Atos 16
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF
1 Pọlu zne Dẹbi nụ Lisitira. Otu nye sno apna Jizọsi zị pịi, nye rẹwhna a bụ Timoti, nne a bụ nyerinya Ju ke kweru ekwe, kọvu nda a bụ nye Giriki.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Kpakara rụmu nda ele zị nụ Lisitira nụ Aịkoniom nookwu Timoti ọka ọma.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pọlu pioru o kwuru Timoti zne, ọ kpa a nka. O mernu ka kwnornu nụ kpakara ele Ju wu n'ẹli ka maam nụ nda a bụ́o nye Ju.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kpa be neezne hite n'otu ẹli-ọhna dụ n'ẹli-ọhna berere, be nyee ele kweru ekwe iwu ke ele izi nụ ele okno badnụ zị nụ Jerusẹlem nyernu, kanụ be be bịta kpakara iwu ka.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kpakara ọgbako Chiokike gwuzosi rikne n'ọkwnata ovu, naabahnasị n'ọbochi n'ọbochi.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Be gawhe n'esilawụru ẹli Firigia nụ Galasia, kwnornu nụ Enine Nsọ kwéle be kpọ okwo izi ọma nụ ẹli Esia.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Nga be dụru n'ike ẹli Misia, be pio o zne ẹli Bitinia, kọvu Enine Jizọsi kwéle be.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Kam kpayarụ be jiri zne Misia nụ Torasi.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Pọlu whnụ ọwhnurninya n'abalị hne ọ whnụrnu otu nwerukna Masidonia, gwuzo nụ ruwhnu a naarịasno a, “Bikno, va Masidonia yisinu aị aka.”
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Kpa Pọlu whnụrnu ọwhnurninya ka, ngangam a jiknernu o zne Masidonia, kwnornu nụ a kweru nụ Chiokike sukwuru aị kpọ okwo izi ọma pịi.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 A kwọru ọgbo hite nụ Torasi otu ngam zne Samotirasi, n'ekile a zne Niapolisi.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 A hite nụ pịi zne Filipaị, ẹli ele Rom nẹechi ke bụ risi ọchichi ẹli Masidonia. A dazịri ọbochi ele nụ ele n'ẹli wam.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 N'Ọbochi Ozukwa Inwe a whọga n'ẹli-ọhna zne ngeri osimini, hne a leru anya nụ a jọowhnu hne be kpe okpukpe. A dazịri ẹli bete o kwunu ele rinya ele gbakọru pịi ọka.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Otu nye bnoteru nsnị bụ Lidiya nye hi nụ Taịtira, nye neere iwo odno odno. O bụ nwerinya neekpenu Chiokike, Nyenwe aị kpume mkpọma a, o bno nsnị nhne Pọlu nookwu.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Nga be wụru a mini ya nụ kpakara ele ọro a, o sukwu aị, kaa, “Ọ bụru nụ anụ kweru nụ m bụ m nye kweru nụ Nyenwe aị, anụ va dazịri n'ọro m.” O kwnagidne aị.
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Otu ọbochi kpa a neezne hne okpukpe, otu ọhi rinya nye rẹnwu ọjo nwụgwu zuru aị, nye nookwu nhne jeeme n'ige zị nụ ruwhnu. Ọ naakpanụ ele nwe a agịda ịwai hite n'ọwhnurninya.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nnwọ rinya ka snornu aị nụ Pọlu neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka bụ ele izi Chiokike ke Kakwo Nhne Dum Olu. Be neegesi anụ apna anụ jeenwe ọznohia.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ka bụ nhne o neeme agịda ọbochi, tem ovu we Pọlu ẹhni, ọ tụhnasna kanụ rẹnwu ọjo wam, “M ji m rẹwhna Jizọsi Karaịsi nyee i iwu, hi nụ rime a whụya.” Rẹnwu ọjo wam hi nụ rime a whụya ngangam.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nga ele nwe a whnụrnu nụ apna be neeji naakpa ịwai mesnirni, be pnụrnu Pọlu nụ Saịlasi zne n'esilawụru ahịa n'aka ele nẹechi ẹli-ọhna.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Be gwuzote be nụ ruwhnu ele risi, kaa, “Ele rukna ka bụ ele Ju, be neegweya mkpakpọ nụ rime ẹli-ọhna aị.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Be neezni omen'ẹli ke megidnernu iwu aị ele Rom, ke a nwée rikne bịtali mọbu mee nhne be neezni.”
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Agịda badnụ wam yisi aka megidne be, ele risi dọwa iwo Pọlu nụ Saịlasi, nyee iwu be pnịa be nhne.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Nga be pnịakworu be nhne k'agịda, be tụbna be nụ rime ọro ikelu, kanụ nye risi ọro ikelu o legidne be anya nkarị.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nga nye risi ọro ikelu nụrnu iwu ka, ọ tụbna be nụ rime rime ọro ikelu, tụsi ọchi be nụ rime igwe isisi.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 N'esilawụru abalị Pọlu nụ Saịlasi bete neekpe okpukpe, nọogwnunu Chiokike eri ọznarni, ele ikelu berere noobnonu be nsnị.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ngangam, ẹli tnernu enye, ke mernu ntụ-ẹli ọro ikelu mernu imerne. Ngangam, kpakara ọnuhna gbamarnụ, ijigba dnahnala n'ẹhni kpakara ele ikelu.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Nye risi ọro ikelu wam tnenyarnụ n'anyarna, nga ọ whnụrnu kpakara ọro ikelu gbamarnụ, o che nụ kpakara ele ikelu gbawhulem, ọ mnịornu ama-ọgwnu a ma o gbu ẹhni a.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Kọvu Pọlu siwama okokoba, kaa, “I mékasị ẹhni ị nhne, kpakara aị zị hna.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Nye nye risi ọro ikelu wam kaa be nyee a tọnji, ọ gbabna rime ọro ikelu, ọ marnụ rụruru dna n'ẹli n'ọchi Pọlu nụ Saịlasi.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 O kwuhịa be, sịkwa be, “Ele nwe m, kịni bụ nhne me jeeme ma be znọhia m?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Be kaa, “Kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi, be jọoznohia jị nụ ele ọro ị.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Be kwunu a izi ọma Nyenwe aị, ya nụ kpakara ele zị n'ọro a.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 N'ige abalị wam, nye risi ọro ikelu wam kwuru be, snụ ẹnya be, otu ngam be wụ ya nụ ele ọro a mini.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Nye risi ọro ikelu wam kwuru Pọlu nụ Saịlasi la n'ọro a, nyee be wiri, mkpọma sọru a n'ọnu, ya nụ ele ọro a, kwnornu nụ be kweruru nụ Chiokike.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 N'ọsisi, ele risi ẹli-ọhna zizne ele badnụ be sịgbasi ele rukna wam la.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Nye risi ọro ikelu wam kanụ Pọlu, “Ele risi nyernu iwu jị nụ Saịlasi la. Anụ la n'udno.”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Kọvu Pọlu kanụ ele wam be duyaru, “Be mágele aị ikpe nhne ọjo ọbula, be pnịa aị nhne n'ahịa, hne a bụ ele Rom. Be tụbna aị n'ọro ikelu. Kịtna, be nẹesigbasi aị nụ mgwụgwa? Ọ́za! Ele ọchichi ele risi ẹli-ọhna jaava hna, gbahịa aị n'ọro ikelu.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ele wam znernu kanụ ele risi ẹli-ọhna nhne Pọlu kwuru. Nga be nụrnu nụ be bụ ele Rom, ogwnu tụru be.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Be zne rịasno be, gbahịa be n'ọro ikelu, kanụ be whọga nụ rime ẹli be.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Pọlu nụ Saịlasi whọga n'ọro ikelu, zne n'ọro Lidiya. Be nụ rụmu nda whnụ, be kwunu be ikwu-ọnu ọsnuta mkpọma, gharụ be, la.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.