Atos 16
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Pọlu zne Dẹbi nụ Lisitira. Otu nye sno apna Jizọsi zị pịi, nye rẹwhna a bụ Timoti, nne a bụ nyerinya Ju ke kweru ekwe, kọvu nda a bụ nye Giriki.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Kpakara rụmu nda ele zị nụ Lisitira nụ Aịkoniom nookwu Timoti ọka ọma.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pọlu pioru o kwuru Timoti zne, ọ kpa a nka. O mernu ka kwnornu nụ kpakara ele Ju wu n'ẹli ka maam nụ nda a bụ́o nye Ju.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Kpa be neezne hite n'otu ẹli-ọhna dụ n'ẹli-ọhna berere, be nyee ele kweru ekwe iwu ke ele izi nụ ele okno badnụ zị nụ Jerusẹlem nyernu, kanụ be be bịta kpakara iwu ka.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Kpakara ọgbako Chiokike gwuzosi rikne n'ọkwnata ovu, naabahnasị n'ọbochi n'ọbochi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Be gawhe n'esilawụru ẹli Firigia nụ Galasia, kwnornu nụ Enine Nsọ kwéle be kpọ okwo izi ọma nụ ẹli Esia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Nga be dụru n'ike ẹli Misia, be pio o zne ẹli Bitinia, kọvu Enine Jizọsi kwéle be.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Kam kpayarụ be jiri zne Misia nụ Torasi.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Pọlu whnụ ọwhnurninya n'abalị hne ọ whnụrnu otu nwerukna Masidonia, gwuzo nụ ruwhnu a naarịasno a, “Bikno, va Masidonia yisinu aị aka.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Kpa Pọlu whnụrnu ọwhnurninya ka, ngangam a jiknernu o zne Masidonia, kwnornu nụ a kweru nụ Chiokike sukwuru aị kpọ okwo izi ọma pịi.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 A kwọru ọgbo hite nụ Torasi otu ngam zne Samotirasi, n'ekile a zne Niapolisi.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 A hite nụ pịi zne Filipaị, ẹli ele Rom nẹechi ke bụ risi ọchichi ẹli Masidonia. A dazịri ọbochi ele nụ ele n'ẹli wam.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 N'Ọbochi Ozukwa Inwe a whọga n'ẹli-ọhna zne ngeri osimini, hne a leru anya nụ a jọowhnu hne be kpe okpukpe. A dazịri ẹli bete o kwunu ele rinya ele gbakọru pịi ọka.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Otu nye bnoteru nsnị bụ Lidiya nye hi nụ Taịtira, nye neere iwo odno odno. O bụ nwerinya neekpenu Chiokike, Nyenwe aị kpume mkpọma a, o bno nsnị nhne Pọlu nookwu.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Nga be wụru a mini ya nụ kpakara ele ọro a, o sukwu aị, kaa, “Ọ bụru nụ anụ kweru nụ m bụ m nye kweru nụ Nyenwe aị, anụ va dazịri n'ọro m.” O kwnagidne aị.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Otu ọbochi kpa a neezne hne okpukpe, otu ọhi rinya nye rẹnwu ọjo nwụgwu zuru aị, nye nookwu nhne jeeme n'ige zị nụ ruwhnu. Ọ naakpanụ ele nwe a agịda ịwai hite n'ọwhnurninya.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Nnwọ rinya ka snornu aị nụ Pọlu neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka bụ ele izi Chiokike ke Kakwo Nhne Dum Olu. Be neegesi anụ apna anụ jeenwe ọznohia.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ka bụ nhne o neeme agịda ọbochi, tem ovu we Pọlu ẹhni, ọ tụhnasna kanụ rẹnwu ọjo wam, “M ji m rẹwhna Jizọsi Karaịsi nyee i iwu, hi nụ rime a whụya.” Rẹnwu ọjo wam hi nụ rime a whụya ngangam.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Nga ele nwe a whnụrnu nụ apna be neeji naakpa ịwai mesnirni, be pnụrnu Pọlu nụ Saịlasi zne n'esilawụru ahịa n'aka ele nẹechi ẹli-ọhna.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Be gwuzote be nụ ruwhnu ele risi, kaa, “Ele rukna ka bụ ele Ju, be neegweya mkpakpọ nụ rime ẹli-ọhna aị.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Be neezni omen'ẹli ke megidnernu iwu aị ele Rom, ke a nwée rikne bịtali mọbu mee nhne be neezni.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Agịda badnụ wam yisi aka megidne be, ele risi dọwa iwo Pọlu nụ Saịlasi, nyee iwu be pnịa be nhne.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Nga be pnịakworu be nhne k'agịda, be tụbna be nụ rime ọro ikelu, kanụ nye risi ọro ikelu o legidne be anya nkarị.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Nga nye risi ọro ikelu nụrnu iwu ka, ọ tụbna be nụ rime rime ọro ikelu, tụsi ọchi be nụ rime igwe isisi.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 N'esilawụru abalị Pọlu nụ Saịlasi bete neekpe okpukpe, nọogwnunu Chiokike eri ọznarni, ele ikelu berere noobnonu be nsnị.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ngangam, ẹli tnernu enye, ke mernu ntụ-ẹli ọro ikelu mernu imerne. Ngangam, kpakara ọnuhna gbamarnụ, ijigba dnahnala n'ẹhni kpakara ele ikelu.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Nye risi ọro ikelu wam tnenyarnụ n'anyarna, nga ọ whnụrnu kpakara ọro ikelu gbamarnụ, o che nụ kpakara ele ikelu gbawhulem, ọ mnịornu ama-ọgwnu a ma o gbu ẹhni a.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Kọvu Pọlu siwama okokoba, kaa, “I mékasị ẹhni ị nhne, kpakara aị zị hna.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Nye nye risi ọro ikelu wam kaa be nyee a tọnji, ọ gbabna rime ọro ikelu, ọ marnụ rụruru dna n'ẹli n'ọchi Pọlu nụ Saịlasi.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 O kwuhịa be, sịkwa be, “Ele nwe m, kịni bụ nhne me jeeme ma be znọhia m?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Be kaa, “Kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi, be jọoznohia jị nụ ele ọro ị.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Be kwunu a izi ọma Nyenwe aị, ya nụ kpakara ele zị n'ọro a.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 N'ige abalị wam, nye risi ọro ikelu wam kwuru be, snụ ẹnya be, otu ngam be wụ ya nụ ele ọro a mini.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Nye risi ọro ikelu wam kwuru Pọlu nụ Saịlasi la n'ọro a, nyee be wiri, mkpọma sọru a n'ọnu, ya nụ ele ọro a, kwnornu nụ be kweruru nụ Chiokike.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 N'ọsisi, ele risi ẹli-ọhna zizne ele badnụ be sịgbasi ele rukna wam la.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Nye risi ọro ikelu wam kanụ Pọlu, “Ele risi nyernu iwu jị nụ Saịlasi la. Anụ la n'udno.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Kọvu Pọlu kanụ ele wam be duyaru, “Be mágele aị ikpe nhne ọjo ọbula, be pnịa aị nhne n'ahịa, hne a bụ ele Rom. Be tụbna aị n'ọro ikelu. Kịtna, be nẹesigbasi aị nụ mgwụgwa? Ọ́za! Ele ọchichi ele risi ẹli-ọhna jaava hna, gbahịa aị n'ọro ikelu.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ele wam znernu kanụ ele risi ẹli-ọhna nhne Pọlu kwuru. Nga be nụrnu nụ be bụ ele Rom, ogwnu tụru be.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Be zne rịasno be, gbahịa be n'ọro ikelu, kanụ be whọga nụ rime ẹli be.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Pọlu nụ Saịlasi whọga n'ọro ikelu, zne n'ọro Lidiya. Be nụ rụmu nda whnụ, be kwunu be ikwu-ọnu ọsnuta mkpọma, gharụ be, la.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.