Atos 14

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nụ rime Aịkoniom, Pọlu nụ Banabasị znernu nụ rime ọro ọgbako ele Ju lele kpa be mesi, be kwu ikwu-ọnu Chiokike nụ rikne ke mernu agịda ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju ghọ ele kweru ekwe.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Kọvu ele Ju ele kwé ekwe kpasuru ovu owe ẹhni ele bụ́o ele Ju megidne rụmu nda aị.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Pọlu nụ Banabasị dazịri pịi gbu ọkwnu, be kwusi nhne gbasịri oru Nyenwe aị rikne. Nyenwe aị mesiri ẹrnu izi ọma be rikne hite n'ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu elekema ke be nọornu.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Kọvu ele ẹli wam kewarụ, agwna be danụ ele Ju, ele berere dagwụnu ele izi wam.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju gba iznuznu, be nụ ele risi be mee be nhne rikne, ọ tụ be akaworugwu nụ o gbu ele izi wam.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Kpa ele izi wam nụrnu a, be gbazne Lisitira nụ Dẹbi, ẹli ele Laịkonia, nụ ẹli ke gbarụ a gburugburu,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 hne be zị neezni izi ọma.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Otu nwerukna zị nụ Lisitira nye dnarnụ mgwọro n'ọchi lawụru, ọ bụ nye mgwọro kpa be mụrnu a, o znékọlele izne.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ọ dazị noobno nsnị nhne Pọlu nookwu, Pọlu le a anya whnụ nụ o nwernu ọtukwasi ovu be ji ọ gwọ a.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Pọlu gweru okne nkọli si okokoba kaa, “Lizọ n'ọchi ị lawụru.” Nwerukna wam gbụ ẹwuru, bete neezne izne.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Nga agịda ele badnụ wam whnụrnu nhne Pọlu mernu, be bete esi okokoba n'ikwu-ọnu ele Laịkonia, kaa, “Chi aị ghọlam badnụ va lekasi aị.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Be jịta Banabasị Zusi, be jịta Pọlu Hẹmisi kwnornu nụ ọ bụ ọnu nookwu ọka.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Nye naakwa arịohna Zusi ke ọro a zị nụ ruwhnu ẹli-ọhna gweya ehni nụ igwugwere n'ọnuhna. Ya nụ agịda ele badnụ wam noopio ọ kwanụ ele izi wam arịohna.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Nga Pọlu nụ Banabasị nụrnu nhne be noopio o mee, be dọwa iwo be, gba ẹso bna n'esilawụru agịda ele badnụ wam, neesi okokoba,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Ele nwe m, ndaa nhne anụ kwno neeme nhne ka? A bụ badnụ etekne lele anụ. A varụ ọ kpọ okwo izi ọma ma anụ hi nụ kpakara nhne ka bnána iru whụya, tụhnasnakwnusi ke Chiokike zị bụdnu, nye mernu oligwe nụ ọwa nụ okne osimini nụ kpakara nhne zị nụ rime be.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 N'ige wheru ewhe, Chiokike gharụru kpakara ele badnụ ma be zne n'apna ke be,
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 kọvu, Chiokike mernu ẹhni a whụya iwhne hite nụ nhne ọma o neeme, o neenye anụ mini ozuzo hite n'oligwe, nụ mkpụru n'ige o kwesiri, o neenye anụ wiri, mee snarnịma jihịa mkpọma anụ.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ọ bụ n'ezi nụ ele izi wam kwuru ọka kpa, ọ bụ nhne rarụ ẹhni o mee be gharụ ọ kwanụ be arịohna.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Agwna ele Ju hiri nụ Antịoku ke Pisidia nụ Aịkoniom va, be dọru igbudu ele badnụ wam yisi n'ẹhni be, be tụ Pọlu akaworugwu, dọhala a nụ rime ẹli be, be neeche nụ ọ nwụnam.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Kọvu kpa rụmu nda gbarụ a gburugburu, o lizọ lahna nụ rime ẹli-ọhna, ke chi bọru ya nụ Banabasị zne Dẹbi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pọlu nụ Banabasị zne zni izi ọma nụ Dẹbi, be nwehịa agịda ele sno apna Jizọsi. Be lahna Lisitira, hite pịi zne Aịkoniom, zne Antịoku nụ rime Pisidia.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Be mee ele kweru ekwe gwuzosi rikne, kasi be mkpọma ma be dazịgidne n'ọkwnata ovu, be kaa, “A jeehi nụ rime agịda awhnụwhnu bna n'ẹli-eze Chiokike.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Nụ rime ọgbako Chiokike ọbula, Pọlu nụ Banabasị họhia ele okno badnụ, hite nụ okpukpe nụ ovu ọnu chete be nụ ruwhnu Nyenwe aị, nye be kwnatarụ mkpọma.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Nga be znezuru ẹli Pisidia, be va nụ Pamfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Be kpọ okwo izi ọma nụ rime Pega, hite pịi zne Atalịa.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Be hite n'Atalịa kwọru ọgbo lahna Antịoku, hne be gweru be nyewhete n'oru ke Chiokike nụ ẹrnu be rnụkworu kịtna.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Nga be vaduru nụ rime Antịoku, be sukwukọta ele ọgbako Chiokike kanụ be kpakara nhne Chiokike jiri be rnụ, nụ kpa ọ gbamanụ ele bụ́o ele Ju ọnuhna ma be kweru.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Be nụ ele kweru ekwe dazịri pịi gbu ọkwnu.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.