Atos 14

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nụ rime Aịkoniom, Pọlu nụ Banabasị znernu nụ rime ọro ọgbako ele Ju lele kpa be mesi, be kwu ikwu-ọnu Chiokike nụ rikne ke mernu agịda ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju ghọ ele kweru ekwe.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Kọvu ele Ju ele kwé ekwe kpasuru ovu owe ẹhni ele bụ́o ele Ju megidne rụmu nda aị.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Pọlu nụ Banabasị dazịri pịi gbu ọkwnu, be kwusi nhne gbasịri oru Nyenwe aị rikne. Nyenwe aị mesiri ẹrnu izi ọma be rikne hite n'ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu elekema ke be nọornu.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Kọvu ele ẹli wam kewarụ, agwna be danụ ele Ju, ele berere dagwụnu ele izi wam.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju gba iznuznu, be nụ ele risi be mee be nhne rikne, ọ tụ be akaworugwu nụ o gbu ele izi wam.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Kpa ele izi wam nụrnu a, be gbazne Lisitira nụ Dẹbi, ẹli ele Laịkonia, nụ ẹli ke gbarụ a gburugburu,
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 hne be zị neezni izi ọma.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Otu nwerukna zị nụ Lisitira nye dnarnụ mgwọro n'ọchi lawụru, ọ bụ nye mgwọro kpa be mụrnu a, o znékọlele izne.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ọ dazị noobno nsnị nhne Pọlu nookwu, Pọlu le a anya whnụ nụ o nwernu ọtukwasi ovu be ji ọ gwọ a.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Pọlu gweru okne nkọli si okokoba kaa, “Lizọ n'ọchi ị lawụru.” Nwerukna wam gbụ ẹwuru, bete neezne izne.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Nga agịda ele badnụ wam whnụrnu nhne Pọlu mernu, be bete esi okokoba n'ikwu-ọnu ele Laịkonia, kaa, “Chi aị ghọlam badnụ va lekasi aị.”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Be jịta Banabasị Zusi, be jịta Pọlu Hẹmisi kwnornu nụ ọ bụ ọnu nookwu ọka.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Nye naakwa arịohna Zusi ke ọro a zị nụ ruwhnu ẹli-ọhna gweya ehni nụ igwugwere n'ọnuhna. Ya nụ agịda ele badnụ wam noopio ọ kwanụ ele izi wam arịohna.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Nga Pọlu nụ Banabasị nụrnu nhne be noopio o mee, be dọwa iwo be, gba ẹso bna n'esilawụru agịda ele badnụ wam, neesi okokoba,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ele nwe m, ndaa nhne anụ kwno neeme nhne ka? A bụ badnụ etekne lele anụ. A varụ ọ kpọ okwo izi ọma ma anụ hi nụ kpakara nhne ka bnána iru whụya, tụhnasnakwnusi ke Chiokike zị bụdnu, nye mernu oligwe nụ ọwa nụ okne osimini nụ kpakara nhne zị nụ rime be.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 N'ige wheru ewhe, Chiokike gharụru kpakara ele badnụ ma be zne n'apna ke be,
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 kọvu, Chiokike mernu ẹhni a whụya iwhne hite nụ nhne ọma o neeme, o neenye anụ mini ozuzo hite n'oligwe, nụ mkpụru n'ige o kwesiri, o neenye anụ wiri, mee snarnịma jihịa mkpọma anụ.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Ọ bụ n'ezi nụ ele izi wam kwuru ọka kpa, ọ bụ nhne rarụ ẹhni o mee be gharụ ọ kwanụ be arịohna.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Agwna ele Ju hiri nụ Antịoku ke Pisidia nụ Aịkoniom va, be dọru igbudu ele badnụ wam yisi n'ẹhni be, be tụ Pọlu akaworugwu, dọhala a nụ rime ẹli be, be neeche nụ ọ nwụnam.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Kọvu kpa rụmu nda gbarụ a gburugburu, o lizọ lahna nụ rime ẹli-ọhna, ke chi bọru ya nụ Banabasị zne Dẹbi.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pọlu nụ Banabasị zne zni izi ọma nụ Dẹbi, be nwehịa agịda ele sno apna Jizọsi. Be lahna Lisitira, hite pịi zne Aịkoniom, zne Antịoku nụ rime Pisidia.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Be mee ele kweru ekwe gwuzosi rikne, kasi be mkpọma ma be dazịgidne n'ọkwnata ovu, be kaa, “A jeehi nụ rime agịda awhnụwhnu bna n'ẹli-eze Chiokike.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Nụ rime ọgbako Chiokike ọbula, Pọlu nụ Banabasị họhia ele okno badnụ, hite nụ okpukpe nụ ovu ọnu chete be nụ ruwhnu Nyenwe aị, nye be kwnatarụ mkpọma.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Nga be znezuru ẹli Pisidia, be va nụ Pamfilia.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Be kpọ okwo izi ọma nụ rime Pega, hite pịi zne Atalịa.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Be hite n'Atalịa kwọru ọgbo lahna Antịoku, hne be gweru be nyewhete n'oru ke Chiokike nụ ẹrnu be rnụkworu kịtna.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Nga be vaduru nụ rime Antịoku, be sukwukọta ele ọgbako Chiokike kanụ be kpakara nhne Chiokike jiri be rnụ, nụ kpa ọ gbamanụ ele bụ́o ele Ju ọnuhna ma be kweru.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Be nụ ele kweru ekwe dazịri pịi gbu ọkwnu.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.