Atos 11

Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ele izi nụ rụmu nda zị nụ kpakara Judiya nụrnu nụ ele bụ́o ele Ju nahịaru ikwu-ọnu Chiokike.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Nga Pita znernu Jerusẹlem, ele be kparụ nka lizọ kwugidne Pita,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 kaa, “I znernu n'ọro ele be kpáge nka, ji nụ be rikọ wiri.”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Pita kanụ be nhne mernu hite n'ọziri dụ okwukwo,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Kpa me zị neekpe okpukpe nụ ẹli Jọpa, m whnụrnu m ọwhnurninya, m whnụrnu nhne nụ lele etere be dọdnarnu nụ ngeri ẹno a hite n'oligwe, ọ kwụsi hne me zị.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 M lebna anya n'olu a, m whnụ nụ rime a anọhia, nụ okne anọhia ọjo, nụ agwọ nụ ọnunu oligwe.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 M nụrnu m otu akpịri naakanụ m, ‘Lizọ, Pita, gbu, ri.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 “Kọvu m karụ m, ‘Ọ́za, Nyenwe aị, ọ zá nhne ọbula rụru ọru mọbu ke zị́la rịchna bnaleru m ọnu.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 “Akpịri wam kwu ke mgba lawụru, kaa, ‘Nhne ọbula Chiokike karụ nụ ọ zị rịchna, i kwúla nhne zị́la rịchna.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Nhne ka mernu mgba ẹto, omekwo, kpakara be lahnarnụ oligwe.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “N'ige wam, ele rukna ẹto ele be ziyannu m hite nụ Sizaria vaduru nụ ọro wam me zị.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Enine Nsọ kanụ m me sígha ọka, kọvu me snornu be zne. Rụmu nda m isunu ka hiri nụ Jọpa snornu m zne Sizaria, kpakara aị bna n'ọro Kọneliosi.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Ọ kanụ aị kpa ọ whnụrnu enine izi gwuzo n'ọro a, ke kannụ a, ‘Zizne ele badnụ zne Jọpa, be sukwu otu nwerukna rẹwhna a bụ Saịmoni Pita.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Ọ jaakanụ ị ọka ke be jọoznohia jị nụ ezi-nụ-ọro ị.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Kpa me panịzornu nookwunu be ọka, Enine Nsọ dnakwasịri be lele kpa ọ dnakwasịri aị n'ọziri.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 M chenwanya ikwu-ọnu Nyenwe aị kwuru, ‘Jọni jiri mini wụ ele badnụ mini, kọvu be jeeji Enine Nsọ nọowu anụ mini.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Chiokike nyernu be nkesi wam o nyernu aị kpa a kweru nụ Nyenwe aị Jizọsi Karaịsi. M bụ nyele ke me joobnosnili Chiokike?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Nga be nụrnu nhne ka, be kpusni ọnu be, be znarnị Chiokike, kaa, “Chiokike nyernu ele bụ́o ele Ju obirizi ọtuhnasna mkpọma ma be zịri bụdnu.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Kịtna, okne ọkpakna ẹhni wam ke whụyaru kwnornu ẹnwu Sitivini mernu ele kweru ekwe gbasa dụ Fonisia nụ Saịporosi nụ Antịoku. Be neezni ele Ju kpọi izi ọma.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Kọvu agwna ele kweru ekwe, ele rukna hiri nụ Saịporosi nụ Sirini znernu Antịoku, be nụ ele bụ́o ele Ju nookwu ọka, nọokpo okwo izi ọma gbasịri Nyenwe aị Jizọsi.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Iknernema Nyenwe aị sno be, agịda ele badnụ kweru, tụhnasna hne Nyenwe aị zị.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ọtnutnu ka dụru ọgbako ke zị nụ Jerusẹlem nsnị, be zizne Banabasị Antịoku.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Nga ọ varụ, whnụ ẹrnu Chiokike n'esilawụru ele ke a, mkpọma sọru a n'ọnu, ọ kanụ be yisi ẹhni gweru kpakara mkpọma be tụkwasi nụ Nyenwe aị.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Banabasị bụ ọmamarna badnụ ke nwernu Enine Nsọ nụ ọtukwasi ovu. Agịda ele badnụ kweruru nụ Nyenwe aị.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Banabasị zne o pio Sọlu nụ Tasọsi.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Nga o piohịaru a, o kwuya a Antịoku. Be lawụru zị neezni agịda ele badnụ nhne nụ Antịoku otu awha. Be sukwuru ele sno apna Jizọsi “Kirisiteni” ọziri n'Antịoku.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 N'ige wam, agwna ele ọwhnurninya hiri nụ Jerusẹlem zne Antịoku.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Otu nyenum nụ rime be nye rẹwhna a bụ Agabọsi, gwuzoru nụ rikne Enine Nsọ whnụ ọwhnurninya nụ okne ọknunyo jaazị nụ kpakara ọwa. (Ọknunyo ka dnarnụ nga Kalaudiọsi nẹechi.)
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Ele sno apna Jizọsi kpebi nụ nye ọbula jeezizne nhne kpa o nwernu rikne yisinu rụmu nda ele zị nụ Judiya aka.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Ka bụ nhne be mernu, be bịta ịwai gweznenu ele risi ọgbako hite n'aka Banabasị nụ Sọlu.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.