Atos 14

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nụ rime Aịkoniom, Pọlu nụ Banabasị znernu nụ rime ọro ọgbako ele Ju lele kpa be mesi, be kwu ikwu-ọnu Chiokike nụ rikne ke mernu agịda ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju ghọ ele kweru ekwe.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Kọvu ele Ju ele kwé ekwe kpasuru ovu owe ẹhni ele bụ́o ele Ju megidne rụmu nda aị.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Pọlu nụ Banabasị dazịri pịi gbu ọkwnu, be kwusi nhne gbasịri oru Nyenwe aị rikne. Nyenwe aị mesiri ẹrnu izi ọma be rikne hite n'ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu elekema ke be nọornu.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kọvu ele ẹli wam kewarụ, agwna be danụ ele Ju, ele berere dagwụnu ele izi wam.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju gba iznuznu, be nụ ele risi be mee be nhne rikne, ọ tụ be akaworugwu nụ o gbu ele izi wam.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Kpa ele izi wam nụrnu a, be gbazne Lisitira nụ Dẹbi, ẹli ele Laịkonia, nụ ẹli ke gbarụ a gburugburu,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 hne be zị neezni izi ọma.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Otu nwerukna zị nụ Lisitira nye dnarnụ mgwọro n'ọchi lawụru, ọ bụ nye mgwọro kpa be mụrnu a, o znékọlele izne.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Ọ dazị noobno nsnị nhne Pọlu nookwu, Pọlu le a anya whnụ nụ o nwernu ọtukwasi ovu be ji ọ gwọ a.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Pọlu gweru okne nkọli si okokoba kaa, “Lizọ n'ọchi ị lawụru.” Nwerukna wam gbụ ẹwuru, bete neezne izne.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nga agịda ele badnụ wam whnụrnu nhne Pọlu mernu, be bete esi okokoba n'ikwu-ọnu ele Laịkonia, kaa, “Chi aị ghọlam badnụ va lekasi aị.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Be jịta Banabasị Zusi, be jịta Pọlu Hẹmisi kwnornu nụ ọ bụ ọnu nookwu ọka.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Nye naakwa arịohna Zusi ke ọro a zị nụ ruwhnu ẹli-ọhna gweya ehni nụ igwugwere n'ọnuhna. Ya nụ agịda ele badnụ wam noopio ọ kwanụ ele izi wam arịohna.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Nga Pọlu nụ Banabasị nụrnu nhne be noopio o mee, be dọwa iwo be, gba ẹso bna n'esilawụru agịda ele badnụ wam, neesi okokoba,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Ele nwe m, ndaa nhne anụ kwno neeme nhne ka? A bụ badnụ etekne lele anụ. A varụ ọ kpọ okwo izi ọma ma anụ hi nụ kpakara nhne ka bnána iru whụya, tụhnasnakwnusi ke Chiokike zị bụdnu, nye mernu oligwe nụ ọwa nụ okne osimini nụ kpakara nhne zị nụ rime be.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 N'ige wheru ewhe, Chiokike gharụru kpakara ele badnụ ma be zne n'apna ke be,
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 kọvu, Chiokike mernu ẹhni a whụya iwhne hite nụ nhne ọma o neeme, o neenye anụ mini ozuzo hite n'oligwe, nụ mkpụru n'ige o kwesiri, o neenye anụ wiri, mee snarnịma jihịa mkpọma anụ.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Ọ bụ n'ezi nụ ele izi wam kwuru ọka kpa, ọ bụ nhne rarụ ẹhni o mee be gharụ ọ kwanụ be arịohna.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Agwna ele Ju hiri nụ Antịoku ke Pisidia nụ Aịkoniom va, be dọru igbudu ele badnụ wam yisi n'ẹhni be, be tụ Pọlu akaworugwu, dọhala a nụ rime ẹli be, be neeche nụ ọ nwụnam.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Kọvu kpa rụmu nda gbarụ a gburugburu, o lizọ lahna nụ rime ẹli-ọhna, ke chi bọru ya nụ Banabasị zne Dẹbi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pọlu nụ Banabasị zne zni izi ọma nụ Dẹbi, be nwehịa agịda ele sno apna Jizọsi. Be lahna Lisitira, hite pịi zne Aịkoniom, zne Antịoku nụ rime Pisidia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Be mee ele kweru ekwe gwuzosi rikne, kasi be mkpọma ma be dazịgidne n'ọkwnata ovu, be kaa, “A jeehi nụ rime agịda awhnụwhnu bna n'ẹli-eze Chiokike.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Nụ rime ọgbako Chiokike ọbula, Pọlu nụ Banabasị họhia ele okno badnụ, hite nụ okpukpe nụ ovu ọnu chete be nụ ruwhnu Nyenwe aị, nye be kwnatarụ mkpọma.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Nga be znezuru ẹli Pisidia, be va nụ Pamfilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Be kpọ okwo izi ọma nụ rime Pega, hite pịi zne Atalịa.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Be hite n'Atalịa kwọru ọgbo lahna Antịoku, hne be gweru be nyewhete n'oru ke Chiokike nụ ẹrnu be rnụkworu kịtna.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Nga be vaduru nụ rime Antịoku, be sukwukọta ele ọgbako Chiokike kanụ be kpakara nhne Chiokike jiri be rnụ, nụ kpa ọ gbamanụ ele bụ́o ele Ju ọnuhna ma be kweru.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Be nụ ele kweru ekwe dazịri pịi gbu ọkwnu.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.