Atos 12

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 N'ige ka Eze Erọdu panịzoru ọ kpakna agwna ele zị n'ọgbako Chiokike ẹhni.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 O gweru ama-ọgwnu gbu Jemisi nwene rukna Jọni.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nga ọ whnụrnu nụ ọ sọru ele Ju ovu n'ọnu, o zne nụ ruwhnu nwudne Pita. (Ka mernu n'ige Iriri Brẹdi Whụ́ge Ọwhu.)
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Nga ọ nwudnernu Pita, o yisi a n'ọro ikelu, o gweru a nyewhete n'aka otu ele ọgwnu ẹno ẹno. Erọdu neese o gwehịa a n'ikpe ọhna nga Iriri Ọgawhe whemernu.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Pita zị n'ọro ikelu, kọvu ọgbako Chiokike neekpesi okpukpe rikne gbasịri a nụ ruwhnu Chiokike.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 N'abalị ke jọobo ọbochi Erọdu jeegweya nụ ruwhnu ele ọhna, Pita zị neezni anyarna n'esilawụru ele ọgwnu lawụru ele neese a. Be tụru a ijigba lawụru, ele neese nhne gwuzo n'ọnu-mgbo.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ngangam, enine izi Nyenwe aị varụ gwuzoru, iwhne mụkwasi nụ rime ọro ikelu. Enine izi wam kpatụ Pita aka nụ ngeri ẹhni, ọ kanụ a, “Lizọ wara wara.” Ijigba dnahnala n'aka Pita.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Enine izi wam kaa, “Sụru ajnị ị, woru okoro-ọchi ị.” Pita mee kpam, enine izi wam kanụ a, “Woru iwo i, snornu m.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Pita snornu a whọga n'ọro ikelu. O máa nụ hne enine izi wam neeme bụ nhne zị ire. O che nụ ọ nọowhnu ọwhnurninya.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Be whe ele nse ke mbọm, nụ ke ẹbo, be va nụ ke ipne-aznụ ke bụ ọnu-mgbo rugwe bnarnụ nụ rime ẹli-ọhna. Ọnu-mgbo wam gbama n'aka a. Be whọga, be neezne n'otu apna, ngangam, enine izi wam ghasa Pita.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Pita mahịa ẹhni a, ọ kaa, “Kịtna, m maam nụ ọ bụ n'ezi nụ Nyenwe aị ziyaru enine izi a, dọhia m n'aka Erọdu, dọhia m nụ kpakara nhne ele Ju neele anya a.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Nga ọ mahịaru nhne ka, o zne nụ ọro Meri nne Jọni Makị. Agịda ele badnụ gbakọru pịi neekpe okpukpe.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Pita znu aka nụ ọnu-mgbo, otu nnwọ rinya rẹwhna a bụ Roda zne ọ nakwe a.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Nga ọ mahịaru nkọli a, ovu ọso n'ọnu mernu o nwée rikne gbama ọro, ọ gba ẹso zne kanụ be nụ Pita gwuzogwu nụ ọnuhna.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Be kanụ a, “Anya bụ́o i ọma.” Kọvu o kwusi a rikne, be kanụ a, “Ọ bụ enine a.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Kọvu Pita zị kọriri nooznu aka n'ọnu-mgbo. Nga be gbamarnụ ọro, whnụ a, ọ gbagwojiri be anya.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 O whenu be aka be kpusnime ọnu be. Ọ kanụ be kpa Nyenwe aị gwehịaru a n'ọro ikelu. Ọ kanụ be, “Anụ kanụ Jemisi nụ rụmu nda m ele berere.” Ọ whọga zne hne berere.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 N'ọsisi, o mernu ele neese nhne anya agharị k'agịda nhne mernu Pita.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Erọdu kaa be pio a, kọvu be nwée rikne piohịa a, ọ kaa be sịkwa ele neese nhne ajịji, o nyee iwu be gbu kpakara be. Omekwo, Erọdu hiri nụ Judiya zne nụ Sizaria dazịri ige matị.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Ele Taya nụ Saịdoni mernu Erọdu ovu owe ẹhni, be zịri n'otu zne ọ whnụ a, be mee ma Bilatọsi nye neelekwa ọro eze gbagwasịnu be. Be zne rịasno Erọdu ma udno zịri, kwnornu nụ ẹli be neenwehịa nhne oriri hite n'ẹli a.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 N'ọbochi be họhiaru, Erọdu woru iwo eze a dazịri nụ ngadna eze a, kwunu ele badnụ wam ọka.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Be siwama lụlo, kaa, “Ọ bụ́o badnụ nookwu ọka ka, kọvu ọ bụ otu chi.”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ngangam, enine izi Nyenwe aị lịdna Erọdu kwnornu nụ o nyéne Chiokike igwugwu. Rukpurukpuru ri a, ọ nwụma.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Ikwu-ọnu Chiokike neezne nụ ruwhnu, naagbasa, nooso oso.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Nga Banabasị nụ Sọlu rnụkworu ẹrnu be, be hi nụ Jerusẹlem hiehna kwuru Jọni Makị.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.