Atos 19
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC
1 Kpa Apọlosi zị nụ Kọrinti, Pọlu gawheru nụ rime ẹli vadu Efesọsi. Ọ whnụrnu agwna ele sno apna Jizọsi pịi.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Ọ sịkwa be, “Anụ nahịala Enine Nsọ kpa anụ kweruru?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Pọlu sịkwa be, “Nda kpa be wụru anụ mini?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Pọlu kaa, “Jọni wụru ele tụhnasnarnu nụ nhne ọjo be mini, ọ kanụ ele Izirẹli be kweru nụ nye naava n'aznụ a, nye wam bụ Jizọsi.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Nga be nụrnu a, be wụ be mini nụ rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pọlu tụkwasi be aka nụ risi, Enine Nsọ dnakwasị be, be kwu ọka nụ riro ikne, kwusa izi ọma Chiokike.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Be hna lele ele nri ele rukna lawụru.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pọlu zne n'ọro ọgbako ele Ju, ẹnwa ẹto ya nụ be nọodogbuta, o jiri anya rikne kwu ọka gbalị ọ kanụ ele Ju nhne gbasịri ẹli-eze Chiokike.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Kọvu agwna be mernu risi rikne, be kwéle o kweru, be kwu ọka ọjo megidne apna Nyenwe aị nụ ruwhnu agịda ele badnụ. Pọlu gharụ be, kwuru ele sno apna Jizọsi, ya nụ be nookwurita ọka kpakara ọbochi n'ọro ọmumu ọkwukwo Taịranosi.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Be mernu nhne ka awha lawụru ke mernu kpakara ele wu n'ẹli Esia nụrnu ikwu-ọnu Nyenwe aị, ma ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Chiokike rnụrnu ẹrnu elekema zị n'ichne hite n'aka Pọlu.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Hite n'ẹhni a be neegwepiya wepe nụ nkịti nhne gweznenu ele nrịria zị ọdo n'ọdo ji, be gwọ be, rẹnwu ọjo hi n'ẹhni be whọga.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Agwna ele Ju ele naagagharị nẹechihala rẹnwu ọjo pio o ji rẹwhna Jizọsi mee kpam. Be kanụ rẹnwu ọjo, “M neenye i iwu nụ rẹwhna Jizọsi nye Pọlu nọokpo okwo a.”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Rụmu rukna ẹsau otu nye Ju, nye risi arịohna rẹwhna a bụ Sịkeva, mernu kpa.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Kọvu rẹnwu ọjo wam kanụ be, “M maam Jizọsi, m maam Pọlu, kọvu anụ bụ ele kele?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Nwerukna wam rẹnwu ọjo wam wu nụ rime a bna be, megbu kpakara be, mekasi be ẹhni. Be hi nụ rime ọro wam vuru ọru, gbarụ ẹto gbawhu.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Kpakara ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju wu nụ Efesọsi nụrnu nhne ka, ogwnu tụ kpakara be. Be sọbisinu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi k'agịda.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Agịda ele kweru ekwe varụ kwuhịa nhne be mernu nụ ruwhnu ele badnụ.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Agịda ele amusu vuyarụ kpakara ọkwukwo be, kpọ be bẹkwnu nụ ruwhnu ele badnụ. Be gwnụkota ọnu ahịa be, pokwu mkpụru ịwai siliva isne.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Kpam ikwu-ọnu Chiokike gbasarụ, ji iknernema gwuzosi rikne.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Nga nhne ka mekworu, Pọlu kpebi ọ gawhe Masidonia nụ Akaya zne Jerusẹlem. Ọ kaa, “Me znekwo, m jeezne Rom.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 O zizne ele neeyinu a aka izi, Timoti nụ Erasịtosi, zne Masidonia. Ọ dazịri ige matị n'ẹli Esia.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Okne ẹli ghara ghara dnarnụ n'Efesọsi kwnornu n'apna Nyenwe aị.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Otu nye nọokpu siliva, nye rẹwhna a bụ Demetirisi, nye nọokpu ọro igbudu Dịana, chi ele Efesọsi, nye mernu ele ẹrnu a nwe mbnarna k'agịda.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 O sukwukọta ele ẹrnu a nụ kpakara ele nụ ya nwernu otu aka ẹrnu, ọ kanụ be, “Anụ magwụ nụ a neenwehịa agịda ịwai hite n'ẹrnu aị.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Anụ nọowhnu, nọonu nhne badnụ ka be kwu Pọlu neeme. Ọ karụ nụ chi be jiri aka kpu bụ́o chi rịa rịa. O mernu agịda ele badnụ kweru ọka a, nụ hna n'Efesọsi ma nụ kpakara ẹli Esia.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Ọ bụ́o nụ ẹrnu aị joowhu daị, kọvu ogwnu nọotu aị nụ ọro okne chi aị Dịana jọoburu nhne etekne, igwugwu a whu, bụ chi ke kpakara ele Esia nụ kpakara ọwa nọokponu risi ẹli.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Nga agịda ele badnụ wam nụrnu a, ọnuma jihịa be mkpọma, be bete neesi okokoba, “Dịana ele Efesọsi bụ dikne.”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Mkpakpọ wam gbasa kpakara ẹli-ọhna. Agịda ele badnụ wam nwudne Gayọsi nụ Arịsitakosi, ele rukna Masidonia be nụ Pọlu sno neezne izi, pnụrnu be zne ọgbakoro ẹli-ọhna.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pọlu pioru ma o zne nụ ruwhnu ele badnụ wam, kọvu ele kweru ekwe kwéle a.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Agwna ele nẹechi ẹchi ele enyi Pọlu zi izi, naarịasno a, o gésikọ ẹhni a n'ọgbakoro.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Kọvu nụ mkpakpọ zị nụ rime ọro ọgbako wam, agwna badnụ neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere, ele kakwo n'esilawụru be máa nhne be kwnornu gbakọ.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Agwna be kaa nụ Alẹkizanda bụ nye risi mkpakpọ wam, ele Ju gwuzote a nụ ruwhnu ọhna. Alẹkizanda whenu be aka ma o nwernu rikne kwu ọka, ma ọ gọhoru ọnu nụ ruwhnu ele badnụ.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Kọvu nga be mahịaru nụ ọ bụ nye Ju, be si okokoba n'otu ọnu lele awa lawụru, kaa, “Dịana ele Efesọsi bụ dikne.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 N'ipne-aznụ, nye gba ọkwukwo ẹli-ọhna mee be dazịri bii, ọ kaa, “Ele rukna Efesọsi, ele badnụ magwụ nụ ẹli Efesọsi bịtaru ọro Dịana nụ igbudu a ke hiri n'olu dna.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Badnụ nwée rikne gọnahoru nhne ka. Anụ dazịri bii, anụ mée nhne bụ́o ọma.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Anụ kwuyaru ele rukna ka hna, ọ bụ n'ezi nụ be znúge buznu n'ọro Dịana, mọbu kparị chi aị.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Ọ bụru nụ Demetirisi nụ ele ẹrnu a noobno nye ọbula nhne, ọbochi ikpe zị, ele risi ikpe zịmako, be kpe ẹhni be ikpe nụ ruwhnu ele ikpe.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Ọ zị nhne berere anụ pioru, be jookwu a n'ọro ọgbako ikpe lele kpa iwu kwuru.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Kwnornu nụ ogwnu nọotu aị nụ be jaakaa nụ a mernu mkpakpọ nụ nhne mernu tna. A nwée rikne kọwali risi mkpakpọ ka mọbu kaa nhne vuyarụ a.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Nga o kwukworu kpa, ọ gbasa ọgbako wam.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.