Atos 19

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kpa Apọlosi zị nụ Kọrinti, Pọlu gawheru nụ rime ẹli vadu Efesọsi. Ọ whnụrnu agwna ele sno apna Jizọsi pịi.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ọ sịkwa be, “Anụ nahịala Enine Nsọ kpa anụ kweruru?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Pọlu sịkwa be, “Nda kpa be wụru anụ mini?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Pọlu kaa, “Jọni wụru ele tụhnasnarnu nụ nhne ọjo be mini, ọ kanụ ele Izirẹli be kweru nụ nye naava n'aznụ a, nye wam bụ Jizọsi.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Nga be nụrnu a, be wụ be mini nụ rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Pọlu tụkwasi be aka nụ risi, Enine Nsọ dnakwasị be, be kwu ọka nụ riro ikne, kwusa izi ọma Chiokike.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Be hna lele ele nri ele rukna lawụru.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pọlu zne n'ọro ọgbako ele Ju, ẹnwa ẹto ya nụ be nọodogbuta, o jiri anya rikne kwu ọka gbalị ọ kanụ ele Ju nhne gbasịri ẹli-eze Chiokike.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Kọvu agwna be mernu risi rikne, be kwéle o kweru, be kwu ọka ọjo megidne apna Nyenwe aị nụ ruwhnu agịda ele badnụ. Pọlu gharụ be, kwuru ele sno apna Jizọsi, ya nụ be nookwurita ọka kpakara ọbochi n'ọro ọmumu ọkwukwo Taịranosi.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Be mernu nhne ka awha lawụru ke mernu kpakara ele wu n'ẹli Esia nụrnu ikwu-ọnu Nyenwe aị, ma ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Chiokike rnụrnu ẹrnu elekema zị n'ichne hite n'aka Pọlu.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Hite n'ẹhni a be neegwepiya wepe nụ nkịti nhne gweznenu ele nrịria zị ọdo n'ọdo ji, be gwọ be, rẹnwu ọjo hi n'ẹhni be whọga.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Agwna ele Ju ele naagagharị nẹechihala rẹnwu ọjo pio o ji rẹwhna Jizọsi mee kpam. Be kanụ rẹnwu ọjo, “M neenye i iwu nụ rẹwhna Jizọsi nye Pọlu nọokpo okwo a.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Rụmu rukna ẹsau otu nye Ju, nye risi arịohna rẹwhna a bụ Sịkeva, mernu kpa.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Kọvu rẹnwu ọjo wam kanụ be, “M maam Jizọsi, m maam Pọlu, kọvu anụ bụ ele kele?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nwerukna wam rẹnwu ọjo wam wu nụ rime a bna be, megbu kpakara be, mekasi be ẹhni. Be hi nụ rime ọro wam vuru ọru, gbarụ ẹto gbawhu.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Kpakara ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju wu nụ Efesọsi nụrnu nhne ka, ogwnu tụ kpakara be. Be sọbisinu rẹwhna Nyenwe aị Jizọsi k'agịda.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Agịda ele kweru ekwe varụ kwuhịa nhne be mernu nụ ruwhnu ele badnụ.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Agịda ele amusu vuyarụ kpakara ọkwukwo be, kpọ be bẹkwnu nụ ruwhnu ele badnụ. Be gwnụkota ọnu ahịa be, pokwu mkpụru ịwai siliva isne.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Kpam ikwu-ọnu Chiokike gbasarụ, ji iknernema gwuzosi rikne.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Nga nhne ka mekworu, Pọlu kpebi ọ gawhe Masidonia nụ Akaya zne Jerusẹlem. Ọ kaa, “Me znekwo, m jeezne Rom.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 O zizne ele neeyinu a aka izi, Timoti nụ Erasịtosi, zne Masidonia. Ọ dazịri ige matị n'ẹli Esia.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Okne ẹli ghara ghara dnarnụ n'Efesọsi kwnornu n'apna Nyenwe aị.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Otu nye nọokpu siliva, nye rẹwhna a bụ Demetirisi, nye nọokpu ọro igbudu Dịana, chi ele Efesọsi, nye mernu ele ẹrnu a nwe mbnarna k'agịda.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 O sukwukọta ele ẹrnu a nụ kpakara ele nụ ya nwernu otu aka ẹrnu, ọ kanụ be, “Anụ magwụ nụ a neenwehịa agịda ịwai hite n'ẹrnu aị.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Anụ nọowhnu, nọonu nhne badnụ ka be kwu Pọlu neeme. Ọ karụ nụ chi be jiri aka kpu bụ́o chi rịa rịa. O mernu agịda ele badnụ kweru ọka a, nụ hna n'Efesọsi ma nụ kpakara ẹli Esia.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ọ bụ́o nụ ẹrnu aị joowhu daị, kọvu ogwnu nọotu aị nụ ọro okne chi aị Dịana jọoburu nhne etekne, igwugwu a whu, bụ chi ke kpakara ele Esia nụ kpakara ọwa nọokponu risi ẹli.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nga agịda ele badnụ wam nụrnu a, ọnuma jihịa be mkpọma, be bete neesi okokoba, “Dịana ele Efesọsi bụ dikne.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Mkpakpọ wam gbasa kpakara ẹli-ọhna. Agịda ele badnụ wam nwudne Gayọsi nụ Arịsitakosi, ele rukna Masidonia be nụ Pọlu sno neezne izi, pnụrnu be zne ọgbakoro ẹli-ọhna.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pọlu pioru ma o zne nụ ruwhnu ele badnụ wam, kọvu ele kweru ekwe kwéle a.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Agwna ele nẹechi ẹchi ele enyi Pọlu zi izi, naarịasno a, o gésikọ ẹhni a n'ọgbakoro.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Kọvu nụ mkpakpọ zị nụ rime ọro ọgbako wam, agwna badnụ neesi otu nhne, ele berere neesi nhne berere, ele kakwo n'esilawụru be máa nhne be kwnornu gbakọ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Agwna be kaa nụ Alẹkizanda bụ nye risi mkpakpọ wam, ele Ju gwuzote a nụ ruwhnu ọhna. Alẹkizanda whenu be aka ma o nwernu rikne kwu ọka, ma ọ gọhoru ọnu nụ ruwhnu ele badnụ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Kọvu nga be mahịaru nụ ọ bụ nye Ju, be si okokoba n'otu ọnu lele awa lawụru, kaa, “Dịana ele Efesọsi bụ dikne.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 N'ipne-aznụ, nye gba ọkwukwo ẹli-ọhna mee be dazịri bii, ọ kaa, “Ele rukna Efesọsi, ele badnụ magwụ nụ ẹli Efesọsi bịtaru ọro Dịana nụ igbudu a ke hiri n'olu dna.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Badnụ nwée rikne gọnahoru nhne ka. Anụ dazịri bii, anụ mée nhne bụ́o ọma.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Anụ kwuyaru ele rukna ka hna, ọ bụ n'ezi nụ be znúge buznu n'ọro Dịana, mọbu kparị chi aị.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ọ bụru nụ Demetirisi nụ ele ẹrnu a noobno nye ọbula nhne, ọbochi ikpe zị, ele risi ikpe zịmako, be kpe ẹhni be ikpe nụ ruwhnu ele ikpe.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Ọ zị nhne berere anụ pioru, be jookwu a n'ọro ọgbako ikpe lele kpa iwu kwuru.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Kwnornu nụ ogwnu nọotu aị nụ be jaakaa nụ a mernu mkpakpọ nụ nhne mernu tna. A nwée rikne kọwali risi mkpakpọ ka mọbu kaa nhne vuyarụ a.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Nga o kwukworu kpa, ọ gbasa ọgbako wam.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.