Atos 14

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nụ rime Aịkoniom, Pọlu nụ Banabasị znernu nụ rime ọro ọgbako ele Ju lele kpa be mesi, be kwu ikwu-ọnu Chiokike nụ rikne ke mernu agịda ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju ghọ ele kweru ekwe.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Kọvu ele Ju ele kwé ekwe kpasuru ovu owe ẹhni ele bụ́o ele Ju megidne rụmu nda aị.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pọlu nụ Banabasị dazịri pịi gbu ọkwnu, be kwusi nhne gbasịri oru Nyenwe aị rikne. Nyenwe aị mesiri ẹrnu izi ọma be rikne hite n'ẹrnu ndu-ẹhni nụ ẹrnu elekema ke be nọornu.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Kọvu ele ẹli wam kewarụ, agwna be danụ ele Ju, ele berere dagwụnu ele izi wam.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Ele Ju nụ ele bụ́o ele Ju gba iznuznu, be nụ ele risi be mee be nhne rikne, ọ tụ be akaworugwu nụ o gbu ele izi wam.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Kpa ele izi wam nụrnu a, be gbazne Lisitira nụ Dẹbi, ẹli ele Laịkonia, nụ ẹli ke gbarụ a gburugburu,
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 hne be zị neezni izi ọma.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Otu nwerukna zị nụ Lisitira nye dnarnụ mgwọro n'ọchi lawụru, ọ bụ nye mgwọro kpa be mụrnu a, o znékọlele izne.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Ọ dazị noobno nsnị nhne Pọlu nookwu, Pọlu le a anya whnụ nụ o nwernu ọtukwasi ovu be ji ọ gwọ a.
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 Pọlu gweru okne nkọli si okokoba kaa, “Lizọ n'ọchi ị lawụru.” Nwerukna wam gbụ ẹwuru, bete neezne izne.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Nga agịda ele badnụ wam whnụrnu nhne Pọlu mernu, be bete esi okokoba n'ikwu-ọnu ele Laịkonia, kaa, “Chi aị ghọlam badnụ va lekasi aị.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Be jịta Banabasị Zusi, be jịta Pọlu Hẹmisi kwnornu nụ ọ bụ ọnu nookwu ọka.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Nye naakwa arịohna Zusi ke ọro a zị nụ ruwhnu ẹli-ọhna gweya ehni nụ igwugwere n'ọnuhna. Ya nụ agịda ele badnụ wam noopio ọ kwanụ ele izi wam arịohna.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Nga Pọlu nụ Banabasị nụrnu nhne be noopio o mee, be dọwa iwo be, gba ẹso bna n'esilawụru agịda ele badnụ wam, neesi okokoba,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 “Ele nwe m, ndaa nhne anụ kwno neeme nhne ka? A bụ badnụ etekne lele anụ. A varụ ọ kpọ okwo izi ọma ma anụ hi nụ kpakara nhne ka bnána iru whụya, tụhnasnakwnusi ke Chiokike zị bụdnu, nye mernu oligwe nụ ọwa nụ okne osimini nụ kpakara nhne zị nụ rime be.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 N'ige wheru ewhe, Chiokike gharụru kpakara ele badnụ ma be zne n'apna ke be,
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 kọvu, Chiokike mernu ẹhni a whụya iwhne hite nụ nhne ọma o neeme, o neenye anụ mini ozuzo hite n'oligwe, nụ mkpụru n'ige o kwesiri, o neenye anụ wiri, mee snarnịma jihịa mkpọma anụ.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Ọ bụ n'ezi nụ ele izi wam kwuru ọka kpa, ọ bụ nhne rarụ ẹhni o mee be gharụ ọ kwanụ be arịohna.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Agwna ele Ju hiri nụ Antịoku ke Pisidia nụ Aịkoniom va, be dọru igbudu ele badnụ wam yisi n'ẹhni be, be tụ Pọlu akaworugwu, dọhala a nụ rime ẹli be, be neeche nụ ọ nwụnam.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Kọvu kpa rụmu nda gbarụ a gburugburu, o lizọ lahna nụ rime ẹli-ọhna, ke chi bọru ya nụ Banabasị zne Dẹbi.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Pọlu nụ Banabasị zne zni izi ọma nụ Dẹbi, be nwehịa agịda ele sno apna Jizọsi. Be lahna Lisitira, hite pịi zne Aịkoniom, zne Antịoku nụ rime Pisidia.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Be mee ele kweru ekwe gwuzosi rikne, kasi be mkpọma ma be dazịgidne n'ọkwnata ovu, be kaa, “A jeehi nụ rime agịda awhnụwhnu bna n'ẹli-eze Chiokike.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Nụ rime ọgbako Chiokike ọbula, Pọlu nụ Banabasị họhia ele okno badnụ, hite nụ okpukpe nụ ovu ọnu chete be nụ ruwhnu Nyenwe aị, nye be kwnatarụ mkpọma.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Nga be znezuru ẹli Pisidia, be va nụ Pamfilia.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Be kpọ okwo izi ọma nụ rime Pega, hite pịi zne Atalịa.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Be hite n'Atalịa kwọru ọgbo lahna Antịoku, hne be gweru be nyewhete n'oru ke Chiokike nụ ẹrnu be rnụkworu kịtna.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Nga be vaduru nụ rime Antịoku, be sukwukọta ele ọgbako Chiokike kanụ be kpakara nhne Chiokike jiri be rnụ, nụ kpa ọ gbamanụ ele bụ́o ele Ju ọnuhna ma be kweru.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Be nụ ele kweru ekwe dazịri pịi gbu ọkwnu.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.