Atos 22
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Ọ kaa, “Ele rukna, rụmu nda, nụ ele nda, bikno, anụ bno nsnị kpa me nọogoru ọnu m nụ ruwhnu anụ.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Nga be nụrnu kpa o nookwu ọka n'ọnu ele Hiburu, be dazịri bii k'agịda, Pọlu zne nụ ruwhnu kaa,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi n'ẹli Silisia, kọvu m soru m hna nụ rime Jerusẹlem, lele nnwọ ọkwukwo ke Gamaliẹli znụkwaru nkarị n'iwu ele nda aị, m ji m mkpọma orne bẹkwnu rnụnu Chiokike ẹrnu lele kpa anụ zị tna.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 M kpaknarnụ m ele sno apna ka ẹhni dụ n'ẹnwu. M nwudnernu m ele rukna nụ ele rinya tụbna be n'ọro ikelu.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Nye risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe magwụ nụ m nookwu ezi ọka. M naahịaru m n'aka be ọkwukwo izi be gbaznennu rụmu nda ele Ju zị nụ Damasịkosi, m neezne pịi ma m nwudne m ele badnụ, tụ be ijigba, pnụrnu be va Jerusẹlem ma be ta be awhnụwhnu.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Kpa me neezne, ọ gwnarnụ matị m dụ Damasịkosi, n'iwhnehnie, nụ ibiri, okne iwhne hiri n'oligwe mụkwasi m.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 M dna n'ẹli, otu akpịri kannụ m, ‘Sọlu, Sọlu, kịni mernu ị naakpakna m ẹhni?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “M sịkwa, ‘Ị bụ nyele, Nyenwe aị?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Ele rukna me nụ be sno whnụrnu iwhne wam, kọvu be nụ́ge akpịri nye nookwunu m ọka.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 M sịkwa, ‘Ndaa nhne me jeeme, Nyenwe aị?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Isni kpuru m kwnornu okne iwhne wam, ele me nụ be sno tọru m n'aka, duru m zne Damasịkosi.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Otu nye rẹwhna a bụ Ananayasị, nye nọotu ogwnu Chiokike lele kpa iwu aị kwuru, nye kpakara ele Ju wu nụ Damasịkosi nọoso anya,
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ọ vakwnusi m, gwuzoru n'ẹhni m, kaa, ‘Nnwọ nda Sọlu, whnụrnu ọsno,’ ngangam, m whnụrnu m ọsno, le a anya.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Ọ kaa, ‘Chiokike ke ele nda aị, họhiaru ị ma ị mahịa echiche a, ma ị whnụ Nye Izi a ke mee mma, ma ị nụrnu kpa o nookwunu ị ọka n'akpịri ke a.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ị jọobu nye akebne a, ma ị kanụ ele badnụ nhne i whnụrnu nụ nhne ị nụrnu.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Kịtna, i dázịma, lizọ, ma be wụ ị mini, ma be snụsnama mmehie i hite n'ọkpokwu rẹwhna a.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “M lahna nụ rime Jerusẹlem, kpa me neekpe okpukpe n'Ọro Nsọ, m whnụrnu m ọwhnurninya.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 M whnụrnu m Nyenwe aị, ọ kaa, ‘Lizọ, wara wara, whọga nụ rime Jerusẹlem, kwnornu be jéekwe akebne i gbasịri m.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “M kaa, ‘Nyenwe aị, be magwụ nụ m znernu m n'otu ọro ọgbako ele Ju dụ n'ọro ọgbako, nwudne ele kweru nụ rẹwhna ị, lị be nhne yisi be n'ikelu.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Nga be gburu Sitivini nye akebne i, m gwuzo m yisi aka n'ẹnwu a, m legidnernu m iwo ele gburu a.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Ọ kaa, ‘Whọga, kwnornu m jeezizne i hne zị ikere, nụ ẹli ele bụ́o ele Ju.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ele badnụ wam bnonu a nsnị tem Pọlu kwu ka, be bete neesi okokoba n'okne nkọli, kaa, “Gweme nwerukna ka n'ọwa, o kwésile ọ zị bụdnu.”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Be neesi okokoba, neewhe iwo be n'olu risi be, nọobolizo ruznurnuznu.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Nye risi ọgwnu wam nyee ele ọgwnu a iwu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu, be pnịa a nhne ma be mahịa nhne ele Ju kwno neesi okokoba megidne a.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Kpa be knernụ a eriri ma be pnịa nhne, Pọlu kanụ nye wam nẹechi otu riwhu ele ọgwnu gwuzo pịi, “O kwesiri n'iwu ọ pnịa nye Rom nhne, nye be kpége ikpe nhne ọjo o mernu?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Nga nye ọgwnu wam nụrnu a, ọ znekwnusi nye risi ọgwnu kanụ a, “Anya dụ ẹli nhne i neeme, nwerukna ka bụ nye Rom.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu sịkwa a, “Kanụ m, ị bụ nye Rom?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Nye risi ọgwnu wam kaa, “M kwụru m agịda ịwai sị me ghọru nye Rom.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ngangam, ele rukna wam noopio ọ sịkwa Pọlu ajịji sịgbasi a, ogwnu tụru nye risi ọgwnu nga ọ nụrnu nụ Pọlu bụ nye Rom, nụ ọ tụru a ijigba.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Nye risi ọgwnu pioru ọ mahịa nhne bụ ezi ọka ele Ju kwno noobno Pọlu nhne, ke chi bọru, ọ tọma Pọlu ijigba, kanụ ele risi arịohna nụ kpakara ele eze-ikpe be gbakọ. O kwupiya Pọlu, gwuzote a nụ ruwhnu be.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.