Atos 12

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 N'ige ka Eze Erọdu panịzoru ọ kpakna agwna ele zị n'ọgbako Chiokike ẹhni.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 O gweru ama-ọgwnu gbu Jemisi nwene rukna Jọni.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nga ọ whnụrnu nụ ọ sọru ele Ju ovu n'ọnu, o zne nụ ruwhnu nwudne Pita. (Ka mernu n'ige Iriri Brẹdi Whụ́ge Ọwhu.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Nga ọ nwudnernu Pita, o yisi a n'ọro ikelu, o gweru a nyewhete n'aka otu ele ọgwnu ẹno ẹno. Erọdu neese o gwehịa a n'ikpe ọhna nga Iriri Ọgawhe whemernu.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Pita zị n'ọro ikelu, kọvu ọgbako Chiokike neekpesi okpukpe rikne gbasịri a nụ ruwhnu Chiokike.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 N'abalị ke jọobo ọbochi Erọdu jeegweya nụ ruwhnu ele ọhna, Pita zị neezni anyarna n'esilawụru ele ọgwnu lawụru ele neese a. Be tụru a ijigba lawụru, ele neese nhne gwuzo n'ọnu-mgbo.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ngangam, enine izi Nyenwe aị varụ gwuzoru, iwhne mụkwasi nụ rime ọro ikelu. Enine izi wam kpatụ Pita aka nụ ngeri ẹhni, ọ kanụ a, “Lizọ wara wara.” Ijigba dnahnala n'aka Pita.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Enine izi wam kaa, “Sụru ajnị ị, woru okoro-ọchi ị.” Pita mee kpam, enine izi wam kanụ a, “Woru iwo i, snornu m.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pita snornu a whọga n'ọro ikelu. O máa nụ hne enine izi wam neeme bụ nhne zị ire. O che nụ ọ nọowhnu ọwhnurninya.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Be whe ele nse ke mbọm, nụ ke ẹbo, be va nụ ke ipne-aznụ ke bụ ọnu-mgbo rugwe bnarnụ nụ rime ẹli-ọhna. Ọnu-mgbo wam gbama n'aka a. Be whọga, be neezne n'otu apna, ngangam, enine izi wam ghasa Pita.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Pita mahịa ẹhni a, ọ kaa, “Kịtna, m maam nụ ọ bụ n'ezi nụ Nyenwe aị ziyaru enine izi a, dọhia m n'aka Erọdu, dọhia m nụ kpakara nhne ele Ju neele anya a.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Nga ọ mahịaru nhne ka, o zne nụ ọro Meri nne Jọni Makị. Agịda ele badnụ gbakọru pịi neekpe okpukpe.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Pita znu aka nụ ọnu-mgbo, otu nnwọ rinya rẹwhna a bụ Roda zne ọ nakwe a.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Nga ọ mahịaru nkọli a, ovu ọso n'ọnu mernu o nwée rikne gbama ọro, ọ gba ẹso zne kanụ be nụ Pita gwuzogwu nụ ọnuhna.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Be kanụ a, “Anya bụ́o i ọma.” Kọvu o kwusi a rikne, be kanụ a, “Ọ bụ enine a.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Kọvu Pita zị kọriri nooznu aka n'ọnu-mgbo. Nga be gbamarnụ ọro, whnụ a, ọ gbagwojiri be anya.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 O whenu be aka be kpusnime ọnu be. Ọ kanụ be kpa Nyenwe aị gwehịaru a n'ọro ikelu. Ọ kanụ be, “Anụ kanụ Jemisi nụ rụmu nda m ele berere.” Ọ whọga zne hne berere.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 N'ọsisi, o mernu ele neese nhne anya agharị k'agịda nhne mernu Pita.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Erọdu kaa be pio a, kọvu be nwée rikne piohịa a, ọ kaa be sịkwa ele neese nhne ajịji, o nyee iwu be gbu kpakara be. Omekwo, Erọdu hiri nụ Judiya zne nụ Sizaria dazịri ige matị.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Ele Taya nụ Saịdoni mernu Erọdu ovu owe ẹhni, be zịri n'otu zne ọ whnụ a, be mee ma Bilatọsi nye neelekwa ọro eze gbagwasịnu be. Be zne rịasno Erọdu ma udno zịri, kwnornu nụ ẹli be neenwehịa nhne oriri hite n'ẹli a.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 N'ọbochi be họhiaru, Erọdu woru iwo eze a dazịri nụ ngadna eze a, kwunu ele badnụ wam ọka.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Be siwama lụlo, kaa, “Ọ bụ́o badnụ nookwu ọka ka, kọvu ọ bụ otu chi.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ngangam, enine izi Nyenwe aị lịdna Erọdu kwnornu nụ o nyéne Chiokike igwugwu. Rukpurukpuru ri a, ọ nwụma.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ikwu-ọnu Chiokike neezne nụ ruwhnu, naagbasa, nooso oso.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Nga Banabasị nụ Sọlu rnụkworu ẹrnu be, be hi nụ Jerusẹlem hiehna kwuru Jọni Makị.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.