Atos 17
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Be gawhe nụ rime Amfipolisi nụ Apolonia, be vadu Tẹsalonika, hne be whnụrnu ọro ọgbako ele Ju.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Lele kpa omen'ẹli Pọlu zị, o zne n'ọro ọgbako ele Ju, n'Ọbochi Ozukwa Inwe ọbochi ẹto, ya nụ ele badnụ kwurita ọka nhne zị n'ọkwukwo nsọ.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Ọ kọwanu be, gesi be nụ Karaịsi jaata awhnụwhnu, omekwo, o hi n'ẹnwu lizọ. Pọlu kanụ be, “Jizọsi nye me nọokpo okwo a, bụ Karaịsi wam.”
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Agwna be kweru, snornu Pọlu nụ Saịlasi, ma agịda ele bụ́o ele Ju neekpenu Chiokike nụ agịda ele rinya be marnụ rẹwhna be.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Kọvu ele Ju kwnornu awụwa, chịkota agwna ele ọjo zị n'ahịa, be lizọ megidne be. Okne mkpakpọ dna n'ẹli wam. Be zne n'ọro Jasoni ma be pnụhia Pọlu nụ Saịlasi nyee ele wam.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Kọvu kpa be whnụ́ge be, be pnụrnu Jasoni nụ rụmu nda berere zne nụ ruwhnu ele risi ẹli, neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka noovuya mkpaghasị kpakara ọhna valẹm ẹli aị.
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Jasoni bịkwataru be n'ọro a. Be zá naabịta iwu Siza, be naakaa eze berere zị, nye be nookwu Jizọsi.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Be ji ikwu-ọnu nụ kpa mee okne mkpakpọ dna n'ẹli-ọhna ma n'esilawụru ele risi ẹli.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ele risi ẹli mee Jasoni nụ ele ya nụ be sno kwụ iwu, be sịgbasi be la.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Nga chi jiri, rụmu nda zihala Pọlu nụ Saịlasi zne Beria. Nga be dụru, be zne n'ọro ọgbako ele Ju.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ele zị nụ Beria nwernu ovu ọma karụ ele zị nụ Tẹsalonika. Mkpọma be jiknernu o bno nsnị n'ikwu-ọnu ka, be nyosna rime ọkwukwo nsọ kpakara ọbochi ma be whnụ nhne Pọlu nookwu ọ bụ ezi ọka.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Agịda ele Ju kweru, ma agịda ele bụ́o ele Ju, ka bụ ele rinya be marnụ rẹwhna be, nụ ele rukna, kweru masị.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Kọvu nga ele Ju ele zị nụ Tẹsalonika nụrnu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma Chiokike nụ rime Beria, be va kpakne ovu ele badnụ megidne Pọlu.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Ngangam, rụmu nda zihala Pọlu zne ngeri osimini, kọvu Saịlasi nụ Timoti dazịgidne nụ Beria.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ele rukna sno Pọlu snornu a dụ Atẹnsi. Pọlu kanụ be, be kanụ Saịlasi nụ Timoti kwnusi a wara wara. Ele rukna lahna Beria.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Kpa Pọlu neese ma Saịlasi nụ Timoti vakwnusi a n'Atẹnsi, o gburu a igbugbu kpa ọ whnụrnu nụ kpakara ele ẹli wam neekpenu rẹnwu zị ọdo n'ọdo.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Ya nụ be kwurita ọka n'ọro ọgbako ele Ju, ma ele Ju ma ele bụ́o Ju ele neekpenu Chiokike. Ya nụ kpakara ele ọ whnụrnu nụ rime ahịa kpakara ọbochi nookwurita ọka.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Agwna ele zni nhne be kwu ele Epikuri nụ ele Sitoiki nụ Pọlu nọodogbuta, ele ka kaa, “Ndaa nhne nye iwhnirniwhno ka nookwu?” Ele berere kaa, “O nookwu nhne gbasịri chi ikne.” Be kwuru ka kwnornu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma gbasịri Jizọsi nụ kpa o hiri n'ẹnwu lizọ.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Be kwuru Pọlu zne n'ogbo ele Arịopagosi, kaa, “A pioru ọ mahịa nhne gbasịri iznizni ikne i nookwu.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Agwna nhne i nookwu bụ nhne ikne nụ nsnị aị, a pioru ọ mahịa risi ọka ka.”
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 (Kpakara ele Atẹnsi nụ ele ẹli berere wu nụ Atẹnsi nootuwhu ige be noobno nsnị nụ ọtnutnu ikne ọbula varụ.)
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Pọlu gwuzoru nụ ruwhnu ọgbako ele Arịopagosi, kaa, “Ele rukna Atẹnsi, m whnụrnu m nụ anụ nwernu ovu okpukpe n'apna ọbula.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Kpa me neezne izne nụ rime ẹli anụ, m whnụrnu m nhne zị ọdo n'ọdo anụ neekpenu, m whnụrnu m masị otu ojo arịohna be gbasịri nhne n'olu a, ‘Nyee Chi ke a máa.’ Nye wam anụ neekpenu, ọ bụ n'ezi nụ anụ máa, bụ nye me nookwu ọka gbasịri a.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Chiokike ke keru ọwa nụ kpakara nhne zị nụ rime a, bụ Nyenwe oligwe nụ ọwa, o wú n'ọro okpukpe ke ele badnụ jiri aka be wu.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Nhne badnụ mernu nyee a zị́la mkpa, hne ọ bụ ya neenye badnụ bụdnu nụ inwe nụ kpakara nhne.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Hite nụ otu badnụ o keru kpakara mba zị n'ọwa, mee be wuru nụ kpakara ọwa. O jiri aka a kpa ike ige kwesiri nụ hne ele badnụ joowu n'ọwa.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 O mernu ka ma ele badnụ pio a, dna ndịdna gbasịri, pohịa a. Kọvu Chiokike zị́la ikere hne a zị.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Lele kpa otu badnụ kwuru, ‘A zị bụdnu, neezne izne nụ rime a.’ Agwna ele nkarị ọkwukwo anụ karụ, ‘A bụ rụmu a masị.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 “Hne a bụ rụmu Chiokike, a chékọ nụ Chiokike nụ lele nhne ọbula be pnịornu ọpnio lele golu mọbu siliva, mọbu akaworugwu ke badnụ jiri nkarị aka a nụ akọniche a pnịo.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Chiokike lewhuru ige badnụ máa nhne anya, kọvu, kịtna, o nyernu iwu kpakara ele badnụ hi nụ nhne ọjo be whụya.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Kwnornu nụ ọ bịtaru otu ọbochi o jeeji ikpe zị snam kpe kpakara ọwa ikpe, hite n'aka otu badnụ o họhiaru. O mernu ka whụya iwhne kwnornu nụ o mernu o hi n'ẹnwu lizọ.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Nga be nụrnu Pọlu kwuru nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu, agwna be mee a nhne rụmu, kọvu agwna be kaa, “A pioru ọ nụrnu nhne ka n'ọnu ị berere.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Pọlu whọga nụ rime ọgbako be.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Agwna ele rukna snornu Pọlu kweru, n'esilawụru be bụ Dionisiosi nye otu ele Arịopagosi. Otu nwerinya rẹwhna a bụ Damarisi nụ ele berere kweru masị.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.