Atos 11

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ele izi nụ rụmu nda zị nụ kpakara Judiya nụrnu nụ ele bụ́o ele Ju nahịaru ikwu-ọnu Chiokike.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Nga Pita znernu Jerusẹlem, ele be kparụ nka lizọ kwugidne Pita,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 kaa, “I znernu n'ọro ele be kpáge nka, ji nụ be rikọ wiri.”
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 Pita kanụ be nhne mernu hite n'ọziri dụ okwukwo,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Kpa me zị neekpe okpukpe nụ ẹli Jọpa, m whnụrnu m ọwhnurninya, m whnụrnu nhne nụ lele etere be dọdnarnu nụ ngeri ẹno a hite n'oligwe, ọ kwụsi hne me zị.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 M lebna anya n'olu a, m whnụ nụ rime a anọhia, nụ okne anọhia ọjo, nụ agwọ nụ ọnunu oligwe.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 M nụrnu m otu akpịri naakanụ m, ‘Lizọ, Pita, gbu, ri.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 “Kọvu m karụ m, ‘Ọ́za, Nyenwe aị, ọ zá nhne ọbula rụru ọru mọbu ke zị́la rịchna bnaleru m ọnu.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 “Akpịri wam kwu ke mgba lawụru, kaa, ‘Nhne ọbula Chiokike karụ nụ ọ zị rịchna, i kwúla nhne zị́la rịchna.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Nhne ka mernu mgba ẹto, omekwo, kpakara be lahnarnụ oligwe.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “N'ige wam, ele rukna ẹto ele be ziyannu m hite nụ Sizaria vaduru nụ ọro wam me zị.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Enine Nsọ kanụ m me sígha ọka, kọvu me snornu be zne. Rụmu nda m isunu ka hiri nụ Jọpa snornu m zne Sizaria, kpakara aị bna n'ọro Kọneliosi.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 Ọ kanụ aị kpa ọ whnụrnu enine izi gwuzo n'ọro a, ke kannụ a, ‘Zizne ele badnụ zne Jọpa, be sukwu otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni Pita.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ọ jaakanụ ị ọka ke be jọoznohia jị nụ ezi-nụ-ọro ị.’
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Kpa me panịzornu nookwunu be ọka, Enine Nsọ dnakwasịri be lele kpa ọ dnakwasịri aị n'ọziri.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 M chenwanya ikwu-ọnu Nyenwe aị kwuru, ‘Jọni jiri mini wụ ele badnụ mini, kọvu be jeeji Enine Nsọ nọowu anụ mini.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Chiokike nyernu be nkesi wam o nyernu aị kpa a kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi Karaịsi. M bụ nyele ke me joobnosnili Chiokike?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Nga be nụrnu nhne ka, be kpusni ọnu be, be znarnị Chiokike, kaa, “Chiokike nyernu ele bụ́o ele Ju obirizi ọtuhnasna mkpọma ma be zịri bụdnu.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Kịtna, okne ọkpakna ẹhni wam ke whụyaru kwnornu ẹnwu Sitivini mernu ele kweru ekwe gbasa dụ Fonisia nụ Saịporosi nụ Antịoku. Be neezni ele Ju kpọi izi ọma.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Kọvu agwna ele kweru ekwe, ele rukna hiri nụ Saịporosi nụ Sirini znernu Antịoku, be nụ ele bụ́o ele Ju nookwu ọka, nọokpo okwo izi ọma gbasịri Nyenwe aị Jizọsi.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Iknernema Nyenwe aị sno be, agịda ele badnụ kweru, tụhnasna hne Nyenwe aị zị.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ọtnutnu ka dụru ọgbako ke zị nụ Jerusẹlem nsnị, be zizne Banabasị Antịoku.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Nga ọ varụ, whnụ ẹrnu Chiokike n'esilawụru ele ke a, mkpọma sọru a n'ọnu, ọ kanụ be yisi ẹhni gweru kpakara mkpọma be tụkwasi nụ Nyenwe aị.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Banabasị bụ ọmamarna badnụ ke nwernu Enine Nsọ nụ ọtukwasi ovu. Agịda ele badnụ kweruru nụ Nyenwe aị.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Banabasị zne o pio Sọlu nụ Tasọsi.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Nga o piohịaru a, o kwuya a Antịoku. Be lawụru zị neezni agịda ele badnụ nhne nụ Antịoku otu awha. Be sukwuru ele sno apna Jizọsi “Kirisiteni” ọziri n'Antịoku.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 N'ige wam, agwna ele ọwhnurninya hiri nụ Jerusẹlem zne Antịoku.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Otu nyenum nụ rime be nye rẹwhna a bụ Agabọsi, gwuzoru nụ rikne Enine Nsọ whnụ ọwhnurninya nụ okne ọknunyo jaazị nụ kpakara ọwa. (Ọknunyo ka dnarnụ nga Kalaudiọsi nẹechi.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Ele sno apna Jizọsi kpebi nụ nye ọbula jeezizne nhne kpa o nwernu rikne yisinu rụmu nda ele zị nụ Judiya aka.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 Ka bụ nhne be mernu, be bịta ịwai gweznenu ele risi ọgbako hite n'aka Banabasị nụ Sọlu.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.