Atos 23

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pọlu lebna anya n'esilawụru ele eze-ikpe wam, kaa, “Rụmu nda m, ovu m zị snam nụ ruwhnu Chiokike kpakara bụdnu m dụ tna.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Nye risi arịohna be kwu Ananayasị kanụ ele gwuzo Pọlu ndụndu be gbọ Pọlu aka n'ọnu.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pọlu kanụ a, “Chiokike jọogbo ị aka, jị mkpọ be teru nznu. Ị dazị ẹli neekpe m ikpe lele kpa iwu kwuru, i noolulu iwu naakaa be gbọ m aka.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ele rukna gwuzo Pọlu ndụndu kaa, “Ị naakaja nye risi arịohna Chiokike?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Pọlu sarụ be, “Rụmu nda m, m máam nụ ọ bụ nye risi arịohna Chiokike. Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa, ‘I kwú nhne ọjo megidne nye risi ele ke i.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Nga Pọlu whnụrnu nụ agwna ele eze-ikpe wam bụ ele Sadusi, ele berere bụ ele Farisi, o siwama, “Rụmu nda m, m bụ m nye Farisi, ele nda m ọknani bụ ele Farisi. Be kwuyaru m n'ikpe hna kwnornu ọkwnata mkpọma me nwernu n'olizọ n'ẹnwu ke bụdnu.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Kpa o kwuru ka, ele Farisi nụ ele Sadusi bete nọodugbuta, ọgbako iznuznu ikpe wam kewa.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Kwnornu nụ ele Sadusi karụ nụ ele nwụrnu ọnwu jéelizọ n'ẹnwu, enine izi zị́la, nụ enine zị́la masị, kọvu ele Farisi kweru nụ ẹto wam zị.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ọgbugbo naala olu k'agịda, agwna ele zni iwu ele otu Farisi gwuzoru kwusi ọka rikne, kaa, “O zá nhne ọjo a whnụrnu nụ rime nwerukna ka, ọ bụru nụ enine mọbu enine izi kwunu a ọka.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ọdogbuta wam larụ olu k'agịda ke mernu ogwnu tụru nye risi ọgwnu nụ be jọodogbu Pọlu. O nyee ele ọgwnu a iwu be zne n'esilawụru be gweme Pọlu, kwubna a nụ rime hne ele ọgwnu wu.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 N'abalị ke sno a, Nyenwe aị gwuzoru n'ẹhni Pọlu, kaa, “Ogwnu tụ́ko ị, kpa i gbarụ akebne m hna nụ Jerusẹlem, bụ kpa ị jaagba akebne m nụ Rom masị.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 N'ọsisi, ele Ju gbakọru n'otu gba iznuznu. Be dụru risi nụ be jéeri wiri mọbu nwọ nhne ọbula tem be gbu Pọlu.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Be kakwo nri ele rukna ẹno ele snornu gba iznuznu be gbu Pọlu.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Be znekwnusi ele risi arịohna nụ ele okno badnụ, kaa, “A dụru risi n'otu nụ a jéeri nhne ọbula tem a gbu Pọlu.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Kịtna, bikno, jị nụ ele eze-ikpe ziznenu nye risi ọgwnu ele Rom izi, ma o kwuhịa Pọlu, anụ mee lele nụ anụ jaasịkwahia nhne bụ risi ọka. A joogbu a sụ o vadu hna.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Nnwọ rukna nwene rinya Pọlu nụrnu iznuznu wam, o zne bna nụ rime hne be bịtaru Pọlu, kanụ a.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Pọlu sukwu otu nye ọgwnu nẹechi otu riwhu ele ọgwnu, kanụ a, “Kwuru nnwọ ikoro ka znekwnusi nye risi ọgwnu, o nwernu nhne ọ jaakanụ a.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Nye ọgwnu wam kwuru a, duzne a nụ hne nye risi ọgwnu zị, kaa, “Pọlu nye ikelu sukwuru m, kaa me kwuya nnwọ ikoro ka hne ị zị, kwnornu nụ o nwernu nhne ọ jaakanụ ị.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Nye risi ọgwnu wam tọru a n'aka whọga, sịkwa a, “Kịni bụ nhne ị jaakanụ m?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ọ kaa, “Ele risi ele Ju kwekọtaru nụ be jaakanụ ị kwuhịanu be Pọlu nụ ruwhnu ele eze-ikpe ekile, be nọogho aghịgho, nụ ele ikpe jaasịkwahia nhne bụ risi ọka gbasịri a.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Kọvu i bnó be nsnị, kwnornu nụ nhne nụ lele nri ele rukna ẹno jootugwa neese a. Be dụru risi nụ be jéeri wiri mọbu nwọ mini tem be gbu Pọlu. Be jiknernu o mee kpam, be neese nhne i jeekpebi.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Nye risi ọgwnu wam kaa, “Ọ zá nye ị kanụ nụ ị tnụsinu m.” O zihala nnwọ ikoro wam.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Nye risi ọgwnu wam sukwu ele ogwnu a lawụru nẹechi otu riwhu ele ọgwnu, kanụ be, “Anụ jiknernu riwhu ele ọgwnu lawụru o zne Sizaria, nụ ele gba ịyinya nri ẹsau, ele ama-ọgwnu riwhu lawụru, be jiknernu o zne n'ọtnu-ige ke tolu n'abalị.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Anụ gweya ịyinya Pọlu jaagba, anụ kwuzne a n'udno ke nye ọchichi Felikisi.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Nye risi ọgwnu wam gba ọkwukwo izi nụ kpa,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Hite n'aka Kalaudiọsi Lisiasi, nyee Nye zị Ogwnu, nye ọchichi Felikisi, m bekwulem jị.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ele Ju nwudnernu nwerukna ka noopio o gbu a, m nụrnu m nụ ọ bụ nye Rom, m chịri ele ọgwnu dọhia a n'aka be.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 M pioru m ọ mahịa nhne be noobno a, m kwuru a zne nụ ruwhnu ele eze-ikpe be.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 M whnụrnu m nụ ọ zá nhne o mernu be jeeji noogbu a mọbu tụ a ikelu, nhne be noobno a bụ nhne gbasịri iwu be.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Nga be kannụ m nụ agwa ele Ju naagba iznuznu megidne a, m kpebi o ziyanu ị ya. M kanụ ele noobno a nhne be va gwnụ iwu be megidne a nụ ruwhnu i.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ele ọgwnu wam mee kpa be nyernu be iwu. Be kwuru Pọlu n'abalị wam zne Antipatirisi.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 N'ekile a, ele ọgwnu ji ọchi hiehna ọro, be sịgbasi ele gba ịyinya ma be kwuru Pọlu zne.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Be kwuru a zne Sizaria, nyee nye ọchichi ọkwukwo izi wam, nyewhete a Pọlu masị.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nye ọchichi wam gwnụ ọkwukwo izi wam, ọ sịkwa Pọlu ẹli o hi. Nga ọ whnụrnu nụ ọ hi nụ Silisia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ọ kaa, “M jọonu ọnu ị nga ele noobno i nhne varụ.” O nyee iwu be bịta Pọlu n'ọbna Erọdu hne be jeese a nse.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.