Atos 21
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Nga aị nụ be gbasarụ, a kwọru ọgbo zne Kọsi otu ruwhnu, n'ekile a, a dụ Rodisi, hite pịi a zne Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 A whnụrnu otu ọgbo neezne Fonisia, a bna ọgbo kwọru whọga.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Nga a dụru hne a nọowhnu Saịporosi, a gharụ a n'akarita zne Siriya. A hiedna nụ Taya hne ọgbo wam noovume ivu a.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 A whnụrnu agwna ele kweru ekwe pịi, aị nụ be dazịri otu ikwezu. Hite nụ rikne Enine Chiokike, be kanụ Pọlu o znékọ Jerusẹlem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Kọvu nga ige aị zuru, a whọga. Kpakara be nụ nnwerne be, nụ rụmu be snornu aị whọga n'ẹli-ọhna. Kpakara aị gwute mpnerne ọchi nụ ngeri osimini kpe okpukpe.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 A bekwurita ẹhni aị, a bna n'ọgbo, be lahna ọro.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 A kwọru ọgbo aị hite nụ Taya zne Pitolimasi, a zne bekwu rụmu nda aị, aị nụ be dazịri otu ọbochi.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 N'ọbochi ke sno a, a vadu Sizaria. A bna n'ọro otu nye nọokpo okwo izi ọma Chiokike, nye rẹwhna a bụ Filipu, a dazịri n'ọro a. Filipu bụ otu nụ rime ele izi ẹsau wam be họhiaru nụ Jerusẹlem.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Filipu nwernu rụmu oknornokno ẹno yọ́ogbola izi ele nọokpo okwo izi ọma Chiokike.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Kpa a dazị n'ọro a agịda ọbochi, otu nye ọwhnurninya be kwu Agabọsi hiri nụ Judiya va.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Ọ vakwnusi aị, gweru ajnị Pọlu, kne ẹhni a ọchi n'aka, ọ kaa, “Ka bụ nhne Enine Nsọ kwuru, ‘Ọ bụ kpa be ele Ju jeekne nye nwe ajnị ka nụ Jerusẹlem, gweru a nyewhete a n'aka ele bụ́o ele Ju.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nga a nụrnu a, aị nụ ele ẹli wam rịasno Pọlu o znékwadia Jerusẹlem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Pọlu kaa, “Ndaa kpa anụ naakwna ẹkwna neeme ma inwe gwụ mkpọma m? Be jéekne m eriri kpọi nụ Jerusẹlem, kọvu m kwelem ọ nwụ ẹnwu kwnornu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Kpa a nwée rikne mee ọ gbanwo ovu a, a gweme aka aị, kaa, “Chiokike mee nhne bụ echiche a.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Nga a dazịri ige matị pịi, a jiknernu o zne Jerusẹlem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Agwna ele sno apna Jizọsi ele zị nụ Sizaria snornu aị, be duru aị zne n'ọro otu nyerukna nye be kwu Masoni, nye Saịporosi, nye sno apna Jizọsi gbu ọkwnu, a dazịri nụ n'ọro a.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nga a vaduru Jerusẹlem, rụmu nda aị kwubnanya aị nkarị nkarị.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ke chi bọru, aị nụ Pọlu snornu zne ọ whnụ Jemisi, kpakara ele okno badnụ ọgbako Chiokike zị masị pịi.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pọlu bekwu be, kanụ be otu otu kpakara nhne Chiokike mernu n'esilawụru ele bụ́o ele Ju hite n'ẹrnu izi ọma a.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Kpa be nụrnu a, be znarnị Chiokike. Be kanụ Pọlu, “Nwene aị, agịda pokwu ele Ju kweru ekwe, be zị kọriri neerne bẹkwnu nụ mkpọma be, naabịta Iwu Mozizi.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Agwna ele badnụ kannụ be nụ i neezni kpakara Ju ele wu n'ẹli ele berere be sịgbasi Iwu Mozizi, nụ i neezni be kpá rụmu be nka, be snó omen'ẹli ele Ju.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Be jọonu nụ ị varụ, ndaa kpa a jeeme?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Bikno mee nhne a karụ jị mee. Ele rukna ẹno zị n'esilawụru aị, ele kweru mkwna,
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 snornu be zne mee mmemem ọbita ẹhni be rịchna, kwụ ọgwo nhne be mewhuru, ma be nwernu rikne kọma risi be. Kpakara badnụ jeeji ka mahịa nụ nhne be kwuru gbasịri ị bụ́o ezi ọka, nụ jị n'iwhuru i naabịta Iwu Mozizi.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Kọvu ele bụ́o ele Ju ele kweru ekwe, a ziznenu be ọkwukwo izi, kanụ be nhne a kpebiri, be ríkọ wiri be kwarụ arịohna nyee rẹnwu, mọbu ọvnarna, mọbu anọ ọbula be hịgburu ẹhigbu, be mékọ ọyi.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Pọlu kwuru ele rukna wam, n'ekile a, ya nụ be mernu mmemem ọbita ẹhni be rịchna. Ọ bna n'Ọro Nsọ Chiokike, kanụ ele badnụ ọbochi be jeemezu ọ bịta ẹhni be rịchna, kwa masị arịohna nụ risi kpakara be.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ọ gwnarnụ matị ọbochi ẹsau ọbita ẹhni be rịchna zute, agwna ele Ju hiri n'Esia whnụrnu Pọlu n'Ọro Nsọ. Be kpakne igbudu badnụ wam, be nwudne Pọlu.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Be siwama okokoba, “Ele Izirẹli, anụ yisi aka, ka bụ nwerukna wam naagagharị kpakara ọhna neezni ele badnụ nhne megidne ele Izirẹli, megidne Iwu Mozizi, ma Ọro Nsọ ka. Kịtna, o kwubnarnu ele bụ́o ele Ju n'Ọro Nsọ, meru hna zị nsọ.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ka bụ kwnornu nụ be whnụrnu Tirofimọsi nye Efesọsi hne ya nụ Pọlu sno nụ rime ẹli-ọhna, be che nụ Pọlu kwubnarnu a Ọro Nsọ.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Okne mkpakpọ dna nụ kpakara ẹli-ọhna, ele badnụ gbakọta n'otu, nwudne Pọlu, dọhala a nụ rime Ọro Nsọ, gbasni mgbo.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Igbudu badnụ wam pioru o gbu Pọlu, kọvu izi dụru nye risi ele ọgwnu Rom nsnị nụ kpakara Jerusẹlem neeme mkpakpọ.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ngangam, nye risi ọgwnu ele Rom chịri ele nẹechi otu riwhu ele ọgwnu nụ ele ọgwnu be, gbazne n'esilawụru igbudu badnụ wam. Nga be whnụrnu a, ya nụ ele ọgwnu a, be sịgbasi ọ lị Pọlu nhne.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nye risi ọgwnu wam znekwnusi Pọlu nwudne a, nyee iwu be tụ a ijigba lawụru. Ọ sịkwa be, “Nyele bụ nwerukna ka, kịni bụ nhne o mernu?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Agwna ele zị n'igbudu badnụ wam neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere. Okne mkpakpọ dnarnụ ke mernu nye risi ọgwnu wam nwée rikne mahịa risi nhne mernu. Ọ kanụ ele ọgwnu be kwubna Pọlu rime hne ele ọgwnu wu.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ya nụ be snornu dụ mgbamgba ọchi ọro, ele ọgwnu wam kwuru a, ọ zị ele badnụ wam mekasi nhne kwnornu ọvnarna chnarnụ be n'anya.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Be gbasnornu a, neesi okokoba, “Gbu nwerukna ka.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Kpa be nookwubna Pọlu nụ rime hne ele ọgwnu wu, ọ kanụ nye risi ọgwnu, “Me kanụ ị ọka sa?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Ị bụ́o nye Ijipiti wam nye n'ige wheru ewhe vuyarụ omegidne, nye duru pokwu badnụ ẹno ele ogbu badnụ bna n'ẹli-ịkpa?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Pọlu kaa, “M bụ m nye Ju, be mụrnu m nụ Tasọsi nụ ẹli Silisia, m bụ m nye ẹli ke zị okne mkpa. Bikno, me kwunu ele badnụ ka ọka.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Nye risi ọgwnu wam nyee a rikne, Pọlu gwuzoru nụ olu mgbamgba ọchi ọro, whenu ele badnụ wam aka. Nga be dazịri bii, Pọlu kwunu be ọka ikwu-ọnu ele Hiburu.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.