Atos 12

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 N'ige ka Eze Erọdu panịzoru ọ kpakna agwna ele zị n'ọgbako Chiokike ẹhni.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 O gweru ama-ọgwnu gbu Jemisi nwene rukna Jọni.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Nga ọ whnụrnu nụ ọ sọru ele Ju ovu n'ọnu, o zne nụ ruwhnu nwudne Pita. (Ka mernu n'ige Iriri Brẹdi Whụ́ge Ọwhu.)
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Nga ọ nwudnernu Pita, o yisi a n'ọro ikelu, o gweru a nyewhete n'aka otu ele ọgwnu ẹno ẹno. Erọdu neese o gwehịa a n'ikpe ọhna nga Iriri Ọgawhe whemernu.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Pita zị n'ọro ikelu, kọvu ọgbako Chiokike neekpesi okpukpe rikne gbasịri a nụ ruwhnu Chiokike.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 N'abalị ke jọobo ọbochi Erọdu jeegweya nụ ruwhnu ele ọhna, Pita zị neezni anyarna n'esilawụru ele ọgwnu lawụru ele neese a. Be tụru a ijigba lawụru, ele neese nhne gwuzo n'ọnu-mgbo.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Ngangam, enine izi Nyenwe aị varụ gwuzoru, iwhne mụkwasi nụ rime ọro ikelu. Enine izi wam kpatụ Pita aka nụ ngeri ẹhni, ọ kanụ a, “Lizọ wara wara.” Ijigba dnahnala n'aka Pita.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Enine izi wam kaa, “Sụru ajnị ị, woru okoro-ọchi ị.” Pita mee kpam, enine izi wam kanụ a, “Woru iwo i, snornu m.”
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Pita snornu a whọga n'ọro ikelu. O máa nụ hne enine izi wam neeme bụ nhne zị ire. O che nụ ọ nọowhnu ọwhnurninya.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Be whe ele nse ke mbọm, nụ ke ẹbo, be va nụ ke ipne-aznụ ke bụ ọnu-mgbo rugwe bnarnụ nụ rime ẹli-ọhna. Ọnu-mgbo wam gbama n'aka a. Be whọga, be neezne n'otu apna, ngangam, enine izi wam ghasa Pita.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Pita mahịa ẹhni a, ọ kaa, “Kịtna, m maam nụ ọ bụ n'ezi nụ Nyenwe aị ziyaru enine izi a, dọhia m n'aka Erọdu, dọhia m nụ kpakara nhne ele Ju neele anya a.”
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Nga ọ mahịaru nhne ka, o zne nụ ọro Meri nne Jọni Makị. Agịda ele badnụ gbakọru pịi neekpe okpukpe.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Pita znu aka nụ ọnu-mgbo, otu nnwọ rinya rẹwhna a bụ Roda zne ọ nakwe a.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Nga ọ mahịaru nkọli a, ovu ọso n'ọnu mernu o nwée rikne gbama ọro, ọ gba ẹso zne kanụ be nụ Pita gwuzogwu nụ ọnuhna.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Be kanụ a, “Anya bụ́o i ọma.” Kọvu o kwusi a rikne, be kanụ a, “Ọ bụ enine a.”
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Kọvu Pita zị kọriri nooznu aka n'ọnu-mgbo. Nga be gbamarnụ ọro, whnụ a, ọ gbagwojiri be anya.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 O whenu be aka be kpusnime ọnu be. Ọ kanụ be kpa Nyenwe aị gwehịaru a n'ọro ikelu. Ọ kanụ be, “Anụ kanụ Jemisi nụ rụmu nda m ele berere.” Ọ whọga zne hne berere.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 N'ọsisi, o mernu ele neese nhne anya agharị k'agịda nhne mernu Pita.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Erọdu kaa be pio a, kọvu be nwée rikne piohịa a, ọ kaa be sịkwa ele neese nhne ajịji, o nyee iwu be gbu kpakara be. Omekwo, Erọdu hiri nụ Judiya zne nụ Sizaria dazịri ige matị.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Ele Taya nụ Saịdoni mernu Erọdu ovu owe ẹhni, be zịri n'otu zne ọ whnụ a, be mee ma Bilatọsi nye neelekwa ọro eze gbagwasịnu be. Be zne rịasno Erọdu ma udno zịri, kwnornu nụ ẹli be neenwehịa nhne oriri hite n'ẹli a.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 N'ọbochi be họhiaru, Erọdu woru iwo eze a dazịri nụ ngadna eze a, kwunu ele badnụ wam ọka.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Be siwama lụlo, kaa, “Ọ bụ́o badnụ nookwu ọka ka, kọvu ọ bụ otu chi.”
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Ngangam, enine izi Nyenwe aị lịdna Erọdu kwnornu nụ o nyéne Chiokike igwugwu. Rukpurukpuru ri a, ọ nwụma.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ikwu-ọnu Chiokike neezne nụ ruwhnu, naagbasa, nooso oso.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Nga Banabasị nụ Sọlu rnụkworu ẹrnu be, be hi nụ Jerusẹlem hiehna kwuru Jọni Makị.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.