Atos 24
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Nga ọbochi isne whemernu, nye risi arịohna Ananayasị nụ agwna ele okno badnụ nụ otu nye nọogwnu iwu be kwu Tẹtulasi znernu Sizaria. Be gwuzo nụ ruwhnu Felikisi, gwnụhia nhne be noobno Pọlu.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Be sukwu Pọlu, Tẹtulasi bete noobno Pọlu nhne nụ ruwhnu Felikisi, kaa, “Nye zị Ogwnu, hite n'ọchichi ị nụ akọniche i, a nwernu udno gbu ọkwnu, i mernu agịda nhne ọma n'ẹli aị.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 A nakweru ka, n'ige ọbula nụ kpakara ọhna aị hite n'ọtu mmamma a nọotunu ị.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 M chị́oge m o tuwhu ige i, m naarịasno i, i gweru ovu ọma ị bno nsnị nụ nhne a nookwu ige matị.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 “A whnụrnu nwerukna ka nụ ọ bụ nye naakpakna ele badnụ ẹhni, o noovuya mkpakpọ n'esilawụru ele Ju nụ kpakara ọwa, ọ bụ nye risi otu nye Nazarẹti.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 O pioru o meru Ọro Nsọ aị, a nwudne a. [A pioru o kpe a ikpe lele kpa iwu aị kwuru.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Kọvu nye risi ọgwnu Lisiasi varụ gweru anya rikne dọhoru a n'esilawụru aị.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Lisiasi nyee iwu ele noobno nhne va nụ ruwhnu i.] Ọ bụru nụ ị sịkwa a ajịji, ị jaamahịa hite n'ọnu a kpakara nhne a noobno a.”
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Kpakara ele Ju yisi ọnu noobno Pọlu nhne nụ ọ bụ ezi ọka nhne Lisiasi kwuru.
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Nye ọchichi wam whenu Pọlu aka, o kwu ọka. Pọlu kaa, “M magwụ m nụ ị bụ nye ikpe ẹli ka agịda awha. Mkpọma nọoso m n'ọnu ọ gọru ọnu m nụ ruwhnu i.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 I jeenwe rikne pohịa nụ ọ kákwole nri ọbochi nụ ẹbo me znernu nụ Jerusẹlem ọ kpọ risi ẹli.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Ele Ju whnụ́ge me nụ nye ọbula nọodogbuta nụ rime Ọro Nsọ, be whnụ́ge hne me naakpakne mkpọma ele badnụ mọbu n'ọro ọgbako mọbu nụ hne berere nụ rime ẹli-ọhna.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Be nwée rikne kahịa nhne be kwno noobno m nhne.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Kọvu m nookwu ka nụ ruwhnu i, m neekpenu Chiokike ke ele nda aị hite nụ osno apna be karụ nụ ọ bụ́o ezi apna. M kweru m nụ kpakara nhne be gbarụ n'Iwu Mozizi nụ ọkwukwo ele ọwhnurninya.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 M nwernu m otu olile anya nụ Chiokike kpa ele ka nwernu, nụ ele mee mma ma ele ọjo jeehi n'ẹnwu lizọ.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Kwnornu nụ m nwernu m olile anya ka, m naakpakna ẹhni m ẹhni ma m nwernu m ovu zị snam nụ ruwhnu Chiokike ma nụ ruwhnu badnụ ige ọbula.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “Agịda awha m zị́la m nụ Jerusẹlem, m va gweyanụ ele ke m ịwai, kwa masị arịohna.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Kpa me neeme ka n'Ọro Nsọ, be whnụrnu m kpa me mezuru mmemem ọbita ẹhni m rịchna, be whnụ́ge m hne me nụ ele badnụ zị, ọ zá mkpakpọ me naakpakne.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Kọvu agwna ele Ju hi n'Esia va zị pịi, be n'iwhuru be kwesiri ọ zị hna nụ ruwhnu i bno m nhne ọ bụru nụ o nwernu nhne be ji megidne m.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Mọbu ele rukna ka zị hna kahịa nhne ọjo be piohịaru nụ rime m nga me gwuzoru nụ ruwhnu ele eze-ikpe,
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 okwolem otu nhne me kwuru nga me gwuzoru nụ ruwhnu be, ‘Anụ neekpe m ikpe tna nụ ruwhnu anụ kwnornu nụ m kweru m nụ ele nwụrnu ọnwu jeelizọ n'ẹnwu bna nụ bụdnu.’ ”
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Felikisi nye magwụ nhne gbasịri apna ka, mesni ikpe, kaa, “M jaawa ikpe nga nye risi ọgwnu Lisiasi varụ.”
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 O kanụ nye ọgwnu wam nẹechi otu riwhu ele ọgwnu o legidne Pọlu anya, kọvu o nyee a oghere, kweru ele enyi a znenu a izi.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Nga ọbochi ele wheru, Felikisi nụ nnwerne a Durusila nyerinya Ju varụ. O dusi be sukwu Pọlu ma o bno nsnị kpa o jookwu nhne gbasịri ọkwnata ovu nụ Karaịsi Jizọsi.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Kpa Pọlu nookwu nhne gbasịri ome mma, badnụ ojikwaru ẹhni a, nụ ikpe ke jaava, ogwnu tụru Felikisi, ọ kaa, “Bikno, la kịtna, m joosukwu i nga me nwernu oghere.”
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 O leru anya nụ Pọlu jeenye a ịwai, o noosukwu a ige ọbula ya nụ a nookwurita ọka.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Kpa awha lawụru whemernu, Pokịosi Fesitọsi gweru ọnodi Felikisi lele nye ọchichi. Felikisi mernu ma mkpọma sọ ele Ju n'ọnu, ọ sịgbasi kọriri Pọlu n'ọro ikelu.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.