Atos 16
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA
1 Pọlu zne Dẹbi nụ Lisitira. Otu nye sno apna Jizọsi zị pịi, nye rẹwhna a bụ Timoti, nne a bụ nyerinya Ju ke kweru ekwe, kọvu nda a bụ nye Giriki.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Kpakara rụmu nda ele zị nụ Lisitira nụ Aịkoniom nookwu Timoti ọka ọma.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pọlu pioru o kwuru Timoti zne, ọ kpa a nka. O mernu ka kwnornu nụ kpakara ele Ju wu n'ẹli ka maam nụ nda a bụ́o nye Ju.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Kpa be neezne hite n'otu ẹli-ọhna dụ n'ẹli-ọhna berere, be nyee ele kweru ekwe iwu ke ele izi nụ ele okno badnụ zị nụ Jerusẹlem nyernu, kanụ be be bịta kpakara iwu ka.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Kpakara ọgbako Chiokike gwuzosi rikne n'ọkwnata ovu, naabahnasị n'ọbochi n'ọbochi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Be gawhe n'esilawụru ẹli Firigia nụ Galasia, kwnornu nụ Enine Nsọ kwéle be kpọ okwo izi ọma nụ ẹli Esia.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Nga be dụru n'ike ẹli Misia, be pio o zne ẹli Bitinia, kọvu Enine Jizọsi kwéle be.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Kam kpayarụ be jiri zne Misia nụ Torasi.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 Pọlu whnụ ọwhnurninya n'abalị hne ọ whnụrnu otu nwerukna Masidonia, gwuzo nụ ruwhnu a naarịasno a, “Bikno, va Masidonia yisinu aị aka.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Kpa Pọlu whnụrnu ọwhnurninya ka, ngangam a jiknernu o zne Masidonia, kwnornu nụ a kweru nụ Chiokike sukwuru aị kpọ okwo izi ọma pịi.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 A kwọru ọgbo hite nụ Torasi otu ngam zne Samotirasi, n'ekile a zne Niapolisi.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 A hite nụ pịi zne Filipaị, ẹli ele Rom nẹechi ke bụ risi ọchichi ẹli Masidonia. A dazịri ọbochi ele nụ ele n'ẹli wam.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 N'Ọbochi Ozukwa Inwe a whọga n'ẹli-ọhna zne ngeri osimini, hne a leru anya nụ a jọowhnu hne be kpe okpukpe. A dazịri ẹli bete o kwunu ele rinya ele gbakọru pịi ọka.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Otu nye bnoteru nsnị bụ Lidiya nye hi nụ Taịtira, nye neere iwo odno odno. O bụ nwerinya neekpenu Chiokike, Nyenwe aị kpume mkpọma a, o bno nsnị nhne Pọlu nookwu.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Nga be wụru a mini ya nụ kpakara ele ọro a, o sukwu aị, kaa, “Ọ bụru nụ anụ kweru nụ m bụ m nye kweru nụ Nyenwe aị, anụ va dazịri n'ọro m.” O kwnagidne aị.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Otu ọbochi kpa a neezne hne okpukpe, otu ọhi rinya nye rẹnwu ọjo nwụgwu zuru aị, nye nookwu nhne jeeme n'ige zị nụ ruwhnu. Ọ naakpanụ ele nwe a agịda ịwai hite n'ọwhnurninya.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Nnwọ rinya ka snornu aị nụ Pọlu neesi okokoba, kaa, “Ele rukna ka bụ ele izi Chiokike ke Kakwo Nhne Dum Olu. Be neegesi anụ apna anụ jeenwe ọznohia.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ka bụ nhne o neeme agịda ọbochi, tem ovu we Pọlu ẹhni, ọ tụhnasna kanụ rẹnwu ọjo wam, “M ji m rẹwhna Jizọsi Karaịsi nyee i iwu, hi nụ rime a whụya.” Rẹnwu ọjo wam hi nụ rime a whụya ngangam.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Nga ele nwe a whnụrnu nụ apna be neeji naakpa ịwai mesnirni, be pnụrnu Pọlu nụ Saịlasi zne n'esilawụru ahịa n'aka ele nẹechi ẹli-ọhna.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Be gwuzote be nụ ruwhnu ele risi, kaa, “Ele rukna ka bụ ele Ju, be neegweya mkpakpọ nụ rime ẹli-ọhna aị.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Be neezni omen'ẹli ke megidnernu iwu aị ele Rom, ke a nwée rikne bịtali mọbu mee nhne be neezni.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Agịda badnụ wam yisi aka megidne be, ele risi dọwa iwo Pọlu nụ Saịlasi, nyee iwu be pnịa be nhne.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Nga be pnịakworu be nhne k'agịda, be tụbna be nụ rime ọro ikelu, kanụ nye risi ọro ikelu o legidne be anya nkarị.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Nga nye risi ọro ikelu nụrnu iwu ka, ọ tụbna be nụ rime rime ọro ikelu, tụsi ọchi be nụ rime igwe isisi.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 N'esilawụru abalị Pọlu nụ Saịlasi bete neekpe okpukpe, nọogwnunu Chiokike eri ọznarni, ele ikelu berere noobnonu be nsnị.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ngangam, ẹli tnernu enye, ke mernu ntụ-ẹli ọro ikelu mernu imerne. Ngangam, kpakara ọnuhna gbamarnụ, ijigba dnahnala n'ẹhni kpakara ele ikelu.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Nye risi ọro ikelu wam tnenyarnụ n'anyarna, nga ọ whnụrnu kpakara ọro ikelu gbamarnụ, o che nụ kpakara ele ikelu gbawhulem, ọ mnịornu ama-ọgwnu a ma o gbu ẹhni a.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Kọvu Pọlu siwama okokoba, kaa, “I mékasị ẹhni ị nhne, kpakara aị zị hna.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Nye nye risi ọro ikelu wam kaa be nyee a tọnji, ọ gbabna rime ọro ikelu, ọ marnụ rụruru dna n'ẹli n'ọchi Pọlu nụ Saịlasi.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 O kwuhịa be, sịkwa be, “Ele nwe m, kịni bụ nhne me jeeme ma be znọhia m?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Be kaa, “Kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi, be jọoznohia jị nụ ele ọro ị.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Be kwunu a izi ọma Nyenwe aị, ya nụ kpakara ele zị n'ọro a.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 N'ige abalị wam, nye risi ọro ikelu wam kwuru be, snụ ẹnya be, otu ngam be wụ ya nụ ele ọro a mini.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Nye risi ọro ikelu wam kwuru Pọlu nụ Saịlasi la n'ọro a, nyee be wiri, mkpọma sọru a n'ọnu, ya nụ ele ọro a, kwnornu nụ be kweruru nụ Chiokike.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 N'ọsisi, ele risi ẹli-ọhna zizne ele badnụ be sịgbasi ele rukna wam la.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Nye risi ọro ikelu wam kanụ Pọlu, “Ele risi nyernu iwu jị nụ Saịlasi la. Anụ la n'udno.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 Kọvu Pọlu kanụ ele wam be duyaru, “Be mágele aị ikpe nhne ọjo ọbula, be pnịa aị nhne n'ahịa, hne a bụ ele Rom. Be tụbna aị n'ọro ikelu. Kịtna, be nẹesigbasi aị nụ mgwụgwa? Ọ́za! Ele ọchichi ele risi ẹli-ọhna jaava hna, gbahịa aị n'ọro ikelu.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Ele wam znernu kanụ ele risi ẹli-ọhna nhne Pọlu kwuru. Nga be nụrnu nụ be bụ ele Rom, ogwnu tụru be.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Be zne rịasno be, gbahịa be n'ọro ikelu, kanụ be whọga nụ rime ẹli be.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Pọlu nụ Saịlasi whọga n'ọro ikelu, zne n'ọro Lidiya. Be nụ rụmu nda whnụ, be kwunu be ikwu-ọnu ọsnuta mkpọma, gharụ be, la.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.