Atos 17
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI
1 Be gawhe nụ rime Amfipolisi nụ Apolonia, be vadu Tẹsalonika, hne be whnụrnu ọro ọgbako ele Ju.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Lele kpa omen'ẹli Pọlu zị, o zne n'ọro ọgbako ele Ju, n'Ọbochi Ozukwa Inwe ọbochi ẹto, ya nụ ele badnụ kwurita ọka nhne zị n'ọkwukwo nsọ.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 Ọ kọwanu be, gesi be nụ Karaịsi jaata awhnụwhnu, omekwo, o hi n'ẹnwu lizọ. Pọlu kanụ be, “Jizọsi nye me nọokpo okwo a, bụ Karaịsi wam.”
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Agwna be kweru, snornu Pọlu nụ Saịlasi, ma agịda ele bụ́o ele Ju neekpenu Chiokike nụ agịda ele rinya be marnụ rẹwhna be.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Kọvu ele Ju kwnornu awụwa, chịkota agwna ele ọjo zị n'ahịa, be lizọ megidne be. Okne mkpakpọ dna n'ẹli wam. Be zne n'ọro Jasoni ma be pnụhia Pọlu nụ Saịlasi nyee ele wam.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Kọvu kpa be whnụ́ge be, be pnụrnu Jasoni nụ rụmu nda berere zne nụ ruwhnu ele risi ẹli, neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka noovuya mkpaghasị kpakara ọhna valẹm ẹli aị.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Jasoni bịkwataru be n'ọro a. Be zá naabịta iwu Siza, be naakaa eze berere zị, nye be nookwu Jizọsi.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Be ji ikwu-ọnu nụ kpa mee okne mkpakpọ dna n'ẹli-ọhna ma n'esilawụru ele risi ẹli.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Ele risi ẹli mee Jasoni nụ ele ya nụ be sno kwụ iwu, be sịgbasi be la.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Nga chi jiri, rụmu nda zihala Pọlu nụ Saịlasi zne Beria. Nga be dụru, be zne n'ọro ọgbako ele Ju.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Ele zị nụ Beria nwernu ovu ọma karụ ele zị nụ Tẹsalonika. Mkpọma be jiknernu o bno nsnị n'ikwu-ọnu ka, be nyosna rime ọkwukwo nsọ kpakara ọbochi ma be whnụ nhne Pọlu nookwu ọ bụ ezi ọka.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 Agịda ele Ju kweru, ma agịda ele bụ́o ele Ju, ka bụ ele rinya be marnụ rẹwhna be, nụ ele rukna, kweru masị.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Kọvu nga ele Ju ele zị nụ Tẹsalonika nụrnu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma Chiokike nụ rime Beria, be va kpakne ovu ele badnụ megidne Pọlu.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Ngangam, rụmu nda zihala Pọlu zne ngeri osimini, kọvu Saịlasi nụ Timoti dazịgidne nụ Beria.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Ele rukna sno Pọlu snornu a dụ Atẹnsi. Pọlu kanụ be, be kanụ Saịlasi nụ Timoti kwnusi a wara wara. Ele rukna lahna Beria.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Kpa Pọlu neese ma Saịlasi nụ Timoti vakwnusi a n'Atẹnsi, o gburu a igbugbu kpa ọ whnụrnu nụ kpakara ele ẹli wam neekpenu rẹnwu zị ọdo n'ọdo.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Ya nụ be kwurita ọka n'ọro ọgbako ele Ju, ma ele Ju ma ele bụ́o Ju ele neekpenu Chiokike. Ya nụ kpakara ele ọ whnụrnu nụ rime ahịa kpakara ọbochi nookwurita ọka.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Agwna ele zni nhne be kwu ele Epikuri nụ ele Sitoiki nụ Pọlu nọodogbuta, ele ka kaa, “Ndaa nhne nye iwhnirniwhno ka nookwu?” Ele berere kaa, “O nookwu nhne gbasịri chi ikne.” Be kwuru ka kwnornu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma gbasịri Jizọsi nụ kpa o hiri n'ẹnwu lizọ.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Be kwuru Pọlu zne n'ogbo ele Arịopagosi, kaa, “A pioru ọ mahịa nhne gbasịri iznizni ikne i nookwu.
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 Agwna nhne i nookwu bụ nhne ikne nụ nsnị aị, a pioru ọ mahịa risi ọka ka.”
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 (Kpakara ele Atẹnsi nụ ele ẹli berere wu nụ Atẹnsi nootuwhu ige be noobno nsnị nụ ọtnutnu ikne ọbula varụ.)
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Pọlu gwuzoru nụ ruwhnu ọgbako ele Arịopagosi, kaa, “Ele rukna Atẹnsi, m whnụrnu m nụ anụ nwernu ovu okpukpe n'apna ọbula.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Kpa me neezne izne nụ rime ẹli anụ, m whnụrnu m nhne zị ọdo n'ọdo anụ neekpenu, m whnụrnu m masị otu ojo arịohna be gbasịri nhne n'olu a, ‘Nyee Chi ke a máa.’ Nye wam anụ neekpenu, ọ bụ n'ezi nụ anụ máa, bụ nye me nookwu ọka gbasịri a.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 Chiokike ke keru ọwa nụ kpakara nhne zị nụ rime a, bụ Nyenwe oligwe nụ ọwa, o wú n'ọro okpukpe ke ele badnụ jiri aka be wu.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Nhne badnụ mernu nyee a zị́la mkpa, hne ọ bụ ya neenye badnụ bụdnu nụ inwe nụ kpakara nhne.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Hite nụ otu badnụ o keru kpakara mba zị n'ọwa, mee be wuru nụ kpakara ọwa. O jiri aka a kpa ike ige kwesiri nụ hne ele badnụ joowu n'ọwa.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 O mernu ka ma ele badnụ pio a, dna ndịdna gbasịri, pohịa a. Kọvu Chiokike zị́la ikere hne a zị.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Lele kpa otu badnụ kwuru, ‘A zị bụdnu, neezne izne nụ rime a.’ Agwna ele nkarị ọkwukwo anụ karụ, ‘A bụ rụmu a masị.’
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 “Hne a bụ rụmu Chiokike, a chékọ nụ Chiokike nụ lele nhne ọbula be pnịornu ọpnio lele golu mọbu siliva, mọbu akaworugwu ke badnụ jiri nkarị aka a nụ akọniche a pnịo.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Chiokike lewhuru ige badnụ máa nhne anya, kọvu, kịtna, o nyernu iwu kpakara ele badnụ hi nụ nhne ọjo be whụya.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Kwnornu nụ ọ bịtaru otu ọbochi o jeeji ikpe zị snam kpe kpakara ọwa ikpe, hite n'aka otu badnụ o họhiaru. O mernu ka whụya iwhne kwnornu nụ o mernu o hi n'ẹnwu lizọ.”
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Nga be nụrnu Pọlu kwuru nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu, agwna be mee a nhne rụmu, kọvu agwna be kaa, “A pioru ọ nụrnu nhne ka n'ọnu ị berere.”
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Pọlu whọga nụ rime ọgbako be.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Agwna ele rukna snornu Pọlu kweru, n'esilawụru be bụ Dionisiosi nye otu ele Arịopagosi. Otu nwerinya rẹwhna a bụ Damarisi nụ ele berere kweru masị.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.