Atos 21
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARC
1 Nga aị nụ be gbasarụ, a kwọru ọgbo zne Kọsi otu ruwhnu, n'ekile a, a dụ Rodisi, hite pịi a zne Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 A whnụrnu otu ọgbo neezne Fonisia, a bna ọgbo kwọru whọga.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Nga a dụru hne a nọowhnu Saịporosi, a gharụ a n'akarita zne Siriya. A hiedna nụ Taya hne ọgbo wam noovume ivu a.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 A whnụrnu agwna ele kweru ekwe pịi, aị nụ be dazịri otu ikwezu. Hite nụ rikne Enine Chiokike, be kanụ Pọlu o znékọ Jerusẹlem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Kọvu nga ige aị zuru, a whọga. Kpakara be nụ nnwerne be, nụ rụmu be snornu aị whọga n'ẹli-ọhna. Kpakara aị gwute mpnerne ọchi nụ ngeri osimini kpe okpukpe.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 A bekwurita ẹhni aị, a bna n'ọgbo, be lahna ọro.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 A kwọru ọgbo aị hite nụ Taya zne Pitolimasi, a zne bekwu rụmu nda aị, aị nụ be dazịri otu ọbochi.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 N'ọbochi ke sno a, a vadu Sizaria. A bna n'ọro otu nye nọokpo okwo izi ọma Chiokike, nye rẹwhna a bụ Filipu, a dazịri n'ọro a. Filipu bụ otu nụ rime ele izi ẹsau wam be họhiaru nụ Jerusẹlem.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filipu nwernu rụmu oknornokno ẹno yọ́ogbola izi ele nọokpo okwo izi ọma Chiokike.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Kpa a dazị n'ọro a agịda ọbochi, otu nye ọwhnurninya be kwu Agabọsi hiri nụ Judiya va.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ọ vakwnusi aị, gweru ajnị Pọlu, kne ẹhni a ọchi n'aka, ọ kaa, “Ka bụ nhne Enine Nsọ kwuru, ‘Ọ bụ kpa be ele Ju jeekne nye nwe ajnị ka nụ Jerusẹlem, gweru a nyewhete a n'aka ele bụ́o ele Ju.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nga a nụrnu a, aị nụ ele ẹli wam rịasno Pọlu o znékwadia Jerusẹlem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Pọlu kaa, “Ndaa kpa anụ naakwna ẹkwna neeme ma inwe gwụ mkpọma m? Be jéekne m eriri kpọi nụ Jerusẹlem, kọvu m kwelem ọ nwụ ẹnwu kwnornu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kpa a nwée rikne mee ọ gbanwo ovu a, a gweme aka aị, kaa, “Chiokike mee nhne bụ echiche a.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Nga a dazịri ige matị pịi, a jiknernu o zne Jerusẹlem.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Agwna ele sno apna Jizọsi ele zị nụ Sizaria snornu aị, be duru aị zne n'ọro otu nyerukna nye be kwu Masoni, nye Saịporosi, nye sno apna Jizọsi gbu ọkwnu, a dazịri nụ n'ọro a.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Nga a vaduru Jerusẹlem, rụmu nda aị kwubnanya aị nkarị nkarị.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Ke chi bọru, aị nụ Pọlu snornu zne ọ whnụ Jemisi, kpakara ele okno badnụ ọgbako Chiokike zị masị pịi.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pọlu bekwu be, kanụ be otu otu kpakara nhne Chiokike mernu n'esilawụru ele bụ́o ele Ju hite n'ẹrnu izi ọma a.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Kpa be nụrnu a, be znarnị Chiokike. Be kanụ Pọlu, “Nwene aị, agịda pokwu ele Ju kweru ekwe, be zị kọriri neerne bẹkwnu nụ mkpọma be, naabịta Iwu Mozizi.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Agwna ele badnụ kannụ be nụ i neezni kpakara Ju ele wu n'ẹli ele berere be sịgbasi Iwu Mozizi, nụ i neezni be kpá rụmu be nka, be snó omen'ẹli ele Ju.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Be jọonu nụ ị varụ, ndaa kpa a jeeme?
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Bikno mee nhne a karụ jị mee. Ele rukna ẹno zị n'esilawụru aị, ele kweru mkwna,
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 snornu be zne mee mmemem ọbita ẹhni be rịchna, kwụ ọgwo nhne be mewhuru, ma be nwernu rikne kọma risi be. Kpakara badnụ jeeji ka mahịa nụ nhne be kwuru gbasịri ị bụ́o ezi ọka, nụ jị n'iwhuru i naabịta Iwu Mozizi.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Kọvu ele bụ́o ele Ju ele kweru ekwe, a ziznenu be ọkwukwo izi, kanụ be nhne a kpebiri, be ríkọ wiri be kwarụ arịohna nyee rẹnwu, mọbu ọvnarna, mọbu anọ ọbula be hịgburu ẹhigbu, be mékọ ọyi.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Pọlu kwuru ele rukna wam, n'ekile a, ya nụ be mernu mmemem ọbita ẹhni be rịchna. Ọ bna n'Ọro Nsọ Chiokike, kanụ ele badnụ ọbochi be jeemezu ọ bịta ẹhni be rịchna, kwa masị arịohna nụ risi kpakara be.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Ọ gwnarnụ matị ọbochi ẹsau ọbita ẹhni be rịchna zute, agwna ele Ju hiri n'Esia whnụrnu Pọlu n'Ọro Nsọ. Be kpakne igbudu badnụ wam, be nwudne Pọlu.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Be siwama okokoba, “Ele Izirẹli, anụ yisi aka, ka bụ nwerukna wam naagagharị kpakara ọhna neezni ele badnụ nhne megidne ele Izirẹli, megidne Iwu Mozizi, ma Ọro Nsọ ka. Kịtna, o kwubnarnu ele bụ́o ele Ju n'Ọro Nsọ, meru hna zị nsọ.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Ka bụ kwnornu nụ be whnụrnu Tirofimọsi nye Efesọsi hne ya nụ Pọlu sno nụ rime ẹli-ọhna, be che nụ Pọlu kwubnarnu a Ọro Nsọ.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Okne mkpakpọ dna nụ kpakara ẹli-ọhna, ele badnụ gbakọta n'otu, nwudne Pọlu, dọhala a nụ rime Ọro Nsọ, gbasni mgbo.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Igbudu badnụ wam pioru o gbu Pọlu, kọvu izi dụru nye risi ele ọgwnu Rom nsnị nụ kpakara Jerusẹlem neeme mkpakpọ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Ngangam, nye risi ọgwnu ele Rom chịri ele nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nụ ele ọgwnu be, gbazne n'esilawụru igbudu badnụ wam. Nga be whnụrnu a, ya nụ ele ọgwnu a, be sịgbasi ọ lị Pọlu nhne.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu nwudne a, nyee iwu be tụ a ijigba lawụru. Ọ sịkwa be, “Nyele bụ nwerukna ka, kịni bụ nhne o mernu?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Agwna ele zị n'igbudu badnụ wam neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere. Okne mkpakpọ dnarnụ ke mernu nye risi ọgwnu wam nwée rikne mahịa risi nhne mernu. Ọ kanụ ele ọgwnu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Ya nụ be snornu dụ mgbamgba ọchi ọro, ele ọgwnu wam kwuru a, ọ zị ele badnụ wam mekasi nhne kwnornu ọvnarna chnarnụ be n'anya.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Be gbasnornu a, neesi okokoba, “Gbu nwerukna ka.”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Kpa be nookwubna Pọlu nụ rime hne ele ọgwnu wu, ọ kanụ nye risi ọgwnu, “Me kanụ ị ọka sa?”
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ị bụ́o nye Ijipiti wam nye n'ige wheru ewhe vuyarụ omegidne, nye duru pokwu badnụ ẹno ele ogbu badnụ bna n'ẹli-ịkpa?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pọlu kaa, “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi nụ ẹli Silisia, m bụ m nye ẹli ke zị okne mkpa. Bikno, me kwunu ele badnụ ka ọka.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Nye risi ọgwnu wam nyee a rikne, Pọlu gwuzoru nụ olu mgbamgba ọchi ọro, whenu ele badnụ wam aka. Nga be dazịri bii, Pọlu kwunu be ọka ikwu-ọnu ele Hiburu.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.