Atos 17

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Be gawhe nụ rime Amfipolisi nụ Apolonia, be vadu Tẹsalonika, hne be whnụrnu ọro ọgbako ele Ju.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Lele kpa omen'ẹli Pọlu zị, o zne n'ọro ọgbako ele Ju, n'Ọbochi Ozukwa Inwe ọbochi ẹto, ya nụ ele badnụ kwurita ọka nhne zị n'ọkwukwo nsọ.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Ọ kọwanu be, gesi be nụ Karaịsi jaata awhnụwhnu, omekwo, o hi n'ẹnwu lizọ. Pọlu kanụ be, “Jizọsi nye me nọokpo okwo a, bụ Karaịsi wam.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Agwna be kweru, snornu Pọlu nụ Saịlasi, ma agịda ele bụ́o ele Ju neekpenu Chiokike nụ agịda ele rinya be marnụ rẹwhna be.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Kọvu ele Ju kwnornu awụwa, chịkota agwna ele ọjo zị n'ahịa, be lizọ megidne be. Okne mkpakpọ dna n'ẹli wam. Be zne n'ọro Jasoni ma be pnụhia Pọlu nụ Saịlasi nyee ele wam.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Kọvu kpa be whnụ́ge be, be pnụrnu Jasoni nụ rụmu nda berere zne nụ ruwhnu ele risi ẹli, neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka noovuya mkpaghasị kpakara ọhna valẹm ẹli aị.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Jasoni bịkwataru be n'ọro a. Be zá naabịta iwu Siza, be naakaa eze berere zị, nye be nookwu Jizọsi.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Be ji ikwu-ọnu nụ kpa mee okne mkpakpọ dna n'ẹli-ọhna ma n'esilawụru ele risi ẹli.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Ele risi ẹli mee Jasoni nụ ele ya nụ be sno kwụ iwu, be sịgbasi be la.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Nga chi jiri, rụmu nda zihala Pọlu nụ Saịlasi zne Beria. Nga be dụru, be zne n'ọro ọgbako ele Ju.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Ele zị nụ Beria nwernu ovu ọma karụ ele zị nụ Tẹsalonika. Mkpọma be jiknernu o bno nsnị n'ikwu-ọnu ka, be nyosna rime ọkwukwo nsọ kpakara ọbochi ma be whnụ nhne Pọlu nookwu ọ bụ ezi ọka.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Agịda ele Ju kweru, ma agịda ele bụ́o ele Ju, ka bụ ele rinya be marnụ rẹwhna be, nụ ele rukna, kweru masị.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Kọvu nga ele Ju ele zị nụ Tẹsalonika nụrnu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma Chiokike nụ rime Beria, be va kpakne ovu ele badnụ megidne Pọlu.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Ngangam, rụmu nda zihala Pọlu zne ngeri osimini, kọvu Saịlasi nụ Timoti dazịgidne nụ Beria.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Ele rukna sno Pọlu snornu a dụ Atẹnsi. Pọlu kanụ be, be kanụ Saịlasi nụ Timoti kwnusi a wara wara. Ele rukna lahna Beria.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Kpa Pọlu neese ma Saịlasi nụ Timoti vakwnusi a n'Atẹnsi, o gburu a igbugbu kpa ọ whnụrnu nụ kpakara ele ẹli wam neekpenu rẹnwu zị ọdo n'ọdo.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Ya nụ be kwurita ọka n'ọro ọgbako ele Ju, ma ele Ju ma ele bụ́o Ju ele neekpenu Chiokike. Ya nụ kpakara ele ọ whnụrnu nụ rime ahịa kpakara ọbochi nookwurita ọka.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Agwna ele zni nhne be kwu ele Epikuri nụ ele Sitoiki nụ Pọlu nọodogbuta, ele ka kaa, “Ndaa nhne nye iwhnirniwhno ka nookwu?” Ele berere kaa, “O nookwu nhne gbasịri chi ikne.” Be kwuru ka kwnornu nụ Pọlu nọokpo okwo izi ọma gbasịri Jizọsi nụ kpa o hiri n'ẹnwu lizọ.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Be kwuru Pọlu zne n'ogbo ele Arịopagosi, kaa, “A pioru ọ mahịa nhne gbasịri iznizni ikne i nookwu.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Agwna nhne i nookwu bụ nhne ikne nụ nsnị aị, a pioru ọ mahịa risi ọka ka.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 (Kpakara ele Atẹnsi nụ ele ẹli berere wu nụ Atẹnsi nootuwhu ige be noobno nsnị nụ ọtnutnu ikne ọbula varụ.)
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Pọlu gwuzoru nụ ruwhnu ọgbako ele Arịopagosi, kaa, “Ele rukna Atẹnsi, m whnụrnu m nụ anụ nwernu ovu okpukpe n'apna ọbula.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Kpa me neezne izne nụ rime ẹli anụ, m whnụrnu m nhne zị ọdo n'ọdo anụ neekpenu, m whnụrnu m masị otu ojo arịohna be gbasịri nhne n'olu a, ‘Nyee Chi ke a máa.’ Nye wam anụ neekpenu, ọ bụ n'ezi nụ anụ máa, bụ nye me nookwu ọka gbasịri a.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Chiokike ke keru ọwa nụ kpakara nhne zị nụ rime a, bụ Nyenwe oligwe nụ ọwa, o wú n'ọro okpukpe ke ele badnụ jiri aka be wu.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Nhne badnụ mernu nyee a zị́la mkpa, hne ọ bụ ya neenye badnụ bụdnu nụ inwe nụ kpakara nhne.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Hite nụ otu badnụ o keru kpakara mba zị n'ọwa, mee be wuru nụ kpakara ọwa. O jiri aka a kpa ike ige kwesiri nụ hne ele badnụ joowu n'ọwa.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 O mernu ka ma ele badnụ pio a, dna ndịdna gbasịri, pohịa a. Kọvu Chiokike zị́la ikere hne a zị.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Lele kpa otu badnụ kwuru, ‘A zị bụdnu, neezne izne nụ rime a.’ Agwna ele nkarị ọkwukwo anụ karụ, ‘A bụ rụmu a masị.’
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 “Hne a bụ rụmu Chiokike, a chékọ nụ Chiokike nụ lele nhne ọbula be pnịornu ọpnio lele golu mọbu siliva, mọbu akaworugwu ke badnụ jiri nkarị aka a nụ akọniche a pnịo.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Chiokike lewhuru ige badnụ máa nhne anya, kọvu, kịtna, o nyernu iwu kpakara ele badnụ hi nụ nhne ọjo be whụya.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Kwnornu nụ ọ bịtaru otu ọbochi o jeeji ikpe zị snam kpe kpakara ọwa ikpe, hite n'aka otu badnụ o họhiaru. O mernu ka whụya iwhne kwnornu nụ o mernu o hi n'ẹnwu lizọ.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Nga be nụrnu Pọlu kwuru nhne gbasịri olizọ n'ẹnwu, agwna be mee a nhne rụmu, kọvu agwna be kaa, “A pioru ọ nụrnu nhne ka n'ọnu ị berere.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Pọlu whọga nụ rime ọgbako be.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Agwna ele rukna snornu Pọlu kweru, n'esilawụru be bụ Dionisiosi nye otu ele Arịopagosi. Otu nwerinya rẹwhna a bụ Damarisi nụ ele berere kweru masị.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.