma m kpe jị ikpe nụ nhne be noobno i nụ ruwhnu m pịi?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pọlu kaa, “M gwuzo m nụ ruwhnu ọro ikpe Siza, hne be kwesiri o kpe m ikpe. Ọ zá nhne ọjo me mernu ele Ju ke jị n'iwhuru i magwụ.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ọ bụru nụ m luluru m iwu, mọbu mee nhne me kwesiri ẹnwu, m kwerulem ọ nwụ ẹnwu. Kọvu nụ nhne be noobno m bụ́o ezi ọka, ọ zá nye jeenwe rikne kwuru m nyee be, m jeezne nụ ruwhnu Siza.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Fesitọsi nụ ele neezni a ezni gba iznuznu, ọ kaa, “Ị karụ nụ i jeezne nụ ruwhnu Siza, i jeezne nụ ruwhnu Siza.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Kpa ọbochi ele nụ ele wheru, Eze Agịripa nụ nwene a rinya Bẹnisi varụ Sizaria va o bekwu Fesitọsi.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Kpa be dazịri agịda ọbochi, Fesitọsi kanụ eze nhne gbasịri Pọlu, “Ọ zị otu nwerukna Felikisi sịgbasiri n'ikelu hna.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Nga me znernu Jerusẹlem, ele risi arịohna ele Ju nụ ele okno badnụ bnornu Pọlu nhne, kaa, me kpe a ikpe ẹnwu.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Kọvu m kannụ m be nụ ele Rom zá neekpe nye ọbula ikpe ẹnwu hna be béle ọsno mee ya nụ ele noobno a nhne whnụta ruwhnu nụ ruwhnu, ma o nwernu oghere gọru ọnu a.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Nga be varụ hna, m gbúgele m ọkwnu, ke chi bọru m dazịri nụ ọro ikpe, kaa be kwuya nwerukna wam.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ele noobno a nhne nwée rikne bno a nhne ọjo ọbula me neeche be joobno a.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Kọvu be nụ Pọlu nọodogbuta nhne gbasịri ọkwa Chiokike be, nụ otu nwerukna rẹwhna a bụ Jizọsi, nye nwụrnu ọnwu, kọvu Pọlu naakaa nụ ọ zị bụdnu.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 M máam nhne me jeeme dna ndịdna gbasịri ọka ka, m sịkwa Pọlu ma ọ jaamasị a o zne Jerusẹlem, ma m kpe m a ikpe kwnornu nhne be noobno a.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Kọvu Pọlu karụ be bịta a n'ikelu ma Siza kpe a ikpe. M nyee iwu be bịta a n'ikelu tem m zizne a ke Siza.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Agịripa kanụ Fesitọsi, “M jeeji nsnị m nụrnu nwerukna ka.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 N'ekile a, Agịripa nụ Bẹnisi jiri okne tne eri nụ dudugna bnanya ọro ọgbako, ma ele risi ele ọgwnu nụ ele risi ẹli. Fesitọsi kaa be kwuya Pọlu, be kwuya Pọlu.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Fesitọsi kaa, “Eze Agịripa, nụ kpakara ele aị nụ be zị hna, anụ whnụrnu nwerukna ka nye kpakara ele Ju zị hna nụ Jerusẹlem dnarnụ ikpo gbasịri a nụ ruwhnu m. Be siwama okokoba nụ o kwésile ọ zị bụdnu neezne nụ ruwhnu.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Kọvu nụ m píohịala m nhne o mernu ke kwesiri be ji kpe a ikpe ẹnwu. Ọ kaa nụ o jeezne nụ ruwhnu Siza, m kaa nụ m jeezizne a.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Kọvu m nwée m risi nhne me jaagbaznenu Siza ọkwukwo gbasịri a. Ọ bụ nhne mernu me kwuhịaru a nụ ruwhnu anụ, ke kakwo nụ ruwhnu i, Eze Agịripa, ma a dna ndịdna ọka ka, m jeenwe risi nhne me jaagba n'ọkwukwo.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Kwnornu nụ m kwésile m o zizne nye ikelu hne me nwée rikne kahịa risi nhne be noobno a.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.