Atos 17
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC
1 Be gawhe nụ rime Amfipolisi nụ Apolonia, be vadu Tẹsalonika, hne be whnụrnu ọro ọgbako ele Ju.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Lele kpa omen'ẹli Pọlu zị, o zne n'ọro ọgbako ele Ju, n'Ọbochi Ozukwa Inwe ọbochi ẹto, ya nụ ele badnụ kwurita ọka nhne zị n'ọkwukwo nsọ.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Ọ kọwanu be, gesi be nụ Karaịsi jaata awhnụwhnu, omekwo, o hi n'ẹnwu lizọ. Pọlu kanụ be, “Jizọsi nye me nọokpo okwo a, bụ Karaịsi wam.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Agwna be kweru, snornu Pọlu nụ Saịlasi, ma agịda ele bụ́o ele Ju neekpenu Chiokike nụ agịda ele rinya be marnụ rẹwhna be.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Kọvu ele Ju kwnornu awụwa, chịkota agwna ele ọjo zị n'ahịa, be lizọ megidne be. Okne mkpakpọ dna n'ẹli wam. Be zne n'ọro Jasoni ma be pnụhia Pọlu nụ Saịlasi nyee ele wam.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Kọvu kpa be whnụ́ge be, be pnụrnu Jasoni nụ rụmu nda berere zne nụ ruwhnu ele risi ẹli, neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka noovuya mkpaghasị kpakara ọhna valẹm ẹli aị.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Jasoni bịkwataru be n'ọro a. Be zá naabịta iwu Siza, be naakaa eze berere zị, nye be nookwu Jizọsi.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Be ji ikwu-ọnu nụ kpa mee okne mkpakpọ dna n'ẹli-ọhna ma n'esilawụru ele risi ẹli.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Ele risi ẹli mee Jasoni nụ ele ya nụ be sno kwụ iwu, be sịgbasi be la.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Nga chi jiri, rụmu nda zihala Pọlu nụ Saịlasi zne Beria. Nga be dụru, be zne n'ọro ọgbako ele Ju.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Ele zị nụ Beria nwernu ovu ọma karụ ele zị nụ Tẹsalonika. Mkpọma be jiknernu o bno nsnị n'ikwu-ọnu ka, be nyosna rime ọkwukwo nsọ kpakara ọbochi ma be whnụ nhne Pọlu nookwu ọ bụ ezi ọka.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Agịda ele Ju kweru, ma agịda ele bụ́o ele Ju, ka bụ ele rinya be marnụ rẹwhna be, nụ ele rukna, kweru masị.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Kọvu nga ele Ju ele zị nụ Tẹsalonika nụrnu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma Chiokike nụ rime Beria, be va kpakne ovu ele badnụ megidne Pọlu.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Ngangam, rụmu nda zihala Pọlu zne ngeri osimini, kọvu Saịlasi nụ Timoti dazịgidne nụ Beria.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ele rukna sno Pọlu snornu a dụ Atẹnsi. Pọlu kanụ be, be kanụ Saịlasi nụ Timoti kwnusi a wara wara. Ele rukna lahna Beria.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Kpa Pọlu neese ma Saịlasi nụ Timoti vakwnusi a n'Atẹnsi, o gburu a igbugbu kpa ọ whnụrnu nụ kpakara ele ẹli wam neekpenu rẹnwu zị ọdo n'ọdo.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ya nụ be kwurita ọka n'ọro ọgbako ele Ju, ma ele Ju ma ele bụ́o Ju ele neekpenu Chiokike. Ya nụ kpakara ele ọ whnụrnu nụ rime ahịa kpakara ọbochi nookwurita ọka.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Agwna ele zni nhne be kwu ele Epikuri nụ ele Sitoiki nụ Pọlu nọodogbuta, ele ka kaa, “Ndaa nhne nye iwhnirniwhno ka nookwu?” Ele berere kaa, “O nookwu nhne gbasịri chi ikne.” Be kwuru ka kwnornu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma gbasịri Jizọsi nụ kpa o hiri n'ẹnwu lizọ.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Be kwuru Pọlu zne n'ogbo ele Arịopagosi, kaa, “A pioru ọ mahịa nhne gbasịri iznizni ikne i nookwu.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Agwna nhne i nookwu bụ nhne ikne nụ nsnị aị, a pioru ọ mahịa risi ọka ka.”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Kpakara ele Atẹnsi nụ ele ẹli berere wu nụ Atẹnsi nootuwhu ige be noobno nsnị nụ ọtnutnu ikne ọbula varụ.)
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Pọlu gwuzoru nụ ruwhnu ọgbako ele Arịopagosi, kaa, “Ele rukna Atẹnsi, m whnụrnu m nụ anụ nwernu ovu okpukpe n'apna ọbula.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Kpa me neezne izne nụ rime ẹli anụ, m whnụrnu m nhne zị ọdo n'ọdo anụ neekpenu, m whnụrnu m masị otu ojo arịohna be gbasịri nhne n'olu a, ‘Nyee Chi ke a máa.’ Nye wam anụ neekpenu, ọ bụ n'ezi nụ anụ máa, bụ nye me nookwu ọka gbasịri a.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Chiokike ke keru ọwa nụ kpakara nhne zị nụ rime a, bụ Nyenwe oligwe nụ ọwa, o wú n'ọro okpukpe ke ele badnụ jiri aka be wu.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Nhne badnụ mernu nyee a zị́la mkpa, hne ọ bụ ya neenye badnụ bụdnu nụ inwe nụ kpakara nhne.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Hite nụ otu badnụ o keru kpakara mba zị n'ọwa, mee be wuru nụ kpakara ọwa. O jiri aka a kpa ike ige kwesiri nụ hne ele badnụ joowu n'ọwa.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 O mernu ka ma ele badnụ pio a, dna ndịdna gbasịri, pohịa a. Kọvu Chiokike zị́la ikere hne a zị.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Lele kpa otu badnụ kwuru, ‘A zị bụdnu, neezne izne nụ rime a.’ Agwna ele nkarị ọkwukwo anụ karụ, ‘A bụ rụmu a masị.’
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 “Hne a bụ rụmu Chiokike, a chékọ nụ Chiokike nụ lele nhne ọbula be pnịornu ọpnio lele golu mọbu siliva, mọbu akaworugwu ke badnụ jiri nkarị aka a nụ akọniche a pnịo.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Chiokike lewhuru ige badnụ máa nhne anya, kọvu, kịtna, o nyernu iwu kpakara ele badnụ hi nụ nhne ọjo be whụya.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Kwnornu nụ ọ bịtaru otu ọbochi o jeeji ikpe zị snam kpe kpakara ọwa ikpe, hite n'aka otu badnụ o họhiaru. O mernu ka whụya iwhne kwnornu nụ o mernu o hi n'ẹnwu lizọ.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Nga be nụrnu Pọlu kwuru nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu, agwna be mee a nhne rụmu, kọvu agwna be kaa, “A pioru ọ nụrnu nhne ka n'ọnu ị berere.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Pọlu whọga nụ rime ọgbako be.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Agwna ele rukna snornu Pọlu kweru, n'esilawụru be bụ Dionisiosi nye otu ele Arịopagosi. Otu nwerinya rẹwhna a bụ Damarisi nụ ele berere kweru masị.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.