Atos 16
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB
1 Pọlu zne Dẹbi nụ Lisitira. Otu nye sno apna Jizọsi zị pịi, nye rẹwhna a bụ Timoti, nne a bụ nyerinya Ju ke kweru ekwe, kọvu nda a bụ nye Giriki.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kpakara rụmu nda ele zị nụ Lisitira nụ Aịkoniom nookwu Timoti ọka ọma.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pọlu pioru o kwuru Timoti zne, ọ kpa a nka. O mernu ka kwnornu nụ kpakara ele Ju wu n'ẹli ka maam nụ nda a bụ́o nye Ju.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kpa be neezne hite n'otu ẹli-ọhna dụ n'ẹli-ọhna berere, be nyee ele kweru ekwe iwu ke ele izi nụ ele okno badnụ zị nụ Jerusẹlem nyernu, kanụ be be bịta kpakara iwu ka.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kpakara ọgbako Chiokike gwuzosi rikne n'ọkwnata ovu, naabahnasị n'ọbochi n'ọbochi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Be gawhe n'esilawụru ẹli Firigia nụ Galasia, kwnornu nụ Enine Nsọ kwéle be kpọ okwo izi ọma nụ ẹli Esia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Nga be dụru n'ike ẹli Misia, be pio o zne ẹli Bitinia, kọvu Enine Jizọsi kwéle be.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Kam kpayarụ be jiri zne Misia nụ Torasi.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Pọlu whnụ ọwhnurninya n'abalị hne ọ whnụrnu otu nwerukna Masidonia, gwuzo nụ ruwhnu a naarịasno a, “Bikno, va Masidonia yisinu aị aka.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Kpa Pọlu whnụrnu ọwhnurninya ka, ngangam a jiknernu o zne Masidonia, kwnornu nụ a kweru nụ Chiokike sukwuru aị kpọ okwo izi ọma pịi.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 A kwọru ọgbo hite nụ Torasi otu ngam zne Samotirasi, n'ekile a zne Niapolisi.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 A hite nụ pịi zne Filipaị, ẹli ele Rom nẹechi ke bụ risi ọchichi ẹli Masidonia. A dazịri ọbochi ele nụ ele n'ẹli wam.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 N'Ọbochi Ozukwa Inwe a whọga n'ẹli-ọhna zne ngeri osimini, hne a leru anya nụ a jọowhnu hne be kpe okpukpe. A dazịri ẹli bete o kwunu ele rinya ele gbakọru pịi ọka.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Otu nye bnoteru nsnị bụ Lidiya nye hi nụ Taịtira, nye neere iwo odno odno. O bụ nwerinya neekpenu Chiokike, Nyenwe aị kpume mkpọma a, o bno nsnị nhne Pọlu nookwu.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nga be wụru a mini ya nụ kpakara ele ọro a, o sukwu aị, kaa, “Ọ bụru nụ anụ kweru nụ m bụ m nye kweru nụ Nyenwe aị, anụ va dazịri n'ọro m.” O kwnagidne aị.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Otu ọbochi kpa a neezne hne okpukpe, otu ọhi rinya nye rẹnwu ọjo nwụgwu zuru aị, nye nookwu nhne jeeme n'ige zị nụ ruwhnu. Ọ naakpanụ ele nwe a agịda ịwai hite n'ọwhnurninya.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Nnwọ rinya ka snornu aị nụ Pọlu neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka bụ ele izi Chiokike ke Kakwo Nhne Dum Olu. Be neegesi anụ apna anụ jeenwe ọznohia.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Ka bụ nhne o neeme agịda ọbochi, tem ovu we Pọlu ẹhni, ọ tụhnasna kanụ rẹnwu ọjo wam, “M ji m rẹwhna Jizọsi Karaịsi nyee i iwu, hi nụ rime a whụya.” Rẹnwu ọjo wam hi nụ rime a whụya ngangam.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Nga ele nwe a whnụrnu nụ apna be neeji naakpa ịwai mesnirni, be pnụrnu Pọlu nụ Saịlasi zne n'esilawụru ahịa n'aka ele nẹechi ẹli-ọhna.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Be gwuzote be nụ ruwhnu ele risi, kaa, “Ele rukna ka bụ ele Ju, be neegweya mkpakpọ nụ rime ẹli-ọhna aị.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Be neezni omen'ẹli ke megidnernu iwu aị ele Rom, ke a nwée rikne bịtali mọbu mee nhne be neezni.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Agịda badnụ wam yisi aka megidne be, ele risi dọwa iwo Pọlu nụ Saịlasi, nyee iwu be pnịa be nhne.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Nga be pnịakworu be nhne k'agịda, be tụbna be nụ rime ọro ikelu, kanụ nye risi ọro ikelu o legidne be anya nkarị.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nga nye risi ọro ikelu nụrnu iwu ka, ọ tụbna be nụ rime rime ọro ikelu, tụsi ọchi be nụ rime igwe isisi.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 N'esilawụru abalị Pọlu nụ Saịlasi bete neekpe okpukpe, nọogwnunu Chiokike eri ọznarni, ele ikelu berere noobnonu be nsnị.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ngangam, ẹli tnernu enye, ke mernu ntụ-ẹli ọro ikelu mernu imerne. Ngangam, kpakara ọnuhna gbamarnụ, ijigba dnahnala n'ẹhni kpakara ele ikelu.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Nye risi ọro ikelu wam tnenyarnụ n'anyarna, nga ọ whnụrnu kpakara ọro ikelu gbamarnụ, o che nụ kpakara ele ikelu gbawhulem, ọ mnịornu ama-ọgwnu a ma o gbu ẹhni a.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kọvu Pọlu siwama okokoba, kaa, “I mékasị ẹhni ị nhne, kpakara aị zị hna.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Nye nye risi ọro ikelu wam kaa be nyee a tọnji, ọ gbabna rime ọro ikelu, ọ marnụ rụruru dna n'ẹli n'ọchi Pọlu nụ Saịlasi.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 O kwuhịa be, sịkwa be, “Ele nwe m, kịni bụ nhne me jeeme ma be znọhia m?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Be kaa, “Kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi, be jọoznohia jị nụ ele ọro ị.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Be kwunu a izi ọma Nyenwe aị, ya nụ kpakara ele zị n'ọro a.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 N'ige abalị wam, nye risi ọro ikelu wam kwuru be, snụ ẹnya be, otu ngam be wụ ya nụ ele ọro a mini.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Nye risi ọro ikelu wam kwuru Pọlu nụ Saịlasi la n'ọro a, nyee be wiri, mkpọma sọru a n'ọnu, ya nụ ele ọro a, kwnornu nụ be kweruru nụ Chiokike.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 N'ọsisi, ele risi ẹli-ọhna zizne ele badnụ be sịgbasi ele rukna wam la.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Nye risi ọro ikelu wam kanụ Pọlu, “Ele risi nyernu iwu jị nụ Saịlasi la. Anụ la n'udno.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Kọvu Pọlu kanụ ele wam be duyaru, “Be mágele aị ikpe nhne ọjo ọbula, be pnịa aị nhne n'ahịa, hne a bụ ele Rom. Be tụbna aị n'ọro ikelu. Kịtna, be nẹesigbasi aị nụ mgwụgwa? Ọ́za! Ele ọchichi ele risi ẹli-ọhna jaava hna, gbahịa aị n'ọro ikelu.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ele wam znernu kanụ ele risi ẹli-ọhna nhne Pọlu kwuru. Nga be nụrnu nụ be bụ ele Rom, ogwnu tụru be.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Be zne rịasno be, gbahịa be n'ọro ikelu, kanụ be whọga nụ rime ẹli be.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pọlu nụ Saịlasi whọga n'ọro ikelu, zne n'ọro Lidiya. Be nụ rụmu nda whnụ, be kwunu be ikwu-ọnu ọsnuta mkpọma, gharụ be, la.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.