Atos 23
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH
1 Pọlu lebna anya n'esilawụru ele eze-ikpe wam, kaa, “Rụmu nda m, ovu m zị snam nụ ruwhnu Chiokike kpakara bụdnu m dụ tna.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Nye risi arịohna be kwu Ananayasị kanụ ele gwuzo Pọlu ndụndu be gbọ Pọlu aka n'ọnu.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pọlu kanụ a, “Chiokike jọogbo ị aka, jị mkpọ be teru nznu. Ị dazị ẹli neekpe m ikpe lele kpa iwu kwuru, i noolulu iwu naakaa be gbọ m aka.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ele rukna gwuzo Pọlu ndụndu kaa, “Ị naakaja nye risi arịohna Chiokike?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pọlu sarụ be, “Rụmu nda m, m máam nụ ọ bụ nye risi arịohna Chiokike. Be gbarụ a n'ọkwukwo nsọ, kaa, ‘I kwú nhne ọjo megidne nye risi ele ke i.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nga Pọlu whnụrnu nụ agwna ele eze-ikpe wam bụ ele Sadusi, ele berere bụ ele Farisi, o siwama, “Rụmu nda m, m bụ m nye Farisi, ele nda m ọknani bụ ele Farisi. Be kwuyaru m n'ikpe hna kwnornu ọkwnata mkpọma me nwernu n'olizọ n'ẹnwu ke bụdnu.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Kpa o kwuru ka, ele Farisi nụ ele Sadusi bete nọodugbuta, ọgbako iznuznu ikpe wam kewa.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Kwnornu nụ ele Sadusi karụ nụ ele nwụrnu ọnwu jéelizọ n'ẹnwu, enine izi zị́la, nụ enine zị́la masị, kọvu ele Farisi kweru nụ ẹto wam zị.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Ọgbugbo naala olu k'agịda, agwna ele zni iwu ele otu Farisi gwuzoru kwusi ọka rikne, kaa, “O zá nhne ọjo a whnụrnu nụ rime nwerukna ka, ọ bụru nụ enine mọbu enine izi kwunu a ọka.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ọdogbuta wam larụ olu k'agịda ke mernu ogwnu tụru nye risi ọgwnu nụ be jọodogbu Pọlu. O nyee ele ọgwnu a iwu be zne n'esilawụru be gweme Pọlu, kwubna a nụ rime hne ele ọgwnu wu.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 N'abalị ke sno a, Nyenwe aị gwuzoru n'ẹhni Pọlu, kaa, “Ogwnu tụ́ko ị, kpa i gbarụ akebne m hna nụ Jerusẹlem, bụ kpa ị jaagba akebne m nụ Rom masị.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 N'ọsisi, ele Ju gbakọru n'otu gba iznuznu. Be dụru risi nụ be jéeri wiri mọbu nwọ nhne ọbula tem be gbu Pọlu.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Be kakwo nri ele rukna ẹno ele snornu gba iznuznu be gbu Pọlu.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Be znekwnusi ele risi arịohna nụ ele okno badnụ, kaa, “A dụru risi n'otu nụ a jéeri nhne ọbula tem a gbu Pọlu.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Kịtna, bikno, jị nụ ele eze-ikpe ziznenu nye risi ọgwnu ele Rom izi, ma o kwuhịa Pọlu, anụ mee lele nụ anụ jaasịkwahia nhne bụ risi ọka. A joogbu a sụ o vadu hna.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Nnwọ rukna nwene rinya Pọlu nụrnu iznuznu wam, o zne bna nụ rime hne be bịtaru Pọlu, kanụ a.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Pọlu sukwu otu nye ọgwnu nẹechi otu riwhu ele ọgwnu, kanụ a, “Kwuru nnwọ ikoro ka znekwnusi nye risi ọgwnu, o nwernu nhne ọ jaakanụ a.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Nye ọgwnu wam kwuru a, duzne a nụ hne nye risi ọgwnu zị, kaa, “Pọlu nye ikelu sukwuru m, kaa me kwuya nnwọ ikoro ka hne ị zị, kwnornu nụ o nwernu nhne ọ jaakanụ ị.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Nye risi ọgwnu wam tọru a n'aka whọga, sịkwa a, “Kịni bụ nhne ị jaakanụ m?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ọ kaa, “Ele risi ele Ju kwekọtaru nụ be jaakanụ ị kwuhịanu be Pọlu nụ ruwhnu ele eze-ikpe ekile, be nọogho aghịgho, nụ ele ikpe jaasịkwahia nhne bụ risi ọka gbasịri a.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Kọvu i bnó be nsnị, kwnornu nụ nhne nụ lele nri ele rukna ẹno jootugwa neese a. Be dụru risi nụ be jéeri wiri mọbu nwọ mini tem be gbu Pọlu. Be jiknernu o mee kpam, be neese nhne i jeekpebi.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Nye risi ọgwnu wam kaa, “Ọ zá nye ị kanụ nụ ị tnụsinu m.” O zihala nnwọ ikoro wam.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Nye risi ọgwnu wam sukwu ele ogwnu a lawụru nẹechi otu riwhu ele ọgwnu, kanụ be, “Anụ jiknernu riwhu ele ọgwnu lawụru o zne Sizaria, nụ ele gba ịyinya nri ẹsau, ele ama-ọgwnu riwhu lawụru, be jiknernu o zne n'ọtnu-ige ke tolu n'abalị.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Anụ gweya ịyinya Pọlu jaagba, anụ kwuzne a n'udno ke nye ọchichi Felikisi.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Nye risi ọgwnu wam gba ọkwukwo izi nụ kpa,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Hite n'aka Kalaudiọsi Lisiasi, nyee Nye zị Ogwnu, nye ọchichi Felikisi, m bekwulem jị.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ele Ju nwudnernu nwerukna ka noopio o gbu a, m nụrnu m nụ ọ bụ nye Rom, m chịri ele ọgwnu dọhia a n'aka be.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 M pioru m ọ mahịa nhne be noobno a, m kwuru a zne nụ ruwhnu ele eze-ikpe be.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 M whnụrnu m nụ ọ zá nhne o mernu be jeeji noogbu a mọbu tụ a ikelu, nhne be noobno a bụ nhne gbasịri iwu be.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Nga be kannụ m nụ agwa ele Ju naagba iznuznu megidne a, m kpebi o ziyanu ị ya. M kanụ ele noobno a nhne be va gwnụ iwu be megidne a nụ ruwhnu i.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ele ọgwnu wam mee kpa be nyernu be iwu. Be kwuru Pọlu n'abalị wam zne Antipatirisi.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 N'ekile a, ele ọgwnu ji ọchi hiehna ọro, be sịgbasi ele gba ịyinya ma be kwuru Pọlu zne.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Be kwuru a zne Sizaria, nyee nye ọchichi ọkwukwo izi wam, nyewhete a Pọlu masị.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Nye ọchichi wam gwnụ ọkwukwo izi wam, ọ sịkwa Pọlu ẹli o hi. Nga ọ whnụrnu nụ ọ hi nụ Silisia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ọ kaa, “M jọonu ọnu ị nga ele noobno i nhne varụ.” O nyee iwu be bịta Pọlu n'ọbna Erọdu hne be jeese a nse.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.