Atos 22
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC
1 Ọ kaa, “Ele rukna, rụmu nda, nụ ele nda, bikno, anụ bno nsnị kpa me nọogoru ọnu m nụ ruwhnu anụ.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Nga be nụrnu kpa o nookwu ọka n'ọnu ele Hiburu, be dazịri bii k'agịda, Pọlu zne nụ ruwhnu kaa,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi n'ẹli Silisia, kọvu m soru m hna nụ rime Jerusẹlem, lele nnwọ ọkwukwo ke Gamaliẹli znụkwaru nkarị n'iwu ele nda aị, m ji m mkpọma orne bẹkwnu rnụnu Chiokike ẹrnu lele kpa anụ zị tna.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 M kpaknarnụ m ele sno apna ka ẹhni dụ n'ẹnwu. M nwudnernu m ele rukna nụ ele rinya tụbna be n'ọro ikelu.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Nye risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe magwụ nụ m nookwu ezi ọka. M naahịaru m n'aka be ọkwukwo izi be gbaznennu rụmu nda ele Ju zị nụ Damasịkosi, m neezne pịi ma m nwudne m ele badnụ, tụ be ijigba, pnụrnu be va Jerusẹlem ma be ta be awhnụwhnu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Kpa me neezne, ọ gwnarnụ matị m dụ Damasịkosi, n'iwhnehnie, nụ ibiri, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi m.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 M dna n'ẹli, otu akpịri kannụ m, ‘Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “M sịkwa, ‘Ị bụ nyele, Nyenwe aị?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Ele rukna me nụ be sno whnụrnu iwhne wam, kọvu be nụ́ge akpịri nye nookwunu m ọka.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 M sịkwa, ‘Ndaa nhne me jeeme, Nyenwe aị?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Isni kpuru m kwnornu okne iwhne wam, ele me nụ be sno tọru m n'aka, duru m zne Damasịkosi.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Otu nye rẹwhna a bụ Ananayasị, nye nọotu ogwnu Chiokike lele kpa iwu aị kwuru, nye kpakara ele Ju wu nụ Damasịkosi nọoso anya,
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 ọ vakwnusi m, gwuzoru n'ẹhni m, kaa, ‘Nnwọ nda Sọlu, whnụrnu ọsno,’ ngangam, m whnụrnu m ọsno, le a anya.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Ọ kaa, ‘Chiokike ke ele nda aị, họhiaru ị ma ị mahịa echiche a, ma ị whnụ Nye Izi a ke mee mma, ma ị nụrnu kpa o nookwunu ị ọka n'akpịri ke a.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Ị jọobu nye akebne a, ma ị kanụ ele badnụ nhne i whnụrnu nụ nhne ị nụrnu.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Kịtna, i dázịma, lizọ, ma be wụ ị mini, ma be snụsnama mmehie i hite n'ọkpokwu rẹwhna a.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “M lahna nụ rime Jerusẹlem, kpa me neekpe okpukpe n'Ọro Nsọ, m whnụrnu m ọwhnurninya.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 M whnụrnu m Nyenwe aị, ọ kaa, ‘Lizọ, wara wara, whọga nụ rime Jerusẹlem, kwnornu be jéekwe akebne i gbasịri m.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “M kaa, ‘Nyenwe aị, be magwụ nụ m znernu m n'otu ọro ọgbako ele Ju dụ n'ọro ọgbako, nwudne ele kweru nụ rẹwhna ị, lị be nhne yisi be n'ikelu.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Nga be gburu Sitivini nye akebne i, m gwuzo m yisi aka n'ẹnwu a, m legidnernu m iwo ele gburu a.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Ọ kaa, ‘Whọga, kwnornu m jeezizne i hne zị ikere, nụ ẹli ele bụ́o ele Ju.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ele badnụ wam bnonu a nsnị tem Pọlu kwu ka, be bete neesi okokoba n'okne nkọli, kaa, “Gweme nwerukna ka n'ọwa, o kwésile ọ zị bụdnu.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Be neesi okokoba, neewhe iwo be n'olu risi be, nọobolizo ruznurnuznu.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Nye risi ọgwnu wam nyee ele ọgwnu a iwu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu, be pnịa a nhne ma be mahịa nhne ele Ju kwno neesi okokoba megidne a.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Kpa be knernụ a eriri ma be pnịa nhne, Pọlu kanụ nye wam nẹechi otu riwhu ele ọgwnu gwuzo pịi, “O kwesiri n'iwu ọ pnịa nye Rom nhne, nye be kpége ikpe nhne ọjo o mernu?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nga nye ọgwnu wam nụrnu a, ọ znekwnusi nye risi ọgwnu kanụ a, “Anya dụ ẹli nhne i neeme, nwerukna ka bụ nye Rom.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu sịkwa a, “Kanụ m, ị bụ nye Rom?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Nye risi ọgwnu wam kaa, “M kwụru m agịda ịwai sị me ghọru nye Rom.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ngangam, ele rukna wam noopio ọ sịkwa Pọlu ajịji sịgbasi a, ogwnu tụru nye risi ọgwnu nga ọ nụrnu nụ Pọlu bụ nye Rom, nụ ọ tụru a ijigba.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Nye risi ọgwnu pioru ọ mahịa nhne bụ ezi ọka ele Ju kwno noobno Pọlu nhne, ke chi bọru, ọ tọma Pọlu ijigba, kanụ ele risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe be gbakọ. O kwupiya Pọlu, gwuzote a nụ ruwhnu be.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.