Atos 25
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF
1 Kpa Fesitọsi varụ, ke ọbochi ẹto whemernu, o hi nụ Sizaria zne Jerusẹlem.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ele risi arịohna nụ ele risi ele Ju bno Pọlu nhne nụ ruwhnu Fesitọsi. Be rịasno a
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 o menu be nhne ọma, o mee ma Pọlu va Jerusẹlem. Be kwuru kpa kwnornu nụ be gbalam iznuznu o gbu a n'apna.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Fesitọsi kaa, “Pọlu zị n'ikelu nụ Sizaria, m jaalahna pịi ige matị.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 Ele risi anụ snornu m zne Sizaria bno nwerukna ka nhne ọ bụru nụ o mernu nhne ọjo.”
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Fesitọsi dazị ọbochi ẹsato mọbu nri berere, lahna Sizaria. N'ọbochi ke sno a, ọ dazịri nụ ngadna ikpe, kaa be kwuya Pọlu.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Nga Pọlu varụ, ele Ju hi nụ Jerusẹlem varụ gwuzoru a ndụndu, bete noobno a agịda nhne tụ ogwnu be nwée rikne gwuzote nkarị.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Pọlu gọru ọnu a, “Ọ zá nhne ọjo me mernu megidne iwu ele Ju, mọbu Ọro Nsọ Chiokike mọbu Siza.”
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fesitọsi ma o mee nhne jọoso ele Ju n'ọnu, ọ sịkwa Pọlu, “Ọ jaamasị ị o zne Jerusẹlem ma m kpe jị ikpe nụ nhne be noobno i nụ ruwhnu m pịi?”
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Pọlu kaa, “M gwuzo m nụ ruwhnu ọro ikpe Siza, hne be kwesiri o kpe m ikpe. Ọ zá nhne ọjo me mernu ele Ju ke jị n'iwhuru i magwụ.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Ọ bụru nụ m luluru m iwu, mọbu mee nhne me kwesiri ẹnwu, m kwerulem ọ nwụ ẹnwu. Kọvu nụ nhne be noobno m bụ́o ezi ọka, ọ zá nye jeenwe rikne kwuru m nyee be, m jeezne nụ ruwhnu Siza.”
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Fesitọsi nụ ele neezni a ezni gba iznuznu, ọ kaa, “Ị karụ nụ i jeezne nụ ruwhnu Siza, i jeezne nụ ruwhnu Siza.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Kpa ọbochi ele nụ ele wheru, Eze Agịripa nụ nwene a rinya Bẹnisi varụ Sizaria va o bekwu Fesitọsi.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Kpa be dazịri agịda ọbochi, Fesitọsi kanụ eze nhne gbasịri Pọlu, “Ọ zị otu nwerukna Felikisi sịgbasiri n'ikelu hna.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 Nga me znernu Jerusẹlem, ele risi arịohna ele Ju nụ ele okno badnụ bnornu Pọlu nhne, kaa, me kpe a ikpe ẹnwu.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Kọvu m kannụ m be nụ ele Rom zá neekpe nye ọbula ikpe ẹnwu hna be béle ọsno mee ya nụ ele noobno a nhne whnụta ruwhnu nụ ruwhnu, ma o nwernu oghere gọru ọnu a.
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 Nga be varụ hna, m gbúgele m ọkwnu, ke chi bọru m dazịri nụ ọro ikpe, kaa be kwuya nwerukna wam.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Ele noobno a nhne nwée rikne bno a nhne ọjo ọbula me neeche be joobno a.
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Kọvu be nụ Pọlu nọodogbuta nhne gbasịri ọkwa Chiokike be, nụ otu nwerukna rẹwhna a bụ Jizọsi, nye nwụrnu ọnwu, kọvu Pọlu naakaa nụ ọ zị bụdnu.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 M máam nhne me jeeme dna ndịdna gbasịri ọka ka, m sịkwa Pọlu ma ọ jaamasị a o zne Jerusẹlem, ma m kpe m a ikpe kwnornu nhne be noobno a.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Kọvu Pọlu karụ be bịta a n'ikelu ma Siza kpe a ikpe. M nyee iwu be bịta a n'ikelu tem m zizne a ke Siza.”
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Agịripa kanụ Fesitọsi, “M jeeji nsnị m nụrnu nwerukna ka.”
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 N'ekile a, Agịripa nụ Bẹnisi jiri okne tne eri nụ dudugna bnanya ọro ọgbako, ma ele risi ele ọgwnu nụ ele risi ẹli. Fesitọsi kaa be kwuya Pọlu, be kwuya Pọlu.
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Fesitọsi kaa, “Eze Agịripa, nụ kpakara ele aị nụ be zị hna, anụ whnụrnu nwerukna ka nye kpakara ele Ju zị hna nụ Jerusẹlem dnarnụ ikpo gbasịri a nụ ruwhnu m. Be siwama okokoba nụ o kwésile ọ zị bụdnu neezne nụ ruwhnu.
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Kọvu nụ m píohịala m nhne o mernu ke kwesiri be ji kpe a ikpe ẹnwu. Ọ kaa nụ o jeezne nụ ruwhnu Siza, m kaa nụ m jeezizne a.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Kọvu m nwée m risi nhne me jaagbaznenu Siza ọkwukwo gbasịri a. Ọ bụ nhne mernu me kwuhịaru a nụ ruwhnu anụ, ke kakwo nụ ruwhnu i, Eze Agịripa, ma a dna ndịdna ọka ka, m jeenwe risi nhne me jaagba n'ọkwukwo.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Kwnornu nụ m kwésile m o zizne nye ikelu hne me nwée rikne kahịa risi nhne be noobno a.”
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.