Atos 22

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ọ kaa, “Ele rukna, rụmu nda, nụ ele nda, bikno, anụ bno nsnị kpa me nọogoru ọnu m nụ ruwhnu anụ.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Nga be nụrnu kpa o nookwu ọka n'ọnu ele Hiburu, be dazịri bii k'agịda, Pọlu zne nụ ruwhnu kaa,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi n'ẹli Silisia, kọvu m soru m hna nụ rime Jerusẹlem, lele nnwọ ọkwukwo ke Gamaliẹli znụkwaru nkarị n'iwu ele nda aị, m ji m mkpọma orne bẹkwnu rnụnu Chiokike ẹrnu lele kpa anụ zị tna.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 M kpaknarnụ m ele sno apna ka ẹhni dụ n'ẹnwu. M nwudnernu m ele rukna nụ ele rinya tụbna be n'ọro ikelu.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Nye risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe magwụ nụ m nookwu ezi ọka. M naahịaru m n'aka be ọkwukwo izi be gbaznennu rụmu nda ele Ju zị nụ Damasịkosi, m neezne pịi ma m nwudne m ele badnụ, tụ be ijigba, pnụrnu be va Jerusẹlem ma be ta be awhnụwhnu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Kpa me neezne, ọ gwnarnụ matị m dụ Damasịkosi, n'iwhnehnie, nụ ibiri, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi m.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 M dna n'ẹli, otu akpịri kannụ m, ‘Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “M sịkwa, ‘Ị bụ nyele, Nyenwe aị?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Ele rukna me nụ be sno whnụrnu iwhne wam, kọvu be nụ́ge akpịri nye nookwunu m ọka.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 M sịkwa, ‘Ndaa nhne me jeeme, Nyenwe aị?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Isni kpuru m kwnornu okne iwhne wam, ele me nụ be sno tọru m n'aka, duru m zne Damasịkosi.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Otu nye rẹwhna a bụ Ananayasị, nye nọotu ogwnu Chiokike lele kpa iwu aị kwuru, nye kpakara ele Ju wu nụ Damasịkosi nọoso anya,
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 ọ vakwnusi m, gwuzoru n'ẹhni m, kaa, ‘Nnwọ nda Sọlu, whnụrnu ọsno,’ ngangam, m whnụrnu m ọsno, le a anya.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Ọ kaa, ‘Chiokike ke ele nda aị, họhiaru ị ma ị mahịa echiche a, ma ị whnụ Nye Izi a ke mee mma, ma ị nụrnu kpa o nookwunu ị ọka n'akpịri ke a.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ị jọobu nye akebne a, ma ị kanụ ele badnụ nhne i whnụrnu nụ nhne ị nụrnu.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Kịtna, i dázịma, lizọ, ma be wụ ị mini, ma be snụsnama mmehie i hite n'ọkpokwu rẹwhna a.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “M lahna nụ rime Jerusẹlem, kpa me neekpe okpukpe n'Ọro Nsọ, m whnụrnu m ọwhnurninya.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 M whnụrnu m Nyenwe aị, ọ kaa, ‘Lizọ, wara wara, whọga nụ rime Jerusẹlem, kwnornu be jéekwe akebne i gbasịri m.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “M kaa, ‘Nyenwe aị, be magwụ nụ m znernu m n'otu ọro ọgbako ele Ju dụ n'ọro ọgbako, nwudne ele kweru nụ rẹwhna ị, lị be nhne yisi be n'ikelu.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nga be gburu Sitivini nye akebne i, m gwuzo m yisi aka n'ẹnwu a, m legidnernu m iwo ele gburu a.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Ọ kaa, ‘Whọga, kwnornu m jeezizne i hne zị ikere, nụ ẹli ele bụ́o ele Ju.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ele badnụ wam bnonu a nsnị tem Pọlu kwu ka, be bete neesi okokoba n'okne nkọli, kaa, “Gweme nwerukna ka n'ọwa, o kwésile ọ zị bụdnu.”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Be neesi okokoba, neewhe iwo be n'olu risi be, nọobolizo ruznurnuznu.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Nye risi ọgwnu wam nyee ele ọgwnu a iwu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu, be pnịa a nhne ma be mahịa nhne ele Ju kwno neesi okokoba megidne a.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Kpa be knernụ a eriri ma be pnịa nhne, Pọlu kanụ nye wam nẹechi otu riwhu ele ọgwnu gwuzo pịi, “O kwesiri n'iwu ọ pnịa nye Rom nhne, nye be kpége ikpe nhne ọjo o mernu?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Nga nye ọgwnu wam nụrnu a, ọ znekwnusi nye risi ọgwnu kanụ a, “Anya dụ ẹli nhne i neeme, nwerukna ka bụ nye Rom.”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu sịkwa a, “Kanụ m, ị bụ nye Rom?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Nye risi ọgwnu wam kaa, “M kwụru m agịda ịwai sị me ghọru nye Rom.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ngangam, ele rukna wam noopio ọ sịkwa Pọlu ajịji sịgbasi a, ogwnu tụru nye risi ọgwnu nga ọ nụrnu nụ Pọlu bụ nye Rom, nụ ọ tụru a ijigba.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Nye risi ọgwnu pioru ọ mahịa nhne bụ ezi ọka ele Ju kwno noobno Pọlu nhne, ke chi bọru, ọ tọma Pọlu ijigba, kanụ ele risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe be gbakọ. O kwupiya Pọlu, gwuzote a nụ ruwhnu be.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.