Atos 20
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF
1 Nga mkpakpọ wam biri, Pọlu sukwukọta ele kweru ekwe n'otu, kwunu be ọka ọsnuta mkpọma, ọ kanụ be, be dazịkwaru nkarị, o whọga zne Masidonia.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 O zne nụ rime kpakara ẹli wam nookwu agịda ikwu-ọnu ọsnuta mkpọma tem ọ vadu Girisi.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Ọ dazịri pịi ẹnwa ẹto. Ele Ju naagba iznuznu nhne be jeeme a kpa o pioru o zne Siriya, o kpebi ọ lahna hite nụ Masidonia.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Sopata nnwọ Pirọsi nye Beria snornu a zne, ma Arịsitakosi nụ Sekundosi hi nụ Tẹsalonika, Gayọsi hi nụ Dẹbi, Taịkikosi nụ Tirofimọsi ele hi n'Esia, nụ Timoti.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ele ka beru ọsno neese aị nụ Torasi.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Nga Iriri Brẹdi Whụ́ge Ọwhu whemernu, a hi nụ Filipaị kwọru ọgbo zne ke ọbochi isne wheru dụ Torasi. A dazịri otu ikwezu.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 N'ọbochi mbọm n'ikwezu, kpakara aị gbakọru ma a ri wiri n'otu, Pọlu bete nookwunu ele badnụ ọka tem dụ n'esilawụru abalị, hne ọ bụ nụ ọ naala n'ọsisi.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Agịda tọnji noonwu n'ọro olu hne a zị n'ọgbako.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Otu nnwọ ikoro rukna rẹwhna a bụ Yutikọsi dazịgwu ẹli n'olu mgbo-wekpeke. O bete neezni anyarna kpa Pọlu zị kọriri nookwu ọka, o hi n'olu ọro ke ikwnu ẹto dna n'ẹli n'anyarna. Be vulizọ a, kọvu ọ nwụnam.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Pọlu gbadna ẹli, dnagidne a, bnagidne a, ọ kaa, “Ogwnu tụ́ko anụ, ọ zị bụdnu.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ọ lahna nụ rime ọro olu, nyawa brẹdi, ri, kpa o kwukworu ọka gbu ọkwnu tem ẹhnam wasị, ọ la.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Be kwula nnwọ ikoro rukna wam ọro nụ bụdnu, be snụta be ovu k'agịda.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 A bna ọgbo kwọru zne Asọsi, hne a jookwuru Pọlu n'ọgbo. Ọ kannụ aị a mee kpam, o jeeji ọchi zne pịi.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Kpa o kwnusiri aị nụ Asọsi, a vuru a n'ọgbo zne Mitelini.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 N'ekile a, a hi nụ pịi kwọru ọgbo zne nhne zị Kịosi ndụndu. N'ọbochi ke sno a, a dụ Samọsi n'ọbochi ke berere, a dụ Miletọsi.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Pọlu kpebiri ọ kwọru ọgbo whe Efesọsi ma ọ gharụ o tuwhu ige n'Esia. Ọ zị a wara wara ọ dụ Jerusẹlem, ọ bụru nụ o jeekwe o mee n'ọbochi Pẹntikosi.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Pọlu zizne izi hite nụ Miletọsi zne Efesọsi kanụ ele okno badnụ ọgbako whnụ a.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Nga be vaduru, ọ kanụ be, “Anụ magwụ kpa me tuwhuru ige me nụ anụ zị, hite n'ọbochi me varụ ẹli Esia.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 M ji m ovu hieru ẹli nụ anya-mini ẹkwna rnụ ẹrnu lele nnwọ izi Chiokike, ọ bụ n'ezi nụ ele Ju ji mmụma ọjo be kpakna m ẹhni.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Anụ magwụ nụ ọ zá nhne ke jaabnanụ anụ iru ke me tugwannu anụ kpa me neezni anụ izi ọma, kọvu m znirni m nhne nụ ruwhnu ọhna nụ hite n'ọro anụ zị ichne ichne.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Ma ele Ju ma ele bụ́o ele Ju, m dọru m anụ aka nụ nsnị, ma anụ hi nụ nhne ọjo anụ tụhnasnakwnusi Chiokike, kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Hite n'obno nsnị nhne Enine Nsọ kwuru, m jeezne Jerusẹlem, m máam nhne jaadnakwasị m pịi.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Kọvu m magwụ m nụ rime kpakara ẹli-ọhna, Enine Nsọ dọru m aka nụ nsnị, nụ ikelu nụ ọkpagbu neese m.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Kọvu nụ kpakara nhne ka zá naakpa m, m zá m nọogwnu bụdnu m nụ nhne zị mkpa, ma m rnụkwo m ẹrnu Nyenwe aị Jizọsi nyernu m me rnụ. Ẹrnu wam bụ ọ kpo okwo izi ọma oru Chiokike.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “M znegharịri m n'esilawụru anụ zni izi ọma ẹli-eze Chiokike. M magwụ m nụ anụ jọ́owhnu m anya berere.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Me kanụ anụ tna, nụ ọ zá nye ikpe ọvnarna a jaama m.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Kwnornu nụ ọ zá nhne bụ echiche Chiokike ke me bịtaru, gharụ ọ kanụ anụ.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Anya dụ anụ ẹli n'ẹhni anụ, anụ legidne rụmu atnụrnu Chiokike ke Enine Nsọ yisiri n'aka anụ. Anụ znụ rụmu atnụrnu ọgbako Chiokike jiri ọvnarna Nnwọ a zụru.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 M magwụ m nụ me la, edu wanọhia jaava n'esilawụru anụ, be jọ́odonu rụmu atnụrnu wam obirizi.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Ige vawa nga ele zị n'esilawụru anụ joolulu ezi ọka wam ma be duwhu ele kweru ekwe, mee be snornu be.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Anya dụ anụ ẹli, anụ chenwanya nụ m ji m agịda anya-mini ẹkwna iwhnehnie nụ abalị neezni anụ nhne awha ẹto.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Kịtna, m neeyisi anụ n'aka Chiokike nụ ezi ọka ke ikwu-ọnu oru a, ke nwernu rikne o wulizọ anụ olu lele ọro, nyee anụ ngọzi nhne okehịa ke a n'esilawụru ele ọ bịtaru nsọ.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 M nwége m ọwho-anya nụ hne siliva mọbu golu mọbu iwo nye ọbula zị.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Anụ magwụ nụ aka m lawụru rnụhiaru kpakara nhne ke zị m mkpa, nụ ke me nụ ele sno m.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 M gesiri m anụ nụ hite n'ẹrnu aka aị, a jeeyisinu ele zá rikne aka. Anụ chenwanya ikwu-ọnu Nyenwe aị, ‘Ọwa ọma zịnu nye neekesi nhne kakwo nye nanahọru nhne.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Nga Pọlu kwukworu ọka ka, ya nụ be gwute mpnerne ọchi n'ẹli kpe okpukpe.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Kpakara be naakwna ẹkwna kpa be bnakwnusiri a, snutu a ọnu ipne-aznụ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Ẹhni nwụrnu be n'ikwu-ọnu wam o kwuru nụ be jọ́owhnu a anya berere, Kpakara be snornu a zne, ọ bna n'ọgbo.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.