Atos 22

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ọ kaa, “Ele rukna, rụmu nda, nụ ele nda, bikno, anụ bno nsnị kpa me nọogoru ọnu m nụ ruwhnu anụ.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Nga be nụrnu kpa o nookwu ọka n'ọnu ele Hiburu, be dazịri bii k'agịda, Pọlu zne nụ ruwhnu kaa,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi n'ẹli Silisia, kọvu m soru m hna nụ rime Jerusẹlem, lele nnwọ ọkwukwo ke Gamaliẹli znụkwaru nkarị n'iwu ele nda aị, m ji m mkpọma orne bẹkwnu rnụnu Chiokike ẹrnu lele kpa anụ zị tna.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 M kpaknarnụ m ele sno apna ka ẹhni dụ n'ẹnwu. M nwudnernu m ele rukna nụ ele rinya tụbna be n'ọro ikelu.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Nye risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe magwụ nụ m nookwu ezi ọka. M naahịaru m n'aka be ọkwukwo izi be gbaznennu rụmu nda ele Ju zị nụ Damasịkosi, m neezne pịi ma m nwudne m ele badnụ, tụ be ijigba, pnụrnu be va Jerusẹlem ma be ta be awhnụwhnu.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Kpa me neezne, ọ gwnarnụ matị m dụ Damasịkosi, n'iwhnehnie, nụ ibiri, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi m.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 M dna n'ẹli, otu akpịri kannụ m, ‘Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “M sịkwa, ‘Ị bụ nyele, Nyenwe aị?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Ele rukna me nụ be sno whnụrnu iwhne wam, kọvu be nụ́ge akpịri nye nookwunu m ọka.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 M sịkwa, ‘Ndaa nhne me jeeme, Nyenwe aị?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Isni kpuru m kwnornu okne iwhne wam, ele me nụ be sno tọru m n'aka, duru m zne Damasịkosi.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Otu nye rẹwhna a bụ Ananayasị, nye nọotu ogwnu Chiokike lele kpa iwu aị kwuru, nye kpakara ele Ju wu nụ Damasịkosi nọoso anya,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ọ vakwnusi m, gwuzoru n'ẹhni m, kaa, ‘Nnwọ nda Sọlu, whnụrnu ọsno,’ ngangam, m whnụrnu m ọsno, le a anya.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ọ kaa, ‘Chiokike ke ele nda aị, họhiaru ị ma ị mahịa echiche a, ma ị whnụ Nye Izi a ke mee mma, ma ị nụrnu kpa o nookwunu ị ọka n'akpịri ke a.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Ị jọobu nye akebne a, ma ị kanụ ele badnụ nhne i whnụrnu nụ nhne ị nụrnu.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Kịtna, i dázịma, lizọ, ma be wụ ị mini, ma be snụsnama mmehie i hite n'ọkpokwu rẹwhna a.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “M lahna nụ rime Jerusẹlem, kpa me neekpe okpukpe n'Ọro Nsọ, m whnụrnu m ọwhnurninya.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 M whnụrnu m Nyenwe aị, ọ kaa, ‘Lizọ, wara wara, whọga nụ rime Jerusẹlem, kwnornu be jéekwe akebne i gbasịri m.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “M kaa, ‘Nyenwe aị, be magwụ nụ m znernu m n'otu ọro ọgbako ele Ju dụ n'ọro ọgbako, nwudne ele kweru nụ rẹwhna ị, lị be nhne yisi be n'ikelu.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Nga be gburu Sitivini nye akebne i, m gwuzo m yisi aka n'ẹnwu a, m legidnernu m iwo ele gburu a.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Ọ kaa, ‘Whọga, kwnornu m jeezizne i hne zị ikere, nụ ẹli ele bụ́o ele Ju.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Ele badnụ wam bnonu a nsnị tem Pọlu kwu ka, be bete neesi okokoba n'okne nkọli, kaa, “Gweme nwerukna ka n'ọwa, o kwésile ọ zị bụdnu.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Be neesi okokoba, neewhe iwo be n'olu risi be, nọobolizo ruznurnuznu.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Nye risi ọgwnu wam nyee ele ọgwnu a iwu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu, be pnịa a nhne ma be mahịa nhne ele Ju kwno neesi okokoba megidne a.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Kpa be knernụ a eriri ma be pnịa nhne, Pọlu kanụ nye wam nẹechi otu riwhu ele ọgwnu gwuzo pịi, “O kwesiri n'iwu ọ pnịa nye Rom nhne, nye be kpége ikpe nhne ọjo o mernu?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Nga nye ọgwnu wam nụrnu a, ọ znekwnusi nye risi ọgwnu kanụ a, “Anya dụ ẹli nhne i neeme, nwerukna ka bụ nye Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu sịkwa a, “Kanụ m, ị bụ nye Rom?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Nye risi ọgwnu wam kaa, “M kwụru m agịda ịwai sị me ghọru nye Rom.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ngangam, ele rukna wam noopio ọ sịkwa Pọlu ajịji sịgbasi a, ogwnu tụru nye risi ọgwnu nga ọ nụrnu nụ Pọlu bụ nye Rom, nụ ọ tụru a ijigba.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Nye risi ọgwnu pioru ọ mahịa nhne bụ ezi ọka ele Ju kwno noobno Pọlu nhne, ke chi bọru, ọ tọma Pọlu ijigba, kanụ ele risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe be gbakọ. O kwupiya Pọlu, gwuzote a nụ ruwhnu be.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.