Atos 21

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nga aị nụ be gbasarụ, a kwọru ọgbo zne Kọsi otu ruwhnu, n'ekile a, a dụ Rodisi, hite pịi a zne Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 A whnụrnu otu ọgbo neezne Fonisia, a bna ọgbo kwọru whọga.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Nga a dụru hne a nọowhnu Saịporosi, a gharụ a n'akarita zne Siriya. A hiedna nụ Taya hne ọgbo wam noovume ivu a.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 A whnụrnu agwna ele kweru ekwe pịi, aị nụ be dazịri otu ikwezu. Hite nụ rikne Enine Chiokike, be kanụ Pọlu o znékọ Jerusẹlem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Kọvu nga ige aị zuru, a whọga. Kpakara be nụ nnwerne be, nụ rụmu be snornu aị whọga n'ẹli-ọhna. Kpakara aị gwute mpnerne ọchi nụ ngeri osimini kpe okpukpe.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 A bekwurita ẹhni aị, a bna n'ọgbo, be lahna ọro.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 A kwọru ọgbo aị hite nụ Taya zne Pitolimasi, a zne bekwu rụmu nda aị, aị nụ be dazịri otu ọbochi.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 N'ọbochi ke sno a, a vadu Sizaria. A bna n'ọro otu nye nọokpo okwo izi ọma Chiokike, nye rẹwhna a bụ Filipu, a dazịri n'ọro a. Filipu bụ otu nụ rime ele izi ẹsau wam be họhiaru nụ Jerusẹlem.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Filipu nwernu rụmu oknornokno ẹno yọ́ogbola izi ele nọokpo okwo izi ọma Chiokike.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Kpa a dazị n'ọro a agịda ọbochi, otu nye ọwhnurninya be kwu Agabọsi hiri nụ Judiya va.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ọ vakwnusi aị, gweru ajnị Pọlu, kne ẹhni a ọchi n'aka, ọ kaa, “Ka bụ nhne Enine Nsọ kwuru, ‘Ọ bụ kpa be ele Ju jeekne nye nwe ajnị ka nụ Jerusẹlem, gweru a nyewhete a n'aka ele bụ́o ele Ju.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Nga a nụrnu a, aị nụ ele ẹli wam rịasno Pọlu o znékwadia Jerusẹlem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Pọlu kaa, “Ndaa kpa anụ naakwna ẹkwna neeme ma inwe gwụ mkpọma m? Be jéekne m eriri kpọi nụ Jerusẹlem, kọvu m kwelem ọ nwụ ẹnwu kwnornu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Kpa a nwée rikne mee ọ gbanwo ovu a, a gweme aka aị, kaa, “Chiokike mee nhne bụ echiche a.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Nga a dazịri ige matị pịi, a jiknernu o zne Jerusẹlem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Agwna ele sno apna Jizọsi ele zị nụ Sizaria snornu aị, be duru aị zne n'ọro otu nyerukna nye be kwu Masoni, nye Saịporosi, nye sno apna Jizọsi gbu ọkwnu, a dazịri nụ n'ọro a.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Nga a vaduru Jerusẹlem, rụmu nda aị kwubnanya aị nkarị nkarị.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ke chi bọru, aị nụ Pọlu snornu zne ọ whnụ Jemisi, kpakara ele okno badnụ ọgbako Chiokike zị masị pịi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pọlu bekwu be, kanụ be otu otu kpakara nhne Chiokike mernu n'esilawụru ele bụ́o ele Ju hite n'ẹrnu izi ọma a.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Kpa be nụrnu a, be znarnị Chiokike. Be kanụ Pọlu, “Nwene aị, agịda pokwu ele Ju kweru ekwe, be zị kọriri neerne bẹkwnu nụ mkpọma be, naabịta Iwu Mozizi.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Agwna ele badnụ kannụ be nụ i neezni kpakara Ju ele wu n'ẹli ele berere be sịgbasi Iwu Mozizi, nụ i neezni be kpá rụmu be nka, be snó omen'ẹli ele Ju.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Be jọonu nụ ị varụ, ndaa kpa a jeeme?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Bikno mee nhne a karụ jị mee. Ele rukna ẹno zị n'esilawụru aị, ele kweru mkwna,
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 snornu be zne mee mmemem ọbita ẹhni be rịchna, kwụ ọgwo nhne be mewhuru, ma be nwernu rikne kọma risi be. Kpakara badnụ jeeji ka mahịa nụ nhne be kwuru gbasịri ị bụ́o ezi ọka, nụ jị n'iwhuru i naabịta Iwu Mozizi.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Kọvu ele bụ́o ele Ju ele kweru ekwe, a ziznenu be ọkwukwo izi, kanụ be nhne a kpebiri, be ríkọ wiri be kwarụ arịohna nyee rẹnwu, mọbu ọvnarna, mọbu anọ ọbula be hịgburu ẹhigbu, be mékọ ọyi.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Pọlu kwuru ele rukna wam, n'ekile a, ya nụ be mernu mmemem ọbita ẹhni be rịchna. Ọ bna n'Ọro Nsọ Chiokike, kanụ ele badnụ ọbochi be jeemezu ọ bịta ẹhni be rịchna, kwa masị arịohna nụ risi kpakara be.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ọ gwnarnụ matị ọbochi ẹsau ọbita ẹhni be rịchna zute, agwna ele Ju hiri n'Esia whnụrnu Pọlu n'Ọro Nsọ. Be kpakne igbudu badnụ wam, be nwudne Pọlu.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Be siwama okokoba, “Ele Izirẹli, anụ yisi aka, ka bụ nwerukna wam naagagharị kpakara ọhna neezni ele badnụ nhne megidne ele Izirẹli, megidne Iwu Mozizi, ma Ọro Nsọ ka. Kịtna, o kwubnarnu ele bụ́o ele Ju n'Ọro Nsọ, meru hna zị nsọ.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ka bụ kwnornu nụ be whnụrnu Tirofimọsi nye Efesọsi hne ya nụ Pọlu sno nụ rime ẹli-ọhna, be che nụ Pọlu kwubnarnu a Ọro Nsọ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Okne mkpakpọ dna nụ kpakara ẹli-ọhna, ele badnụ gbakọta n'otu, nwudne Pọlu, dọhala a nụ rime Ọro Nsọ, gbasni mgbo.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Igbudu badnụ wam pioru o gbu Pọlu, kọvu izi dụru nye risi ele ọgwnu Rom nsnị nụ kpakara Jerusẹlem neeme mkpakpọ.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ngangam, nye risi ọgwnu ele Rom chịri ele nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nụ ele ọgwnu be, gbazne n'esilawụru igbudu badnụ wam. Nga be whnụrnu a, ya nụ ele ọgwnu a, be sịgbasi ọ lị Pọlu nhne.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu nwudne a, nyee iwu be tụ a ijigba lawụru. Ọ sịkwa be, “Nyele bụ nwerukna ka, kịni bụ nhne o mernu?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Agwna ele zị n'igbudu badnụ wam neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere. Okne mkpakpọ dnarnụ ke mernu nye risi ọgwnu wam nwée rikne mahịa risi nhne mernu. Ọ kanụ ele ọgwnu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ya nụ be snornu dụ mgbamgba ọchi ọro, ele ọgwnu wam kwuru a, ọ zị ele badnụ wam mekasi nhne kwnornu ọvnarna chnarnụ be n'anya.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Be gbasnornu a, neesi okokoba, “Gbu nwerukna ka.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kpa be nookwubna Pọlu nụ rime hne ele ọgwnu wu, ọ kanụ nye risi ọgwnu, “Me kanụ ị ọka sa?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ị bụ́o nye Ijipiti wam nye n'ige wheru ewhe vuyarụ omegidne, nye duru pokwu badnụ ẹno ele ogbu badnụ bna n'ẹli-ịkpa?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pọlu kaa, “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi nụ ẹli Silisia, m bụ m nye ẹli ke zị okne mkpa. Bikno, me kwunu ele badnụ ka ọka.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Nye risi ọgwnu wam nyee a rikne, Pọlu gwuzoru nụ olu mgbamgba ọchi ọro, whenu ele badnụ wam aka. Nga be dazịri bii, Pọlu kwunu be ọka ikwu-ọnu ele Hiburu.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.