Atos 17
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA
1 Be gawhe nụ rime Amfipolisi nụ Apolonia, be vadu Tẹsalonika, hne be whnụrnu ọro ọgbako ele Ju.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Lele kpa omen'ẹli Pọlu zị, o zne n'ọro ọgbako ele Ju, n'Ọbochi Ozukwa Inwe ọbochi ẹto, ya nụ ele badnụ kwurita ọka nhne zị n'ọkwukwo nsọ.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Ọ kọwanu be, gesi be nụ Karaịsi jaata awhnụwhnu, omekwo, o hi n'ẹnwu lizọ. Pọlu kanụ be, “Jizọsi nye me nọokpo okwo a, bụ Karaịsi wam.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Agwna be kweru, snornu Pọlu nụ Saịlasi, ma agịda ele bụ́o ele Ju neekpenu Chiokike nụ agịda ele rinya be marnụ rẹwhna be.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Kọvu ele Ju kwnornu awụwa, chịkota agwna ele ọjo zị n'ahịa, be lizọ megidne be. Okne mkpakpọ dna n'ẹli wam. Be zne n'ọro Jasoni ma be pnụhia Pọlu nụ Saịlasi nyee ele wam.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Kọvu kpa be whnụ́ge be, be pnụrnu Jasoni nụ rụmu nda berere zne nụ ruwhnu ele risi ẹli, neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka noovuya mkpaghasị kpakara ọhna valẹm ẹli aị.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Jasoni bịkwataru be n'ọro a. Be zá naabịta iwu Siza, be naakaa eze berere zị, nye be nookwu Jizọsi.”
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Be ji ikwu-ọnu nụ kpa mee okne mkpakpọ dna n'ẹli-ọhna ma n'esilawụru ele risi ẹli.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Ele risi ẹli mee Jasoni nụ ele ya nụ be sno kwụ iwu, be sịgbasi be la.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Nga chi jiri, rụmu nda zihala Pọlu nụ Saịlasi zne Beria. Nga be dụru, be zne n'ọro ọgbako ele Ju.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Ele zị nụ Beria nwernu ovu ọma karụ ele zị nụ Tẹsalonika. Mkpọma be jiknernu o bno nsnị n'ikwu-ọnu ka, be nyosna rime ọkwukwo nsọ kpakara ọbochi ma be whnụ nhne Pọlu nookwu ọ bụ ezi ọka.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Agịda ele Ju kweru, ma agịda ele bụ́o ele Ju, ka bụ ele rinya be marnụ rẹwhna be, nụ ele rukna, kweru masị.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Kọvu nga ele Ju ele zị nụ Tẹsalonika nụrnu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma Chiokike nụ rime Beria, be va kpakne ovu ele badnụ megidne Pọlu.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Ngangam, rụmu nda zihala Pọlu zne ngeri osimini, kọvu Saịlasi nụ Timoti dazịgidne nụ Beria.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Ele rukna sno Pọlu snornu a dụ Atẹnsi. Pọlu kanụ be, be kanụ Saịlasi nụ Timoti kwnusi a wara wara. Ele rukna lahna Beria.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Kpa Pọlu neese ma Saịlasi nụ Timoti vakwnusi a n'Atẹnsi, o gburu a igbugbu kpa ọ whnụrnu nụ kpakara ele ẹli wam neekpenu rẹnwu zị ọdo n'ọdo.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Ya nụ be kwurita ọka n'ọro ọgbako ele Ju, ma ele Ju ma ele bụ́o Ju ele neekpenu Chiokike. Ya nụ kpakara ele ọ whnụrnu nụ rime ahịa kpakara ọbochi nookwurita ọka.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Agwna ele zni nhne be kwu ele Epikuri nụ ele Sitoiki nụ Pọlu nọodogbuta, ele ka kaa, “Ndaa nhne nye iwhnirniwhno ka nookwu?” Ele berere kaa, “O nookwu nhne gbasịri chi ikne.” Be kwuru ka kwnornu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma gbasịri Jizọsi nụ kpa o hiri n'ẹnwu lizọ.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Be kwuru Pọlu zne n'ogbo ele Arịopagosi, kaa, “A pioru ọ mahịa nhne gbasịri iznizni ikne i nookwu.
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Agwna nhne i nookwu bụ nhne ikne nụ nsnị aị, a pioru ọ mahịa risi ọka ka.”
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 (Kpakara ele Atẹnsi nụ ele ẹli berere wu nụ Atẹnsi nootuwhu ige be noobno nsnị nụ ọtnutnu ikne ọbula varụ.)
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Pọlu gwuzoru nụ ruwhnu ọgbako ele Arịopagosi, kaa, “Ele rukna Atẹnsi, m whnụrnu m nụ anụ nwernu ovu okpukpe n'apna ọbula.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Kpa me neezne izne nụ rime ẹli anụ, m whnụrnu m nhne zị ọdo n'ọdo anụ neekpenu, m whnụrnu m masị otu ojo arịohna be gbasịri nhne n'olu a, ‘Nyee Chi ke a máa.’ Nye wam anụ neekpenu, ọ bụ n'ezi nụ anụ máa, bụ nye me nookwu ọka gbasịri a.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Chiokike ke keru ọwa nụ kpakara nhne zị nụ rime a, bụ Nyenwe oligwe nụ ọwa, o wú n'ọro okpukpe ke ele badnụ jiri aka be wu.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Nhne badnụ mernu nyee a zị́la mkpa, hne ọ bụ ya neenye badnụ bụdnu nụ inwe nụ kpakara nhne.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Hite nụ otu badnụ o keru kpakara mba zị n'ọwa, mee be wuru nụ kpakara ọwa. O jiri aka a kpa ike ige kwesiri nụ hne ele badnụ joowu n'ọwa.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 O mernu ka ma ele badnụ pio a, dna ndịdna gbasịri, pohịa a. Kọvu Chiokike zị́la ikere hne a zị.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Lele kpa otu badnụ kwuru, ‘A zị bụdnu, neezne izne nụ rime a.’ Agwna ele nkarị ọkwukwo anụ karụ, ‘A bụ rụmu a masị.’
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 “Hne a bụ rụmu Chiokike, a chékọ nụ Chiokike nụ lele nhne ọbula be pnịornu ọpnio lele golu mọbu siliva, mọbu akaworugwu ke badnụ jiri nkarị aka a nụ akọniche a pnịo.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Chiokike lewhuru ige badnụ máa nhne anya, kọvu, kịtna, o nyernu iwu kpakara ele badnụ hi nụ nhne ọjo be whụya.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Kwnornu nụ ọ bịtaru otu ọbochi o jeeji ikpe zị snam kpe kpakara ọwa ikpe, hite n'aka otu badnụ o họhiaru. O mernu ka whụya iwhne kwnornu nụ o mernu o hi n'ẹnwu lizọ.”
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Nga be nụrnu Pọlu kwuru nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu, agwna be mee a nhne rụmu, kọvu agwna be kaa, “A pioru ọ nụrnu nhne ka n'ọnu ị berere.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Pọlu whọga nụ rime ọgbako be.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Agwna ele rukna snornu Pọlu kweru, n'esilawụru be bụ Dionisiosi nye otu ele Arịopagosi. Otu nwerinya rẹwhna a bụ Damarisi nụ ele berere kweru masị.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.