Atos 19
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Kpa Apọlosi zị nụ Kọrinti, Pọlu gawheru nụ rime ẹli vadu Efesọsi. Ọ whnụrnu agwna ele sno apna Jizọsi pịi.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ọ sịkwa be, “Anụ nahịala Enine Nsọ kpa anụ kweruru?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Pọlu sịkwa be, “Nda kpa be wụru anụ mini?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Pọlu kaa, “Jọni wụru ele tụhnasnarnu nụ nhne ọjo be mini, ọ kanụ ele Izirẹli be kweru nụ nye naava n'aznụ a, nye wam bụ Jizọsi.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Nga be nụrnu a, be wụ be mini nụ rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Pọlu tụkwasi be aka nụ risi, Enine Nsọ dnakwasị be, be kwu ọka nụ riro ikne, kwusa izi ọma Chiokike.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Be hna lele ele nri ele rukna lawụru.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Pọlu zne n'ọro ọgbako ele Ju, ẹnwa ẹto ya nụ be nọodogbuta, o jiri anya rikne kwu ọka gbalị ọ kanụ ele Ju nhne gbasịri ẹli-eze Chiokike.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Kọvu agwna be mernu risi rikne, be kwéle o kweru, be kwu ọka ọjo megidne apna Nyenwe aị nụ ruwhnu agịda ele badnụ. Pọlu gharụ be, kwuru ele sno apna Jizọsi, ya nụ be nookwurita ọka kpakara ọbochi n'ọro ọmumu ọkwukwo Taịranosi.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Be mernu nhne ka awha lawụru ke mernu kpakara ele wu n'ẹli Esia nụrnu ikwu-ọnu Nyenwe aị, ma ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Chiokike rnụrnu ẹrnu elekema zị n'ichne hite n'aka Pọlu.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Hite n'ẹhni a be neegwepiya wepe nụ nkịti nhne gweznenu ele nrịria zị ọdo n'ọdo ji, be gwọ be, rẹnwu ọjo hi n'ẹhni be whọga.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Agwna ele Ju ele naagagharị nẹechihala rẹnwu ọjo pio o ji rẹwhna Jizọsi mee kpam. Be kanụ rẹnwu ọjo, “M neenye i iwu nụ rẹwhna Jizọsi nye Pọlu nọokpo okwo a.”
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Rụmu rukna ẹsau otu nye Ju, nye risi arịohna rẹwhna a bụ Sịkeva, mernu kpa.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Kọvu rẹnwu ọjo wam kanụ be, “M maam Jizọsi, m maam Pọlu, kọvu anụ bụ ele kele?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nwerukna wam rẹnwu ọjo wam wu nụ rime a bna be, megbu kpakara be, mekasi be ẹhni. Be hi nụ rime ọro wam vuru ọru, gbarụ ẹto gbawhu.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Kpakara ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju wu nụ Efesọsi nụrnu nhne ka, ogwnu tụ kpakara be. Be sọbisinu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi k'agịda.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Agịda ele kweru ekwe varụ kwuhịa nhne be mernu nụ ruwhnu ele badnụ.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Agịda ele amusu vuyarụ kpakara ọkwukwo be, kpọ be bẹkwnu nụ ruwhnu ele badnụ. Be gwnụkota ọnu ahịa be, pokwu mkpụru ịwai siliva isne.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Kpam ikwu-ọnu Chiokike gbasarụ, ji iknernema gwuzosi rikne.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Nga nhne ka mekworu, Pọlu kpebi ọ gawhe Masidonia nụ Akaya zne Jerusẹlem. Ọ kaa, “Me znekwo, m jeezne Rom.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 O zizne ele neeyinu a aka izi, Timoti nụ Erasịtosi, zne Masidonia. Ọ dazịri ige matị n'ẹli Esia.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Okne ẹli ghara ghara dnarnụ n'Efesọsi kwnornu n'apna Nyenwe aị.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Otu nye nọokpu siliva, nye rẹwhna a bụ Demetirisi, nye nọokpu ọro igbudu Dịana, chi ele Efesọsi, nye mernu ele ẹrnu a nwe mbnarna k'agịda.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 O sukwukọta ele ẹrnu a nụ kpakara ele nụ ya nwernu otu aka ẹrnu, ọ kanụ be, “Anụ magwụ nụ a neenwehịa agịda ịwai hite n'ẹrnu aị.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Anụ nọowhnu, nọonu nhne badnụ ka be kwu Pọlu neeme. Ọ karụ nụ chi be jiri aka kpu bụ́o chi rịa rịa. O mernu agịda ele badnụ kweru ọka a, nụ hna n'Efesọsi ma nụ kpakara ẹli Esia.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ọ bụ́o nụ ẹrnu aị joowhu daị, kọvu ogwnu nọotu aị nụ ọro okne chi aị Dịana jọoburu nhne etekne, igwugwu a whu, bụ chi ke kpakara ele Esia nụ kpakara ọwa nọokponu risi ẹli.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nga agịda ele badnụ wam nụrnu a, ọnuma jihịa be mkpọma, be bete neesi okokoba, “Dịana ele Efesọsi bụ dikne.”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Mkpakpọ wam gbasa kpakara ẹli-ọhna. Agịda ele badnụ wam nwudne Gayọsi nụ Arịsitakosi, ele rukna Masidonia be nụ Pọlu sno neezne izi, pnụrnu be zne ọgbakoro ẹli-ọhna.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pọlu pioru ma o zne nụ ruwhnu ele badnụ wam, kọvu ele kweru ekwe kwéle a.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Agwna ele nẹechi ẹchi ele enyi Pọlu zi izi, naarịasno a, o gésikọ ẹhni a n'ọgbakoro.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Kọvu nụ mkpakpọ zị nụ rime ọro ọgbako wam, agwna badnụ neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere, ele kakwo n'esilawụru be máa nhne be kwnornu gbakọ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Agwna be kaa nụ Alẹkizanda bụ nye risi mkpakpọ wam, ele Ju gwuzote a nụ ruwhnu ọhna. Alẹkizanda whenu be aka ma o nwernu rikne kwu ọka, ma ọ gọhoru ọnu nụ ruwhnu ele badnụ.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Kọvu nga be mahịaru nụ ọ bụ nye Ju, be si okokoba n'otu ọnu lele awa lawụru, kaa, “Dịana ele Efesọsi bụ dikne.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 N'ipne-aznụ, nye gba ọkwukwo ẹli-ọhna mee be dazịri bii, ọ kaa, “Ele rukna Efesọsi, ele badnụ magwụ nụ ẹli Efesọsi bịtaru ọro Dịana nụ igbudu a ke hiri n'olu dna.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Badnụ nwée rikne gọnahoru nhne ka. Anụ dazịri bii, anụ mée nhne bụ́o ọma.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Anụ kwuyaru ele rukna ka hna, ọ bụ n'ezi nụ be znúge buznu n'ọro Dịana, mọbu kparị chi aị.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Ọ bụru nụ Demetirisi nụ ele ẹrnu a noobno nye ọbula nhne, ọbochi ikpe zị, ele risi ikpe zịmako, be kpe ẹhni be ikpe nụ ruwhnu ele ikpe.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Ọ zị nhne berere anụ pioru, be jookwu a n'ọro ọgbako ikpe lele kpa iwu kwuru.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Kwnornu nụ ogwnu nọotu aị nụ be jaakaa nụ a mernu mkpakpọ nụ nhne mernu tna. A nwée rikne kọwali risi mkpakpọ ka mọbu kaa nhne vuyarụ a.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Nga o kwukworu kpa, ọ gbasa ọgbako wam.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.