Atos 21
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Nga aị nụ be gbasarụ, a kwọru ọgbo zne Kọsi otu ruwhnu, n'ekile a, a dụ Rodisi, hite pịi a zne Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 A whnụrnu otu ọgbo neezne Fonisia, a bna ọgbo kwọru whọga.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Nga a dụru hne a nọowhnu Saịporosi, a gharụ a n'akarita zne Siriya. A hiedna nụ Taya hne ọgbo wam noovume ivu a.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 A whnụrnu agwna ele kweru ekwe pịi, aị nụ be dazịri otu ikwezu. Hite nụ rikne Enine Chiokike, be kanụ Pọlu o znékọ Jerusẹlem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Kọvu nga ige aị zuru, a whọga. Kpakara be nụ nnwerne be, nụ rụmu be snornu aị whọga n'ẹli-ọhna. Kpakara aị gwute mpnerne ọchi nụ ngeri osimini kpe okpukpe.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 A bekwurita ẹhni aị, a bna n'ọgbo, be lahna ọro.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 A kwọru ọgbo aị hite nụ Taya zne Pitolimasi, a zne bekwu rụmu nda aị, aị nụ be dazịri otu ọbochi.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 N'ọbochi ke sno a, a vadu Sizaria. A bna n'ọro otu nye nọokpo okwo izi ọma Chiokike, nye rẹwhna a bụ Filipu, a dazịri n'ọro a. Filipu bụ otu nụ rime ele izi ẹsau wam be họhiaru nụ Jerusẹlem.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Filipu nwernu rụmu oknornokno ẹno yọ́ogbola izi ele nọokpo okwo izi ọma Chiokike.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Kpa a dazị n'ọro a agịda ọbochi, otu nye ọwhnurninya be kwu Agabọsi hiri nụ Judiya va.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Ọ vakwnusi aị, gweru ajnị Pọlu, kne ẹhni a ọchi n'aka, ọ kaa, “Ka bụ nhne Enine Nsọ kwuru, ‘Ọ bụ kpa be ele Ju jeekne nye nwe ajnị ka nụ Jerusẹlem, gweru a nyewhete a n'aka ele bụ́o ele Ju.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Nga a nụrnu a, aị nụ ele ẹli wam rịasno Pọlu o znékwadia Jerusẹlem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pọlu kaa, “Ndaa kpa anụ naakwna ẹkwna neeme ma inwe gwụ mkpọma m? Be jéekne m eriri kpọi nụ Jerusẹlem, kọvu m kwelem ọ nwụ ẹnwu kwnornu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Kpa a nwée rikne mee ọ gbanwo ovu a, a gweme aka aị, kaa, “Chiokike mee nhne bụ echiche a.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Nga a dazịri ige matị pịi, a jiknernu o zne Jerusẹlem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Agwna ele sno apna Jizọsi ele zị nụ Sizaria snornu aị, be duru aị zne n'ọro otu nyerukna nye be kwu Masoni, nye Saịporosi, nye sno apna Jizọsi gbu ọkwnu, a dazịri nụ n'ọro a.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Nga a vaduru Jerusẹlem, rụmu nda aị kwubnanya aị nkarị nkarị.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ke chi bọru, aị nụ Pọlu snornu zne ọ whnụ Jemisi, kpakara ele okno badnụ ọgbako Chiokike zị masị pịi.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pọlu bekwu be, kanụ be otu otu kpakara nhne Chiokike mernu n'esilawụru ele bụ́o ele Ju hite n'ẹrnu izi ọma a.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Kpa be nụrnu a, be znarnị Chiokike. Be kanụ Pọlu, “Nwene aị, agịda pokwu ele Ju kweru ekwe, be zị kọriri neerne bẹkwnu nụ mkpọma be, naabịta Iwu Mozizi.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Agwna ele badnụ kannụ be nụ i neezni kpakara Ju ele wu n'ẹli ele berere be sịgbasi Iwu Mozizi, nụ i neezni be kpá rụmu be nka, be snó omen'ẹli ele Ju.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Be jọonu nụ ị varụ, ndaa kpa a jeeme?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Bikno mee nhne a karụ jị mee. Ele rukna ẹno zị n'esilawụru aị, ele kweru mkwna,
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 snornu be zne mee mmemem ọbita ẹhni be rịchna, kwụ ọgwo nhne be mewhuru, ma be nwernu rikne kọma risi be. Kpakara badnụ jeeji ka mahịa nụ nhne be kwuru gbasịri ị bụ́o ezi ọka, nụ jị n'iwhuru i naabịta Iwu Mozizi.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Kọvu ele bụ́o ele Ju ele kweru ekwe, a ziznenu be ọkwukwo izi, kanụ be nhne a kpebiri, be ríkọ wiri be kwarụ arịohna nyee rẹnwu, mọbu ọvnarna, mọbu anọ ọbula be hịgburu ẹhigbu, be mékọ ọyi.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Pọlu kwuru ele rukna wam, n'ekile a, ya nụ be mernu mmemem ọbita ẹhni be rịchna. Ọ bna n'Ọro Nsọ Chiokike, kanụ ele badnụ ọbochi be jeemezu ọ bịta ẹhni be rịchna, kwa masị arịohna nụ risi kpakara be.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Ọ gwnarnụ matị ọbochi ẹsau ọbita ẹhni be rịchna zute, agwna ele Ju hiri n'Esia whnụrnu Pọlu n'Ọro Nsọ. Be kpakne igbudu badnụ wam, be nwudne Pọlu.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Be siwama okokoba, “Ele Izirẹli, anụ yisi aka, ka bụ nwerukna wam naagagharị kpakara ọhna neezni ele badnụ nhne megidne ele Izirẹli, megidne Iwu Mozizi, ma Ọro Nsọ ka. Kịtna, o kwubnarnu ele bụ́o ele Ju n'Ọro Nsọ, meru hna zị nsọ.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Ka bụ kwnornu nụ be whnụrnu Tirofimọsi nye Efesọsi hne ya nụ Pọlu sno nụ rime ẹli-ọhna, be che nụ Pọlu kwubnarnu a Ọro Nsọ.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Okne mkpakpọ dna nụ kpakara ẹli-ọhna, ele badnụ gbakọta n'otu, nwudne Pọlu, dọhala a nụ rime Ọro Nsọ, gbasni mgbo.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Igbudu badnụ wam pioru o gbu Pọlu, kọvu izi dụru nye risi ele ọgwnu Rom nsnị nụ kpakara Jerusẹlem neeme mkpakpọ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ngangam, nye risi ọgwnu ele Rom chịri ele nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nụ ele ọgwnu be, gbazne n'esilawụru igbudu badnụ wam. Nga be whnụrnu a, ya nụ ele ọgwnu a, be sịgbasi ọ lị Pọlu nhne.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu nwudne a, nyee iwu be tụ a ijigba lawụru. Ọ sịkwa be, “Nyele bụ nwerukna ka, kịni bụ nhne o mernu?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Agwna ele zị n'igbudu badnụ wam neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere. Okne mkpakpọ dnarnụ ke mernu nye risi ọgwnu wam nwée rikne mahịa risi nhne mernu. Ọ kanụ ele ọgwnu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ya nụ be snornu dụ mgbamgba ọchi ọro, ele ọgwnu wam kwuru a, ọ zị ele badnụ wam mekasi nhne kwnornu ọvnarna chnarnụ be n'anya.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Be gbasnornu a, neesi okokoba, “Gbu nwerukna ka.”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Kpa be nookwubna Pọlu nụ rime hne ele ọgwnu wu, ọ kanụ nye risi ọgwnu, “Me kanụ ị ọka sa?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Ị bụ́o nye Ijipiti wam nye n'ige wheru ewhe vuyarụ omegidne, nye duru pokwu badnụ ẹno ele ogbu badnụ bna n'ẹli-ịkpa?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pọlu kaa, “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi nụ ẹli Silisia, m bụ m nye ẹli ke zị okne mkpa. Bikno, me kwunu ele badnụ ka ọka.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Nye risi ọgwnu wam nyee a rikne, Pọlu gwuzoru nụ olu mgbamgba ọchi ọro, whenu ele badnụ wam aka. Nga be dazịri bii, Pọlu kwunu be ọka ikwu-ọnu ele Hiburu.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.