Atos 23
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA
1 Pọlu lebna anya n'esilawụru ele eze-ikpe wam, kaa, “Rụmu nda m, ovu m zị snam nụ ruwhnu Chiokike kpakara bụdnu m dụ tna.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nye risi arịohna be kwu Ananayasị kanụ ele gwuzo Pọlu ndụndu be gbọ Pọlu aka n'ọnu.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pọlu kanụ a, “Chiokike jọogbo ị aka, jị mkpọ be teru nznu. Ị dazị ẹli neekpe m ikpe lele kpa iwu kwuru, i noolulu iwu naakaa be gbọ m aka.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ele rukna gwuzo Pọlu ndụndu kaa, “Ị naakaja nye risi arịohna Chiokike?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pọlu sarụ be, “Rụmu nda m, m máam nụ ọ bụ nye risi arịohna Chiokike. Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa, ‘I kwú nhne ọjo megidne nye risi ele ke i.’ ”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Nga Pọlu whnụrnu nụ agwna ele eze-ikpe wam bụ ele Sadusi, ele berere bụ ele Farisi, o siwama, “Rụmu nda m, m bụ m nye Farisi, ele nda m ọknani bụ ele Farisi. Be kwuyaru m n'ikpe hna kwnornu ọkwnata mkpọma me nwernu n'olizọ n'ẹnwu ke bụdnu.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Kpa o kwuru ka, ele Farisi nụ ele Sadusi bete nọodugbuta, ọgbako iznuznu ikpe wam kewa.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Kwnornu nụ ele Sadusi karụ nụ ele nwụrnu ọnwu jéelizọ n'ẹnwu, enine izi zị́la, nụ enine zị́la masị, kọvu ele Farisi kweru nụ ẹto wam zị.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ọgbugbo naala olu k'agịda, agwna ele zni iwu ele otu Farisi gwuzoru kwusi ọka rikne, kaa, “O zá nhne ọjo a whnụrnu nụ rime nwerukna ka, ọ bụru nụ enine mọbu enine izi kwunu a ọka.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ọdogbuta wam larụ olu k'agịda ke mernu ogwnu tụru nye risi ọgwnu nụ be jọodogbu Pọlu. O nyee ele ọgwnu a iwu be zne n'esilawụru be gweme Pọlu, kwubna a nụ rime hne ele ọgwnu wu.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 N'abalị ke sno a, Nyenwe aị gwuzoru n'ẹhni Pọlu, kaa, “Ogwnu tụ́ko ị, kpa i gbarụ akebne m hna nụ Jerusẹlem, bụ kpa ị jaagba akebne m nụ Rom masị.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 N'ọsisi, ele Ju gbakọru n'otu gba iznuznu. Be dụru risi nụ be jéeri wiri mọbu nwọ nhne ọbula tem be gbu Pọlu.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Be kakwo nri ele rukna ẹno ele snornu gba iznuznu be gbu Pọlu.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Be znekwnusi ele risi arịohna nụ ele okno badnụ, kaa, “A dụru risi n'otu nụ a jéeri nhne ọbula tem a gbu Pọlu.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Kịtna, bikno, jị nụ ele eze-ikpe ziznenu nye risi ọgwnu ele Rom izi, ma o kwuhịa Pọlu, anụ mee lele nụ anụ jaasịkwahia nhne bụ risi ọka. A joogbu a sụ o vadu hna.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Nnwọ rukna nwene rinya Pọlu nụrnu iznuznu wam, o zne bna nụ rime hne be bịtaru Pọlu, kanụ a.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pọlu sukwu otu nye ọgwnu nẹechi otu riwhu ele ọgwnu, kanụ a, “Kwuru nnwọ ikoro ka znekwnusi nye risi ọgwnu, o nwernu nhne ọ jaakanụ a.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Nye ọgwnu wam kwuru a, duzne a nụ hne nye risi ọgwnu zị, kaa, “Pọlu nye ikelu sukwuru m, kaa me kwuya nnwọ ikoro ka hne ị zị, kwnornu nụ o nwernu nhne ọ jaakanụ ị.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Nye risi ọgwnu wam tọru a n'aka whọga, sịkwa a, “Kịni bụ nhne ị jaakanụ m?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ọ kaa, “Ele risi ele Ju kwekọtaru nụ be jaakanụ ị kwuhịanu be Pọlu nụ ruwhnu ele eze-ikpe ekile, be nọogho aghịgho, nụ ele ikpe jaasịkwahia nhne bụ risi ọka gbasịri a.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Kọvu i bnó be nsnị, kwnornu nụ nhne nụ lele nri ele rukna ẹno jootugwa neese a. Be dụru risi nụ be jéeri wiri mọbu nwọ mini tem be gbu Pọlu. Be jiknernu o mee kpam, be neese nhne i jeekpebi.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Nye risi ọgwnu wam kaa, “Ọ zá nye ị kanụ nụ ị tnụsinu m.” O zihala nnwọ ikoro wam.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Nye risi ọgwnu wam sukwu ele ogwnu a lawụru nẹechi otu riwhu ele ọgwnu, kanụ be, “Anụ jiknernu riwhu ele ọgwnu lawụru o zne Sizaria, nụ ele gba ịyinya nri ẹsau, ele ama-ọgwnu riwhu lawụru, be jiknernu o zne n'ọtnu-ige ke tolu n'abalị.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Anụ gweya ịyinya Pọlu jaagba, anụ kwuzne a n'udno ke nye ọchichi Felikisi.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Nye risi ọgwnu wam gba ọkwukwo izi nụ kpa,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Hite n'aka Kalaudiọsi Lisiasi, nyee Nye zị Ogwnu, nye ọchichi Felikisi, m bekwulem jị.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ele Ju nwudnernu nwerukna ka noopio o gbu a, m nụrnu m nụ ọ bụ nye Rom, m chịri ele ọgwnu dọhia a n'aka be.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 M pioru m ọ mahịa nhne be noobno a, m kwuru a zne nụ ruwhnu ele eze-ikpe be.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 M whnụrnu m nụ ọ zá nhne o mernu be jeeji noogbu a mọbu tụ a ikelu, nhne be noobno a bụ nhne gbasịri iwu be.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Nga be kannụ m nụ agwa ele Ju naagba iznuznu megidne a, m kpebi o ziyanu ị ya. M kanụ ele noobno a nhne be va gwnụ iwu be megidne a nụ ruwhnu i.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ele ọgwnu wam mee kpa be nyernu be iwu. Be kwuru Pọlu n'abalị wam zne Antipatirisi.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 N'ekile a, ele ọgwnu ji ọchi hiehna ọro, be sịgbasi ele gba ịyinya ma be kwuru Pọlu zne.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Be kwuru a zne Sizaria, nyee nye ọchichi ọkwukwo izi wam, nyewhete a Pọlu masị.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Nye ọchichi wam gwnụ ọkwukwo izi wam, ọ sịkwa Pọlu ẹli o hi. Nga ọ whnụrnu nụ ọ hi nụ Silisia,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ọ kaa, “M jọonu ọnu ị nga ele noobno i nhne varụ.” O nyee iwu be bịta Pọlu n'ọbna Erọdu hne be jeese a nse.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.